Reportage

Alles staat gelukkig nog op z’n plek in Sprookjeswonderland

Langzaam gaat Nederland van het slot. Waar hebben we naar uitgekeken? Aflevering 4: oma Mariska en kleinzoon Teun (5) kunnen eindelijk weer samen naar Sprookjeswonderland.

Oma en kleinzoon in pretpark Sprookjeswonderland. 
 Beeld Marcel van den Bergh
Oma en kleinzoon in pretpark Sprookjeswonderland.Beeld Marcel van den Bergh

Na elke tour moeten het paard en de olifant ontsmet worden. ‘Anders gaan we op corona zitten’, zegt Teun de Boer (5). Sinds tien dagen mogen attractieparken zoals Sprookjeswonderland in Enkhuizen weer bezoekers ontvangen. Maar bij de draaimolen blijkt meteen dat daar nogal wat bij komt kijken.

Uit enthousiasme was Teun de voetafdrukken die hem in de rij op anderhalve meter afstand van anderen moeten houden voorbijgesneld. De kleuter uit Grootebroek heeft zijn zinnen gezet op een rit op een van de paarden voor de koets. Maar het pandemieprotocol verwijst hem naar vak 2. Op de rug van de gelaarsde kat, dan maar.

‘Ook leuk!’, zegt zijn oma Mariska Stouten (64) uit Hem. Misschien nog wel meer dan hij keek zij hier naar uit. Een uitstapje zoals ze dat in het ‘oude normaal’ zo vaak maakten. Niet dat ze zelf zo dol is op hobbelpaarden en varende lieveheersbeestjes. Nee, het is zoals het ergens in Sprookjeswonderland op een bordje staat: ‘Wie niet van een kind geniet, ziet het allermooiste niet.’

‘Op de fiets hiernaartoe was hij al helemaal opgewonden’, zegt oma Mariska. Waar corona generaties scheidde, lijkt deze zaterdagmorgen voor veel families een feestelijke hereniging. Blije gezichten om blije gezichten. Groot geluk om klein geluk.

Teun hield zich goed tijdens het coronajaar, zegt zijn oma, hoewel hij zelf corona kreeg. In de blubber spelen en op zijn tractor rijden kon hij gewoon. En zij mocht blijven oppassen. Maar zijn schoolloopbaan kende een valse start, met twee lange lockdown-onderbrekingen.

‘Voor ons was het niet leuk dat we niet naar het theater konden’, zegt oma Mariska. ‘Maar voor de jeugd is deze pandemie veel ingrijpender.’ Vooral het gemis van sociale contacten baarde haar zorgen. ‘Hij heeft nog nooit een kinderfeestje gehad. Het leven werd een klein beetje klein.’

En samen konden ze nergens heen. De kindervoorstelling Over een kleine mol die wil weten wie er op zijn kop gepoept heeft werd tot twee keer toe uitgesteld. Dierenpark Hoenderdaell in Anna Paulowna was gesloten, net als Sprookjeswonderland, een bescheiden versie van de Efteling.

Vandaar dat Teun vanmorgen niet te houden is. Zijn routeplan, kriskras door het park, lijkt vooral bedoeld ter geruststelling dat alles nog op z’n plaats staat: de kabouter in de struiken langs het treintracé, het huis van Pinokkio, Gulliver die door de dwergen is vastgesjord. Even twijfelt hij: moest hier niet die slapende draak liggen? Een bocht verderop, zo blijkt. Een kadetje met hagelslag kun je prima al rennend naar de volgende attractie eten.

De pompen met desinfectiemiddel hebben hun onderkomen gevonden in kabouterhuisjes. De magische illusie wordt gekoesterd door oma. ‘Goed sturen, anders vliegen we uit de bocht’, instrueert ze in de jeep die over rails rijdt.

Gelukkig lopen sprookjes bijna altijd goed af. Na het park in anderhalf uur rond te zijn geweest, is nu in de draaimolen wel plek in de span voor de koets. Maar voor nagenieten is geen tijd – dat moet oma maar doen, de oldtimers wachten alweer.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden