Bericht uitamphia ziekenhuis

Als de beademing losschiet, hangt in de ambulance een viruswolk

De komende weken doet de Volkskrant regelmatig verslag vanuit ziekenhuis Amphia in Breda, waar verslaggever Willem Feenstra ziet hoe coronapatiënten van ziekenhuis naar ziekenhuis worden vervoerd.

Medewerkers van het Amphia Ziekenhuis die coronopatiënten gaan vervoeren.Beeld Willem Feenstra

Het vervoer van een coronapatiënt is een precair proces, dat volgens anesthesioloog Bas Gerritse ‘glijdend’ moet worden uitgevoerd. Dat wil zeggen: geen schokkerige bewegingen. Geen onverwachte manoeuvres. Niet te snel. En het liefst zonder zwaailicht. Daar raken andere weggebruikers alleen maar van in de war. 

Twee vrolijk ogende mannen – type tevreden buschauffeur – draaien donderdagmiddag hun ambulances soepel de parkeerplaats op voor de spoedeisende hulp van Amphia. ‘Daar zijn ze’, zegt Gerritse, met lichte opwinding in zijn stem. Al een half uur staat hij hier te wachten. In de tussentijd heeft hij twee cameraploegen te woord gestaan.

Voor hij straks vertrekt, wil hij de wagens en hun chauffeurs aan een grondige inspectie onderwerpen. Als iemand weet hoe je kwetsbare patiënten moet vervoeren, is hij het. Honderden keren vloog hij met de traumahelikopter uit Nijmegen naar mensen in nood. Zijn specialiteit: het reanimeren van kinderen.

Gerritse – een vlotte vijftiger met een jong gezicht en een modern montuur – praat snel. Hij heeft ook een hoop te vertellen. Normaal gesproken doet hij vooral hartoperaties, die liggen nu goeddeels stil. Daarom is hij, met al zijn ervaring, sinds deze week de coördinator van het vervoer van coronapatiënten naar andere ziekenhuizen. Vandaag is zijn vuurdoop: vijf patiënten moeten van de intensive care in Breda naar Rotterdam, Ede en  Hilversum. Dat moet de intensive care hier enigszins verlichten.

Elleboogje

Nadat Gerritse ambulancechauffeur Ruud een elleboogje heeft gegeven ter begroeting, stapt hij via de achterdeur de wagen in. ‘Is er genoeg zuurstof?’, vraagt hij. ‘Mwah’, zegt Ruud. ‘Ik heb zes flessen bij me. Moet genoeg zijn.’

Alleen patiënten die de tocht aankunnen, worden overgeplaatst. Vanaf de intensive care op de eerste verdieping gaan zij straks naar de ingang van de spoedeisende hulp. Daar wordt de beademingsbuis die via hun keel naar hun luchtpijp loopt aangesloten op de zuurstofapparatuur van de ambulance.

Deze twee ambulances worden doorgaans ingezet om Nederlanders te repatriëren uit het buitenland. Een van de wagens heeft een afgesloten cabine voor de bestuurder, de ander niet. Dat levert extra besmettingsgevaar voor de chauffeur op.

Nadat hij zijn inspectie heeft afgerond, geeft Gerritse de chauffeurs daarom een kort college. ‘Er is altijd het risico dat de tube (beademingsbuis, red.) losschiet’, zegt hij. ‘Dan staan we allemaal in een wolk met virussen. Daarom moeten we ons volledig aankleden, we gaan voor de volle bescherming.’ Chauffeur Ruud lijkt niet onder de indruk. Hij opent de deur van de bijrijder. ‘De hele mikmak’, zegt hij, terwijl hij wijst op de stoel met maskers, pakken en mutsen.

Onder controle

Vooralsnog lijkt het ziekenhuis in Breda de stroom coronapatiënten onder controle te hebben. Maar de piek moet nog komen, vrezen ze hier. Gerritse is naar eigen zeggen wel wat gewend. Hij vertelt over zijn verblijf in Pakistan in 2005. Na een enorme aardbeving vielen 80 duizend doden en evenveel gewonden. Niet veel later was hij ter plaatse om te helpen. Hij werkte vanuit een veldhospitaal ‘gerund door gewapende meneren’.

Nee, dan zijn huidige werkplek. Hij wijst naar de verplaatsbare ijzeren hekken even verderop, bedoeld om de toestroom van patiënten in goede banen te leiden als het straks écht druk wordt. Als hier in de toekomst al sprake is van chaos door de grootsheid van dit virus, dan is het de georganiseerde variant.

Terwijl we praten komen de ambulances opeens met een noodgang uit de garage gereden. Blauwe zwaailichten, loeiende sirenes. De camera’s draaien. Gerritse schudt zijn hoofd en fluistert: ‘Zo gaat het dus niet.’

Eerdere berichten uit het Amphiaziekenhuis

19 maart - Iedereen moet door sluis naar het kloppend hart van het ziekenhuis

17 maart - Een hoestsalvo: zo klinkt een coronapatiënt dus

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden