Alleen Lakeman wilde vingers branden aan publikatie Nederkoorn

'Gek eigenlijk dat ze nooit tegen ons zijn gaan procederen. Als wij het niet hadden afgedrukt, was dat gerucht waarschijnlijk nooit gepubliceerd geweest', verbaast hoofdredacteur Bert Dijks van het blad OR-Informatie zich....

GERARD REIJN

Van onze verslaggever

Gerard Reijn

AMSTERDAM

Maar nu, twee jaar na publikatie ervan, is het gerucht nog steeds springlevend: Eric-Jan Nederkoorn, voormalig topman van Transol, Fokker en Arke Reizen en intussen alweer bestuurslid van Deutsche Telekom, zou persoonlijk 25 miljoen mark hebben gekregen toen hij Fokker aan Dasa verkocht. Van Dasa. Pieter Lakeman schreef dat op 16 februari 1994 in een column in het blad OR-Informatie. Hij maakte daarbij melding van een anonieme brief waarin die stelling werd betrokken.

Dasa sleepte Pieter Lakeman voor de rechter. De Utrechtse rechtbank veroordeelde Lakeman tot het doen opnemen van een rectificatie in OR-Informatie. Maar natuurlijk ging Lakeman in beroep, hij is het aan zijn faam verplicht. Dat hoger beroep diende gisteren voor het Amsterdamse gerechtshof.

Intussen is al een heel web van procedures aangespannen. Naast de civiele procedures om rectificatie en schadevergoeding, is er ook al een strafrechtelijk onderzoek ingesteld naar Lakeman's stukje. In het kader daarvan is een aantal getuigen gehoord, en gisteren werden die getuigenverklaringen voorgelegd aan de president van het Amsterdamse gerechtshof. De verklaringen ondersteunen zonneklaar de stelling van hoofdredacteur Dijks: zonder OR-Informatie zou het gerucht nooit de pers hebben gehaald.

Niet middels NRC Handelsblad in ieder geval. Verslaggever K. Berkhout van deze krant verklaarde tegenover rechter-commissaris J. Lommen dat ook hij de anonieme brief bezat waarop Lakeman zijn verhaal baseerde. 'Ik heb met die brief niets gedaan. Het bevat geen informatie waar je iets mee kunt.'

Ook niet middels Privé, dat volgens Dasa's advocaat T. Bremer 'niet meer dan een schilfer bewijs nodig heeft om een schandaal te publiceren'. Want W. Smitt, verslaggever van dat blad, had weliswaar ook deze brief gekregen, maar besloot er niets mee te doen omdat er geen enkele bevestiging van was te krijgen.

Zelfs niet via Pim Fortuyn, die weliswaar niet zelf de anonieme brief had, maar die wel had gehoord dat Nederkoorn die 25 miljoen had opgestreken. Hij hoorde dat 'van iemand die bij Fokker werkte op het niveau van de Raad van Bestuur', zei hij tegen de rechter-commissaris. Fortuyn publiceerde het niet, maar sprak erover met F. Nypels, hoofdredacteur van het Haarlems Dagblad. Nypels vond het verhaal echter te licht om er iets mee te doen.

Voor Lakeman's advocaat G. Kemper bewijzen al deze verhalen dat het gerucht wel degelijk bestond . De advocaat zag bovendien in de getuigenverhoren aanleiding genoeg om de persoon Nederkoorn kwalijke eigenschappen toe te schrijven. Dus is het aannemen van steekpenningen door Nederkoorn helemaal niet zo onwaarschijnlijk, was de teneur van Kempers betoog.

Alleen als president Cremer deze denkwijze overneemt, ontsnapt Lakeman aan het betalen van een schadeclaim van 126 duizend gulden aan Dasa.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden