Alleen het ritme is Cubaans

Het enorme succes van de eerste Buena Vista Social Club-cd heeft ertoe geleid dat er nog steeds oude Cubaanse mannetjes van hun bed worden gelicht en de studio in worden gesleurd, om de glorietijd van de son nog eens te laten herleven....

Cachaíto, telg uit de beroemdste bassistenfamilie van Cuba, geeft in een interview met het blad ¡Oye Listen! ruiterlijk toe dat het concept van zijn debuut-cd afkomstig is van producer Nick Gold. Hij droeg zelf alleen ideeën aan voor descargas, jamsessies, samen met sterpercussionisten als Anga Diaz en Amadito Valdez. Op die kolkende ritmetracks bracht Gold een tweede laag aan, met jazzy solo's van bugelspeler Hugh Masekela en tenorsaxofonist Pee Wee Ellis, maar ook scratches en effecten uit de dub-reggae.

Het is een bedwelmende plaat, waarop sfeer belangrijker is dan conventionele liedjes. Er wordt eigenlijk maar op één nummer gezongen (door Ibrahim Ferrer). Verder draait het om collages op basis van heerlijk samenspel, waaruit af en toe een individuele schittering opflakkert. Bijvoorbeeld van Manuel Galbán met zijn Caribische surfgitaar, of van Cachaíto zelf, die Charles Mingus eert op basis van de basriff uit Haitian Fight Song.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden