Alleen op de korte nummers zijn grenzen verlegd

AMSTERDAM..

Van onze verslaggever

Voor schaatshistorici is het geen onbekend gegeven: post-Olympische winters leidden zelden tot spannende hoofdstukken in de naslagwerken. De jaargang 1994/'95 vormde daarop geen uitzondering. Alleen de specialisten van de korte nummers zorgden voor enige grensverleggende prestaties.

De opvallendste daad kwam op naam van Bonnie Blair, die haar afscheidstournee langs de ijspistes bekroonde met een wereldrecord op de 500 meter: 38,69. Dank zij een persoonlijk record op de kilometer (1.18,05) verdrong de Amerikaanse de voormalig-DDR-sprintster Christa Luding van de eerste plaats op de eeuwige ranglijst van sprintsters.

Op de valreep voorzag Neal Marshall de winter van een tweede mondiale toptijd, 3.54,08 op de 3000 meter. Dat nummer geniet bij de mannen nog nauwelijks enig aanzien.

Minstens zoveel indruk maakte Marshall door de 1500 meter in 1.51,34 te voltooien, wat de tweede tijd in de schaatshistorie betekent. Aleen Koss legde de metrische mijl ooit sneller af, vijfhonderdste seconde om precies te zijn. Zijn pr op de mijl bracht Marshall op de drempel van de Top-10 van de Adelskalenderen, de wereldranglijst aller tijden.

In de top van de eeuwige ranglijst deden zich geen opvallende verschuivingen voor. Enig vermeldenswaardig feit was de binnenkomst van de Japanner Toru Aoyanagi onder de tien beste schaatsers aller tijden. Hij steeg van de 23ste naar de 8ste plaats. De tweede Japanner op de lijst is Keiji Shirahata, die van de 55ste naar de 20ste stek klom. De uitgetreden Koss bleef de onbetwiste nummer 1.

Van de Nederlanders boekte Gianni Romme de meeste progressie. De stayer uit Made, die halverwege de winter als stagiair aan de kernploeg werd toegevoegd, klom dank zij vier persoonlijke records liefst 75 plaatsen en staat nu als nummer 24 genoteerd. Romme reed zijn records aan het eind van het seizoen tijdens de traditionele recordraces in Calgary.

Ook Marshall en Blair kwamen op de Olympic Oval tot de gememoreerde recordtijden, zoals alle opzienbarende verrichtingen deze winter op de Olympische baan van 1988 tot stand kwamen. Sinds de Olympic Oval in 1987 geopend werd, zijn er 34 wereldrecords gereden.

Heerenveen, dat een winter eerder het indoorschaatsen introduceerde, was goed voor 21 mondiale recordverbeteringen. Drie winters schaatsen in het Vikingschip van Hamar leverden tien wereldrecords op. Sinds 1987 werden nog maar vier wereldrecords op buitenijs gereden: driemaal in Davos, eenmaal in Inzell.

Calgary had ook een inspirerende invloed op de Nederlandse sprinters. Sandra Zwolle gleed in januari in de Canadese stad naar een nationaal record op de kilometer (1.20,41), Aaftink vond er de inspiratie om nog een jaartje te blijven schaatsen en Van Velde schrapte er de naam van Jan Ykema uit de boeken: 36,48.

Afgelopen weekeinde dacht Van Velde zelfs zijn naam bij te kunnen schrijven in het rijtje met snelsten ter wereld, maar een onrechtmatige handeling op de kruising voorkwam dat zijn 1.12,26 op de kilometer als wereldrecord erkend werd. Nu bleef het voor de Heerdenaar bij een Nederlands record in 1.12,50.

Met die prestatie dringt Van Velde voor het eerst in zijn carrière de Top-10 op een der sprintdisciplines binnen. Op de 1000 meter heeft de slagerszoon nu de vijfde tijd ooit gereden achter zijn naam staan. Het wereldrecord van Yasunori Miyabe (1.12,37) is in die rangorde de derde tijd. Nick Thometz en Andrei Bakhvalov waren op de wonderbaan van Medeo officieus al eens sneller.

Op de 500 meter gaapt voor de Nederlandse sprintkampioen nog een kleine kloof (0,28 seconde) naar de eeuwige Top-10. In het klassement over twee afstanden steeg Van Velde naar de veertiende plaats en heeft daarmee grootheden als Zjelezovski, goed voor zes wereldtitels, en de Oostduitser Mey, tweevoudig Olympisch kampioen op de 500 meter, achter zich gelaten.

Het snelste sprintje van het seizoen kwam op naam van Hiroyasu Shimizu, die in Calgary zevenhonderste seconde van Jansens wereldrecord (35,76) verwijderd bleef.

De allrounders konden deze winter alleen in het Vikingschip een jacht op de mondiale toptijden wagen. Op de baan waar Johann Koss tot zijn Olympische daden kwam, bleken de helden een jaar later te moe om records te breken. Volgend jaar doen Ritsma c.s. behalve Hamar, ook Calgary en Heerenveen aan, wat garant lijkt te staan voor een aantrekkelijke winter.

Bij de vrouwen bleef de Top-10 ongewijzigd. Dank zij persoonlijke records op de lange afstanden drong Tonny de Jong de Top-25 binnen en passeerde Carla Zijlstra. Opvallendste stijger was Moira D'Andrea, die van de 63ste plaats oprukte naar de 17de. Andermaal een bewijs dat Gerard Kemkers als coach van de Amerikanen een good job aflevert.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.