Allerlaatste mijl Tuitert eindigt met vierde plek

HEERENVEEN - Het publiek in Thialf beloonde een van zijn favoriete zonen met 'een muur van geluid', zoals Mark Tuitert dat zelf benoemde. De schaatser nam zaterdag, 33 jaren oud, afscheid van de internationale topsport en werd voortgedreven door de aanmoedigingen van zijn aanhang.

Tuitert reed alsof zijn leven ervan afhing. Hij, de muziekliefhebber, refereerde aan een oude song van Neil Young, met de veelbetekenende zin: It is better to burn out than to fade away.

Hij voerde lange tijd de ranglijst van de wereldbekerfinale op de 1.500 meter aan. In de laatste ritten gingen de grote jongens, Joeskov, Verweij en olympisch kampioen Brodka, hem nog voorbij.

De vierde plaats op 'zijn' schaatsmijl deed hem maar eventjes pijn. Daarna overheerste het genot van het laatste uur in de warme aandacht van het schaatsvolk dat hem op 20 februari 2010, de dag van zijn olympische succes op de 1.500 meter in Vancouver, voor altijd in de armen had gesloten.

Dat Tuitert voor een schaatser van zijn statuur erg weinig overwinningen boekte, deed nooit af aan zijn populariteit. Zelf zei hij dat hij het ook nooit erg had gevonden. Hij reed om tegen de wereldtop 'epische gevechten' te voeren. 'Als ik mijn genoegdoening uit overwinningen had moeten halen...', was een onheilspellend zinnetje in dat verband.

Tuitert had het moeilijk gehad in de jaren na Vancouver. Hij kon nooit meer dat allerhoogste niveau aanraken. Hij verhuisde halverwege de olympische cyclus van de man die hem alles geleerd had, Jac Orie, naar de coach die hem nieuwe inspiratie moest geven, Gerard van Velde. Pas in het tweede seizoen bij Van Velde begon die overstap zich uit te betalen.

Tuitert reed volgens zijn eigen kritische vaststelling deze winter nog drie goede 1.500 meters: bij het olympisch kwalificatietoernooi in december, de Spelen van februari en bij de wereldbekerfinale zaterdag. Die laatste wedstrijd had hij een week eerder nog min of meer op het spel gezet, doordat hij met generatiegenoot Stefan Groothuis een rijdersstaking op touw wilde zetten.

Uit ontevredenheid over het gebrek aan vorderingen in de onderhandeling tussen schaatsbond (KNSB) en de commerciële ploegen zette onderhandelaar Tuitert het uiterste wapen in. 'Als wij compleet genegeerd zouden zijn, had dat tot de mogelijkheden behoord. Gelukkig is er toch nog een dialoog gekomen', aldus de schaatser die de grandioze slotdag van zijn loopbaan natuurlijk nooit had willen missen. Zoals het publiek hem niet graag had gemist bij de slotvoorstelling in Thialf.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden