Allochtonen sturen Kamer alarmbrief 'Toon van debat over migranten steeds grover'

Getergd zijn ze. Uitgedaagd. 'Jullie horen en zien ons niet? Hier zijn we dan!' Dat is de toon van de alarmbrief die zes jonge, hoogopgeleide Nederlanders van Turkse, Marokkaanse, Surinaamse, Antilliaanse en Indische afkomst naar alle leden van de Tweede Kamer en naar het kabinet hebben gestuurd....

Aan de vooravond van het Kamerdebat (vandaag) over de integratie van allochtonen zien ze hun 'coming-out als allochtoon' als onafwendbaar. Ook al gaat het hen persoonlijk goed, ze vinden dat ze niet langer mogen zwijgen.

'Als we niks zeggen, gaan we straks mee ten onder in deze discussie over buitenlanders, die steeds negatiever van toon wordt', zegt een van hen, Naima El Khayati. 'Ik sprak nog nooit als allochtoon. Maar ik kan me niet afsluiten. Het doet me pijn te zien hoe hele groepen gestigmatiseerd worden als debielen en onhandelbaren.'

De zes zijn Malica el Morabet, projectcoördinator in het onderwijs; Arthur Kibbelaar en Dewi van de Weerd, medewerkers van het ministerie van Buitenlandse Zaken; Ricardo Burgzorg, artistiek leider van het theater van het Haagse Volksbuurtmuseum; Naima El Khayati, werkzaam in het onderwijs; en Emine Boskurt, uitgever en voorlichter van het Ratenau-instituut.

Ze hebben elkaar gevonden naar aanleiding van de discussie over het 'multiculturele drama', de achterstand van grote groepen allochtonen in de samenleving. Ze voelen zich aangesproken en soms bedreigd door uitspraken van Scheffer, Schnabel, Kohnstamm en anderen. Ze schrijven in hun brief dat het debat over migranten steeds grover van toon wordt. Ze vinden dat onkunde en misverstanden de overhand krijgen.

De afgelopen weken werkten ze in het Volksbuurtmuseum in de Schilderswijk, gezeten rond een flip-over, aan hun alarmbrief. Ze erkennen dat er problemen zijn met migranten, dat er een etnische onderklasse ontstaat, dat het niet altijd goed gaat met de allochtone jeugd.

Maar ze constateren tegelijkertijd dat de meerderheid in Nederland zich stilzwijgend afwendt, dat het woord allochtoon een synoniem wordt voor crimineel.

Ze willen namens zichzelf en voor hun familie, vrienden en landgenoten om vertrouwen vragen. Ze verlangen dat autochtonen en allochtonen zich ontworstelen aan de wurggreep van stigma's waarin ze elkaar verstrikt hebben.

Op de flip-over noteren ze hun gevoelens naar aanleiding van het debat tot nu toe. Dewi: 'Men praat alleen over het falen van de multiculturele samenleving, niet over hoe het beter kan. Als we zelf niks doen, blijft dat zo.' Ricardo: 'In de harten van veel jongeren tikt een tijdbom. Het gaat altijd over problemen, dat frustreert de jeugd. Emine: 'De discussie is paternalistisch, tendentieus, ontkent de goede dingen die er gebeuren.'

Naima: 'De witte elite vindt het heerlijk om over het multiculturele drama te praten, het appelleert aan haar onderbuikgevoelens. Dat Kamerdebat is volgens mij een luchtbel, gepraat in de marge. De nadruk die er nu wordt gelegd op het leren van de taal, versluiert datgene waar het steeds meer om gaat in de discussie: de moeite die men heeft met onze aanwezigheid.'

Arthur: 'Waarom zijn Nederlanders bang voor ons. Waarom voelen ze zich superieur? ' Malica: 'Sinds Paul Scheffer de discussie over het multiculturele drama begon, merk ik dat ik me voor het eerst afvraag of ik er nog wel mag zijn in Nederland.'

Autochtone Nederlanders, zo menen de zes, moeten inzien dat migranten er nu eenmaal zijn en blijven. Iedereen moet zich aanpassen. Een van hen: 'We moeten op zoek naar wat ons verbindt, niet naar wat ons scheidt.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden