Alleen Thijs' benen gaan onder zeil in het slaapzakpak

Thijs (27) wilde gewoon érgens slapen. Hij wilde neerploffen op een bed na het concert van Tom Barman. Hij schreef zich dus in voor 'slapen in kunst', zoals de overnachtingsmogelijkheid tijdens popfestival Motel Mozaïque was genoemd....

Dit jaar ging het anders. Om half vier 's nachts, terug van het concert, hing Thijs ingepakt in een slaapzak-pak aan touwen in de lucht. Hij sliep, of probeerde althans te slapen in Nyctitropism van kunstenaar/ingenieur Wim Schermer, een vernuftig systeem van hengsels en gewichten.

Meer dan vorig jaar had TENT. flink uitgepakt. Mede dankzij extra gemeentelijke subsidie waren er, naast een aantal bestaande kunstbedden, maar liefst vijftien kunstenaars uitgenodigd een bed te ontwerpen. Van tevoren konden festivalgasten een bed reserveren, maar de meesten wisten niet waarin ze terecht zouden komen.

Nog in het begin van de vrijdagavond legden de kunstenaars ijverig de laatste hand aan hun werk. Wim Schermer oefende met hangen, Arnold Schalks keurde zijn bed annex grafheuvel 'Onder zeil/ onder de zoden'. Buiten trok Dré Wapenaar de touwen van zijn gigantische boomtenten in de vorm van een druppel nog eens strak.

De kunstenaars zagen het als een serieus project, als onvervalste belevingskunst. En ach, zó vreemd was het nu ook weer niet. Het past in feite prima in de uitgaanstrend. Kunstenaars werken in clubs als VJ en als foodjockey, of creëren wonderlijke performances. Dus waarom geen 'kunstbedden' tijdens een popfestival?

En hoewel vaak weinig inspirerend is de uitgaanskunst soms ook gewoon interessant. Zo stond tijdens het festival in de Schouwburgfoyer de 'Kiss-In' van kunstenares Charley Murphy. Ze liet steeds twee mensen uit het publiek zoenen met in hun mond een vloeistof die na één minuut opdroogde. Op deze manier had ze een ruimtelijke afdruk van hun kus. Uiteindelijk zal Murphy honderd kussen uit heel Europa in glas gieten en als spaces of desire tentoonstellen.

Het poppubliek grinnikte eerst onwennig, maar rond twee uur stonden ze in de rij om te zoenen. En ook in TENT. zag men in de loop van de nacht in dat hun slaapplek méér was dan een veredelde jeugdherberg.

Een stelletje nestelde zich rond drie uur in het grafheuvelbed van Arnold Schalks. Zij lagen er nauwelijks in of Shalks, kwam, strak in pak, aanlopen. Hij vertelde dat het begrip 'inslapen' op twee manieren kan worden opgevat en las hen William Faulkner voor. Verhalen over de dood, en na een uur sliep het paar tevreden in.

Ondertussen was Thijs alweer uit zijn bed geklommen. 'Mijn benen gingen slapen, maar de rest niet.' Hij verontschuldigde zich bij festivalgangers, voor wie hij een beeldhouwwerk was geworden.

Tegen de ochtend was het doel van TENT. bereikt: het poppubliek voelde zich prima thuis tussen de kunst. Er volgde ochtendgymnastiek tussen de schilderijen van Billy Childish. Kunstenaar Denis Oudendijk fietste met zijn bakfietsbed naar de Maas om zijn twee gasten een ontbijt aan te bieden.

's Middags kwamen de eerste reguliere TENT.-bezoekers binnen. Keurig kunstzinnig liepen zij door de tentoonstelling met onopgemaakte bedden en dachten vast aan Tracy Emin, die met haar beslapen bed de Turner Prize won. De belevingskunst was 'echte' kunst geworden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden