Column

Alles went, zelfs een lelijk 'zwembad'

Je went aan alles, ook de ergste dingen. Vrijwel dagelijks passeer ik iets dat ooit de voortuin van een statig huis geweest moet zijn. Die is - naar te vrezen valt ergens in de jaren tachtig - door een onverlaat veranderd in een azuurblauw zwembad, 3 bij 3 meter, met zo'n metalen trapje. Alleen, het 'zwembad' is maar 10 centimeter diep en er staat geen water in. Het is geen zwembad. Het is een kunstwerk.

Beeld Thinkstock

'Als je iets onbegrijpelijks tegenkomt, iets dat ook na uitgebreide beschouwing geen praktisch nut blijkt te hebben, dan kun je ervan uitgaan dat het kunst is', zeg ik altijd tegen mijn kinderen, want ik voed ze heus wel op. Het 'zwembad' is niet alleen nutteloos, maar ook ontzettend lelijk. Vanaf het aanpalende huis kijkt het reliëfportret van Aletta Jacobs (zij heeft hier gewoond) nors toe. Nou ja, ze keek altíjd nors.

Waarschijnlijk was het ooit 'vervreemdend' bedoeld (want dat is lelijke kunst vaak); zo'n giftig blauw vierkant tussen die mooie oude huizen. Maar daar is weinig van over. De bodem is bedekt met zwarte aanslag, er ligt meestal drabbig regenwater in, vermengd met rottende bladeren, bierblikjes, pizzakorsten, hondenpoep, hasjzakjes, natte Blokkerfolders en roestige fietskettingen. Een keer moest ik lachen: toen had een originele geest er een vrolijk, geel badeendje ingelegd. Het dobberde feestelijk in die modderige plas water. Toen ik een uur later weer langsliep, was het eendje weg. Ergens in een badkuip vol schuim, vergezeld van een blij kind, hoopte ik.

Toen ik gisteren weer langs het huis met het 'zwembad' liep, bleek dat te zijn afgezet met hekken. Er waren gehelmde mannen aan het werk met apparaten waar vonken uitkwamen. Boven Aletta's hoofd hing een groot doek waarop de bouw van 'luxe appartementen met lift en terras' werd aangekondigd. Een van de mannen las De Telegraaf, die verontwaardigd 'KLM dupe Trump' kopte. Die arme KLM toch!

Wat zou er met het zwembad gebeuren? Als ze het weghaalden zou ik het nog gaan missen ook. Zoals ik zei, je went aan alles. Een van de gehelmde mannen viste iets van de natte bodem. Een leeg doosje. Er hadden, blijkens het opschrift, 'pluchen handboeien' in gezeten. Er stond een foto op van een bijna naakte vrouw in uitnodigende pose.

'Lekker chickie', sprak hij en toonde het doosje aan zijn collega, die goedkeurend gromde. Vanaf de gevel keek Aletta Jacobs weer zo nors toe. Haar reliëfportret klopt alleen als je er recht voor gaat staan, zag ik. Van opzij vervormt het tot een angstaanjagende karikatuur.

Dat kon best eens ergens symbolisch voor zijn, al wil ik dan liever niet weten wát.

Reageren?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden