'Als acteur wil je niets liever dan alles uit de verkleedkist trekken'

In Rotterdam is het International Film Festival Rotterdam (IFFR) in volle gang, waar al het moois dat internationale filmmakers te bieden hebben centraal staat. Actrice Sigrid ten Napel (Penoza, Overspel) ging voor ons naar de Costaricaanse film Atrás hay relámpagos, over een rebelse vriendengroep. Daarna bezocht ze Wolf and Sheep over een Afghaanse herdersgemeenschap. 'Als westerlingen denken we de waarheid in pacht te hebben.'

Actrice Sigrid ten Napel eerder dit jaar bij de uitreiking van de Gouden KalverenBeeld anp

Wat vond je van Atrás hay relámpagos?

'Ik werd getriggerd door de openingsscène, waarin de twee vrouwelijke hoofdrolspelers doen alsof een van hen een epileptische aanval in een supermarkt krijgt. Deze scène stond voor mij symbool voor de maakbaarheid van het leven en je eigen realiteit. Het was de uitvergroting van een situatie die ik ook met mijn vriendinnen zou kunnen creëren om te choqueren en los te breken van de dagelijkse sleur.

'Vervolgens vond ik het heel interessant hoe diezelfde vrolijkheid een mate van destructiviteit met zich meedroeg. Er zat een soort extremisme en roekeloosheid in het gedrag van die twee karakters die geen stand kon houden.'

Heb je zelf zo'n rebelse periode gekend?

'Dat valt wel mee. Ik ben nooit klein gehouden door mijn ouders dus hoefde niet echt iets te doorbreken. Wel wilde ik het leven in zijn totaliteit ervaren. Er was een periode dat ik geen verblijfsplek had in Amsterdam en altijd met mijn koffer op stap was en overal en nergens sliep. In die tijd ging ik veel naar festivals en feestjes.'

Wat vond je nog meer interessant aan deze film?

'Dat de actrices zelf de regisseur hebben benaderd omdat ze stereotypen wilden doorbreken. Dat is iets dat mij bekend voorkomt. Bij rollen van mijn leeftijd gaat het vaak om het leed dat je wordt aangedaan, daarentegen droegen deze karakters zelf de verantwoordelijkheid voor hun lot. Het overkwam ze niet, ze stonden zelf aan het roer. Ze balanceerden tussen jong meisje en vrouw zijn .'

Sigrid op het IFFR

Zou je zo'n rol willen spelen?

'Dat zou ik te gek vinden. Een rol waarin breekbaarheid en kracht hand in hand gaan.'

Hoe vond je de twee hoofdrolspeelsters acteren?

'De film is tot stand gekomen op basis van improvisatie, vandaar de hyperrealistische wisselwerking tussen de twee actrices. Dat intrigeert. Verder heb ik een grote voorliefde voor de uiterlijke transformatie die de twee zijn ondergaan. Soms is een regisseur daar terughoudend in, maar als acteur wil je niets liever. De hang naar alles uit de verkleedkist trekken en een toneelstukje opvoeren zoals vroeger is nog steeds aanwezig.'

Daarna ging je naar Wolf and Sheep, over een herdersgemeenschap in de bergen van Afghanistan. Wat vond je hiervan?

'Ik vond het - ondanks de culturele en sociologische verschillen met de Westerse wereld - een heel herkenbare film. Er zitten zoveel oerelementen in de mens die voor iedereen gelden, waar je dan ook opgroeit. Zo hebben vrouwen behoefte om te roddelen, spelen jonge meisjes vadertje en moedertje en vechten jongens om hun mannelijkheid te bewijzen. Daarin verschillen we maar weinig van elkaar.'

Internationaal Film Festival Rotterdam

Lees onze interviews, recensies en besprekingen in het kader van het 46ste International Filmfestival Rotterdam in Volkskrant Kijk Verder. Van 25 januari tot 5 februari draaien zo'n 500 films en worden interviews en masterclasses georganiseerd.

De film draait om het vertellen van volksverhalen, wat vond je daarvan?

'Mijn ex-vriend kwam uit Iran en kon mij ook zulke verhalen vertellen. Dat zijn net sprookjes, maar er schuilt een opvoedkundig en cultureel belang in. In deze film werd de waarde van deze overdracht op jongere generaties aangekaart.'

Wat vond je van het Afghaanse berglandschap?

'Deze setting vond ik waanzinnig mooi. Het verleidde me bijna om ook een tijdje in zo'n afgezonderd gebied te gaan bivakkeren.'

Wat vond je nog meer goed?

'Wat ik sterk vond was dat het leven van alle dag werd getoond, gekenmerkt door praktische aard, zonder enige dreiging van buitenaf. Terwijl, we hebben het over Afghanistan. De maker confronteert de kijker met een andere werkelijkheid en dat het nieuws niet altijd een absoluut beeld toont. Als westerlingen denken we door berichtgeving vaak de waarheid in pacht te hebben, maar in realiteit hebben we geen idee hoe mensen daar een oorlogssituatie ervaren.'

Wat vond je minder?

'Tussendoor waren er mystieke fragmenten van een wolf en een fee. Ik had enigszins het idee dat de regisseur hiermee toch nog een creatieve draai aan het geheel wilde geven, maar de schoonheid zat voor mij juist in de eenvoud van het leven van de dorpsgemeenschap.'

De recensies zijn vol lof over de 'cast', die bestond uit echte dorpsbewoners. Jij ook?

'Ik vond het waanzinnig hoe mondig die mensen zijn. Dat confronteert ons ook met onszelf. Wij lijden aan taalverloedering en zijn weinig creatief in ons taalgebruik, terwijl Arabische talen doordrenkt zijn met poëzie.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden