Column

Alleen voor Nipkowschijf verlaat ik mijn hol

 

Beeld Vara

Tijd weer een vrolijk voorjaarsdagje voor tv-critici: die ene keer per jaar waarop zij hun donkere holen mogen verlaten en zich mogen baden in het daglicht, op weg naar de jurering voor de Zilveren Nipkowschijf.

Die prijs voor 'het beste tv-programma van het afgelopen jaar' gaat dit jaar naar het journalistieke document Onze man in Teheran van Thomas Erdbrink, de dramaserie Hollands hoop, of naar het Sinterklaasjournaal - de bekendmaking van de drie genomineerden, woensdag in DWDD, leek even een vroegtijdige start van de jaarlijkse zwartepietendiscussie af te kondigen, maar het gaat de jury om de creatieve en elegante wijze waarop de kinderrubriek televisie wist te maken met de hete adem in de nek van een overspannen natie. De beslissing valt woensdag 10 juni.

Een eervolle vermelding ging naar Zondag met Lubach, met name voor de combinatie van satire met (onderzoeks)journalistiek. Kan nog groeien, maar goed genoeg voor de aanmoediging van de reikhalzende jury.

Tot het luxeleed van de jury hoort dat een fors aantal kanshebbers het (net) niet haalde. Wat te doen met Bloedbroeders, de zoektocht van Sinan Can en Ara Halici naar de 100 jaar oude 'genocide' van de Turken op de Armeniërs? Het prettig absurdistische Missie Aarde? De veelbesproken en -geprezen documentaire Het beste voor Kees? De ijzeren eeuw? Martine Bijl, voor haar doorslaggevende rol in Heel Holland bakt? Lucky TV?

Omdat de Nipkowjury de meest open jury van Nederland is, hoef ik niet geheim te houden dat mijn eervolle vermelding ook nog een andere had mogen betreffen: het jonge duo Tim den Besten en Nicolaas Veul. Samen maakten ze onder meer het drieluik Oudtopia, waarin zij drie maanden verbleven in een Haags bejaardentehuis om zich een voorstelling te maken van de ouderdom.

Veul is momenteel minder zichtbaar dan zijn kompaan Den Besten, maar ze delen een eigenschap: hun ontwapenende persoonlijkheid. Het duo is geknipt voor televisie, door hun open, authentieke optreden.

Den Besten maakte voor VPRO-digitaal een eigenzinnig en bij vlagen hilarisch filmpje over zijn 'obsessie' voor Yolanthe Sneijder-Cabau, een eenmalig uitstapje dat op reguliere televisie geen plek zou vinden.

Vorige week verscheen op de VPRO-site in het kader van het Vlaams Film Festival de vierdelige reeks Frieten met... Den Besten bezoekt een frietkot met steeds een andere BV'er: bekende Vlaming, om al friet etend van gedachten te wisselen in ultrakorte verslagjes.

Dan is Herman Brusselmans nooit ver weg, al zegt hij zelf niet meer eeuwig 'De Leuke Vlaming' te willen zijn. Brusselmans bestelde geen friet, vanwege een chique date met zijn ex. Maar een paar scènes later zat hij toch uit een plastic bakje te vorken.

Met seksuologe Kaat Bollen nuttigde Den Besten een frietje Joppie-saus, met zangeres Belle Pérez bezocht hij een restaurant. De gesprekjes gingen nergens over, anders dan wat oppervlakkige verschillen tussen Vlamingen en Nederlanders. Den Besten aan Brusselmans: 'Hoe zit het nu met poepen en kakken?'

De ontmoeting met de jonge filmmakers Adil El Arbi en Bilall Fallah is inhoudelijker, omdat de twee wat te vertellen hebben dat boven het gratuite uitstijgt.

Maar in alle afleveringen is het steeds weer Den Besten die de filmpjes draagt. Hij lijkt alles spontaan te laten gebeuren, wat vaak oppervlakkig blijft, maar soms ook verrast. En dus haalt de passant die een frietje uit zijn bakje pikt gewoon de eindmontage.

Gewoon nog even laten doorspelen, en dan graag weer het grote werk als Oudtopia.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden