Alleen maar ziek, of is er meer?

Bradley Wiggins heeft de Giro verlaten. De Tourwinnaar startte in Napels als favoriet, maar tijdens de koers leek het wel alsof de Brit helemaal geen zin had in de wedstrijd.

CHERASCO - Het dorp Cherasco in de noordwestelijke hoek van Italië is het eindstation van de hoop. Hier, in dit droomdecor van kerken en paleisjes, kunnen kanshebbers zich vrijdagmiddag nog even kanshebbers wanen.


Zaterdag begint de Giro aan de week van de waarheid. Het kaf zal van het koren worden gescheiden. Na twee weken kunnen kanshebbers zomaar kansloos worden. Rit 14 eindigt in een steile klim met finish in Bardonecchia. Een dag later leidt de weg, als het weer het toestaat, naar de top van de Galibier in Frankrijk.


Eigenlijk moet je een onderscheid maken tussen kanshebbers en favorieten. De eerste categorie wordt ruwweg gevormd door de top-10, onderling gescheiden door een verschil van minder dan vijf minuten. Zij kunnen allemaal nog aanspraak maken op het erepodium.


De favorietenrol past op dit moment alleen Nibali en Evans. Tussen hen is het gat slechts 41 seconden groot. Zij zijn de enigen die op dit moment nog serieus kunnen hopen op de eindzege. Uran, de nummer drie, staat al op meer dan twee minuten.


Dat is twee weken na het begin van de Ronde van Italië een magere oogst aan favorieten. Op 4 mei werden Bradley Wiggins en Ryder Hesjedal ook in het betreffende perkje geplant. Maar zij zijn niet als zodanig opgebloeid in het beroerde weer langs de route.


Hun hoop eindigde vrijdag al in startplaats Busseto, waar ze ontbraken op het appèl. Beider vertrek was in feite aangekondigd, zo zwak en misselijk ze al ruim een week zijn. Titelverdediger Hesjedal heeft iets duisters onder de leden en zijn achterstand liep bij elke eindstreep verder op. Zijn voortijdig einde is erg, dat van Wiggins is voor de organisatie weinig minder dan een ramp.


Met de Tourwinnaar van 2012 won de Ronde van Italië enorm aan status. Hij was bij uitstek de man die Vincenzo Nibali, de nationale held, het vuur na aan de schenen zou leggen.In woord gaf Bradley Wiggins aan zelf veel zin te hebben in dat gevecht. De Giro is hem misschien wel liever dan de Tour de France.


Officeel heeft ziekte hem geveld en er is geen reden om te twijfelen aan het medisch bulletin van teambaas Brailsford. Een serieuze verkoudheid en een infectie aan de luchtwegen, in de nacht van donderdag op vrijdag ernstiger geworden, zijn de reden van Wiggins' vertrek uit de Giro. Maar zijn lichaamstaal heeft de afgelopen twee weken iets anders uitgedrukt dan een onbedwingbare zin in fietsen.


Al in startplaats Napels, waar het zonnetje scheen, was Bradley Wiggins een nukkige gast op officiële en ceremoniële gebeurtenissen. Zelden was hij bereid commentaar te geven, terwijl daarvoor een jaar geleden in de Tour alle tijd was.


En dan die angst voor de dalende weg, waar kwam dat opeens vandaan? Wiggins was bergaf nooit een snelheidsduivel, maar wie zozeer een nat wegdek vreest, kan beter ophouden met wielrennen.


Het is gevaarlijk om op afstand andermans psyche te doorgronden, maar Wiggins scheelt duidelijk meer dan een verkoudheid. Iedere sportman zou het moeilijk vinden om de draad weer op te pakken na zo'n fantastisch seizoen, maar dat geldt voor hem wellicht in het bijzonder.


Zowel sportief als privé is Wiggins altijd een wankelmoedig mens van uitersten geweest. Het hoeft niemand te verbazen als ploeggenoot Froome, die zo graag kopman wil zijn, het in de Tour zonder hem moet stellen.


Maar een wielerronde, eenmaal in beweging, rolt gewoon door. De zon scheen zowaar in Cherasco, waar Mark Cavendish bijna vanzelfsprekend zijn vierde Girorit won.


Eigenlijk had de Brit helemaal geen zin om vrijdag tijdens de langste etappe van de Ronde van Italië over 254 kilometer voor een massasprint te gaan. 'Maar toen de ploeg van Cannondale aan kop van het peloton ging rijden om de vluchters terug te pakken, zijn wij ook maar mee gaan doen. Het ploegwerk was weer voorbeeldig, ik ben zo trots op de jongens', aldus de sprinter van Omega Pharma-QuickStep.


Vincenzo Nibali noemde na afloop Evans, Uran en Scarpone als de coureurs die hij het meest vreest.


Sneeuw op de Galibier


De Giro-organisatie vreest dat de beklimming van de Galibier zondag moet worden geschrapt. Er wordt sneeuw voorspeld op de Alpenhelling. Mocht de route worden verlegd, dan komt de finish te liggen in het Franse bergdorp Valloire, na de beklimming van de Telegraphe. De weersomstandigheden spelen het peloton al sinds de start in Napels parten. Veel van de etappes werden verreden in de stromende regen. Voor zaterdag, wanneer de bergetappe naar Bardonecchia staat gepland, worden regen, sneeuw en zeer lage temperaturen verwacht.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden