nieuws zaak-Anne Faber

Alles wat Michael P. zegt wijst in één richting: het is hem allemaal overkomen

Vandaag is in Utrecht de inhoudelijke behandeling van de rechtszaak tegen Michael P. begonnen. Hij wordt verdacht van het verkrachten en doden van Anne Faber.

De rechtbank voor de rechtszaak tegen Michael P. Michael P. wordt verdacht van het verkrachten en doden van de 25-jarige Anne Faber uit Utrecht. Foto ANP

‘Het was mijn geweten’, zegt Michael P. maandagochtend in de rechtbank in Utrecht, als hem door de rechter wordt gevraagd waarom hij drie dagen na zijn arrestatie zijn zwijgen doorbrak. Op woensdag 11 oktober werd hij verhoord en bekende hij. Meermaals zei hij tijdens dat verhoor: ‘Vertel het de ouders van Anne vanavond nog. Ze hebben het recht om het te weten.’

Waarom, vraagt de rechter zich af, speelde P.’s geweten pas na drie dagen zwijgen op? Waarom bekende hij niet meteen toen hij werd aangehouden? P.: ‘Ik was boos. Ik was mishandeld bij mijn arrestatie.’

Vandaag behandelt de rechtbank in Utrecht de zaak tegen Michael P., die op 29 september vorig jaar Anne Faber verkrachtte en vermoordde. Hem worden moord, vrijheidsberoving en mishandeling ten laste gelegd. De zaak is begonnen met de behandeling van de feiten. Later vandaag zullen de persoonlijke omstandigheden van P. uitgebreid aan bod komen.

‘Ik kom sowieso nooit meer vrij’

P. bekende de verkrachting en moord pas nadat een oude kennis bij de politie op hem had ingepraat. Volgens de man zou een bekentenis uit vrije wil ervoor kunnen zorgen dat P. een levenslange celstraf zou kunnen ontlopen. Hij raadde P. aan om de politie voor te zijn. In dat gesprek zei P. daar weinig vertrouwen in te hebben. ‘Ik kom sowieso nooit meer vrij, wat ik ook zou verklaren’, zei hij.

Later die dag bekende hij de moord alsnog. Volgens P. had dat niks te maken met het gesprek over strafvermindering. ‘Ik was al van plan om te gaan praten’, zegt hij tegen de rechter. ‘Ik had al meerdere keren contact gezocht met mijn advocaat. Maar die was op cursus.’

Vrijheid

Maandagochtend werd eens te meer duidelijk hoeveel vrijheid P. had in de forensisch psychiatrische kliniek van Altrecht waar hij op zijn terugkeer in de samenleving werd voorbereid. Hij zat daar nadat hij in 2012 in hoger beroep werd veroordeeld tot 11 jaar cel vanwege de gruwelijke verkrachting van twee minderjarige meisjes.

In de kliniek kon P. moeiteloos aan medicijnen en drugs komen. Op de dag van de moord had hij naar eigen zeggen tussen de 10 en 15 ritalin-pillen genomen. Hij verpulverde de pillen en snoof ze op. Daardoor voelde hij zich naar eigen zeggen ‘achterdochtig’ en ‘paranoia’. Daarnaast kon hij vrij in en uit lopen. Zo was hij in de ochtend van 29 september tussen kwart over zeven en half tien ’s ochtends op pad, al zegt hij niet meer te weten waarheen. Ook had hij de beschikking over een mes en een betonschaar.

Mooi weer spelen

Een psycholoog die hem die dag sprak, merkte niets van zijn stemming. Sterker nog: zij dacht dat het goed met hem ging. P. zegt in de rechtszaal dat het gemakkelijk voor hem was om mooi weer te spelen tegenover de psycholoog. ‘Je kan een masker opzetten. Je blijft gewoon rustig. Je doet gewoon je verhaal.’ Volgens hem lette de psycholoog ook niet goed op.

Duidelijk werd dat Anne Faber voor haar leven heeft gevochten. In het bos stak ze P. met zijn eigen mes in zijn hand nadat hij haar had verkracht. Daarna zou P. haar handen hebben vastgebonden en haar achterop zijn scooter hebben gezet. Vlakbij de plek waar ze later werd gevonden gooide hij haar over een hek. Nadat ze om hulp probeerde te roepen, stak hij haar dood.

Voorbedachte rade

Belangrijke vraag die de rechtbank moet zien de beantwoorden is of Michael P. met voorbedachte rade handelde of niet. Volgens het OM trof P. op de dag van de moord voorbereidingen. Zo kocht hij een vest, dat hij later weer weggooide.

Volgens P. was hij bang dat Anne Faber de politie zou bellen nadat hij haar had aangereden met zijn onverzekerde scooter. Daarom pakte hij haar telefoon af, onder bedreiging met een mes. Daarna dwong hij haar om een pad in te lopen. Waarom deed hij dat, vraagt de rechter, als ze toch al niet meer kon bellen? ‘Dat weet ik niet. Het is gebeurd.’

Overkomen

Alles wat P. maandagochtend zegt, of het nu waar is of niet, wijst in één richting: het is hem allemaal overkomen. Hij nam zijn beslissingen op het moment zelf, liet zich leiden door boosheid en achterdocht, had geen kwade bedoelingen op voorhand. Hij verkrachtte Anne Faber pas toen ze zelf vroeg of hij dat ging doen. Hij vermoordde haar pas toen zij hem aanviel met een mes.

‘Er gebeuren steeds dingen die maken dat u wat doet’, merkt de rechter op. ‘Er zou niks aan de hand zijn geweest als zij niet de politie had willen bellen. U wilde haar vrijlaten, maar zij pakt een mes en steekt u. En op de vliegbasis wilde u haar weer vrijlaten, maar dan is zij zo dom om te gaan schreeuwen en kost haar dat haar leven. Maar ik vraag naar uw rol in het verhaal.’

P.: ‘Ik heb de fouten gemaakt. Maar het is wel zo gegaan.’

Zes vragen rondom de rechtszaak beantwoord

Michael P. wordt verdacht van het verkrachten en doden van Anne Faber. Wat staat hem in de rechtbank te wachten? Een vooruitblik.

Wim Faber deed eigen onderzoek naar de moord op zijn dochter: ‘Ik zoek de pijn op die Anne heeft ervaren’ 

De vader van de verkrachte en vermoorde Anne Faber praatte eind mei voor het eerst over zijn zoektocht, over de verwoesting en over de raadsheer die hij – naast de dader – verantwoordelijk houdt voor de dood van zijn dochter.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.