Alles wat een man / vrouw moet weten

Wie is het lastigst voor de juf of de meester? De niet- of de wel-werkende moeder? Beide soorten kunnen er wat van....

Opdringerige moeders in het klaslokaal, part 3.

Korte samenvatting van het voorafgaande: er bestaat, zo merkten wij aan de post die wij binnenkregen over dit onderwerp, een diep schisma tussen twee groepen moeders: de niet-werkende moeders, en de werkende moeders. Die eerste groep, stelden meerdere inzenders, zou de eigen ambities op het kind hebben overgedragen en moeite hebben hun kind los te laten. Waardoor ze niet alleen elke dag de juf aanspreken - de grote ergernis van de oorspronkelijke stelster van deze vraag - maar zich ook naar voren schuiven als leesjuf of lid van het oudercomité. De werkende moeders daarentegen, wierp een 39-jarige juf vorige week op, zijn weer zo onverschillig dat ze soms zelfs hun kind ziek naar school laten gaan. Bovendien: zonder hulpmoeders zouden de kinderen van werkende moeders niet eens kunnen overblijven.

We duiken nog een keer in deze gevoelige materie, en dan houden we er echt mee op. Excuses aan iedereen die zijn of haar inzending niet geplaatst zag.

Een directeur van een school in 's-Herto genbosch die anoniem wil blijven, ziet in tegenstelling tot bovengenoemde juf veel liever werkende moeders dan niet-werkende. 'De moeders met een baan buitenshuis zetten hun kind af bij de deur en vertrekken opgewekt. Het is moeilijk een afspraak met hen te maken, want ze hebben van alles te doen. Heerlijk! Het spijt me dat ik het moet constateren, maar de deurversperders zijn vaak de moeders die maar één kind hebben, geen werk of andere leuke tijdsbesteding. Ze beseffen niet dat de juf er is voor de kinderen en niet voor hen. Ga werken, denk ik dan. Doe iets nuttigs!' Steeds weer probeert deze schooldirecteur lastige ouders (ook vaders die een deel van de week thuisblijven voor de verzorging van de kinderen, kunnen er wat van) maar niets dringt door. 'Ze lijken een bord voor hun kop te hebben. Zelfs jullie stukje op het prikbord heeft niet geholpen.'

Roos van Sen (30, Amsterdam) hangt een ander standpunt aan: het zijn volgens haar juist de werkende moeders, die de deur van het klaslokaal versperren of veel te lang blijven hangen op de crèche. 'Misschien hebben de aandachteisende moeders last van schuldgevoel. Je krijgt als werkende moeder met kinderen op de crèche namelijk wel vaak vragen, hoe je het toch allemaal combineert en zo. Kennelijk moeten die moeders iets compenseren om te laten zien dat ze ook zorgzaam zijn. Dat compensatiegedrag uit zich ook door bij iedere stompzinnige gelegenheid een ultiem, leuk, verzorgd en origineel cadeautje voor elk kindje in de groep te verzorgen.'

Jolanda de Jong (38, Enkhuizen) denkt dat lastige moeders op de eerste plaats vrouwen zijn die erg bezig zijn met uiterlijkheden. 'Wat de buitenwereld te zien krijgt, moet perfect zijn', schrijft zij - vandaar al die mooie verhalen die tegen de juf worden opgehangen. De Jong vindt het 'moeders van het ergste soort'. 'Ze rijden ook heel Neder land en desnoods Frankrijk af om precies dat paar schoentjes voor het kind te bemachtigen.'

Jan Klootwijk (47, Voorhout) denkt dat, hoe vervelend het ook is, als een moeder elke dag de juf aanspreekt 'de pikorde in de klas wordt beïnvloed en een kind zich meer kan permitteren. Dat het vaak in lagere klassen voorkomt, komt doordat hier vaak minder ervaren onderwijzers zitten. Maar de ervaren leerkracht stelt paal en perk aan deze beïnvloeding. En daarmee stijgt het gevoel van veiligheid dat de meeste kinderen in de klas hebben.' Overigens heeft Klootwijk de eerste briefjes met 'Ouders, gelieve voor de deur afscheid te nemen van uw kind' al gezien.

Anneke Haasnoot (48, Spijkenisse): 'In mijn kindertijd hadden juf en meester zo veel status, dat je niet eens op het idee kwam ze te storen met onbenulligheden. Nog hoor ik mijn moeder met verlegenheid en ontzag in haar stem aan bovenmeester Boonstra vragen of mijn zusje en ik een dagje vrij mochten voor een familiegebeurtenis. Er werd een boek opengeslagen en naar de cijfers gekeken, en dan pas gezegd: ja, die Haasnootjes kunnen wel een dagje missen.' 'Als moeder de klas binnengaat', werpt Loes van Wissen (40, Kudelstaart) nog een nieuwe theorie op, 'voelen zij zich opeens weer net zo klein als hun kind. Het is alsof ze zelf weer op de basisschool zit. En wie wil er nou geen aandacht van de juf, na je vader en moeder de liefste op de hele wereld? En of die aandacht nou op haar, of haar kind is gericht, dat is om het even. Moeder en kind vormen op dat moment, in die omgeving, een eenheid.'

Michael Struis (41, Haarlem), ten slotte, heeft met de overambitieuze moeders te doen. 'Want wat te doen als hun kroost naar de middelbare school gaat? Vallen deze vrouwen dan ten prooi aan depressies en/of drank?'

Volgende week gaan we de sauna in.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.