Alle vrouwen moeten zelf weten wat ze met hun leven doen

De ingezonden brieven van maandag 24 april.

De emancipatiegolf uit de jaren zeventig heeft eindelijk de verste hoeken van de arbeidsmarkt bereikt: voor het eerst heeft meer dan de helft van de Nederlandse vrouwen van 45 tot 65 jaar een betaalde baan. Beeld anp

Brief van de dag: Vrouwen moeten elkaar niet de maat nemen

Ik durf het bijna niet te zeggen maar ik wil nu toch wel heel graag uit de kast komen: ik heb met heel veel plezier 12 jaar lang fulltime mijn zoon opgevoed!

Tot volle tevredenheid van ons allebei, dat ook nog.

Ik vind dat alle vrouwen zelf moeten weten wat ze met hun leven doen. (Ten eerste, 21 april)

Het feminisme uit de jaren zeventig was er volgens mij op gericht dat vrouwen zelf mogen beslissen wat ze met hun leven doen.

Laat iedereen doen waar ze gelukkig van wordt. En laat de mannen dat alsjeblieft ook doen.

Het is in mijn beleving zeer kwalijk dat vrouwen elkaar continu de maat nemen.

Het lijkt me niet de bedoeling dat in plaats van mannen en de overheid vrouwen nu elkaar gaan vertellen hoe ze moeten leven en al zeker niet dat de overheid dit faciliteert.

Christine Kuiper, Koog aan de Zaan

Geen mythe

Op de opiniepagina van zaterdag 22 april schrijft Ton ten Barge dat het automatische ontslag dat vrouwen bij hun huwelijk kregen een mythe zou zijn. Niets is minder waar. Ik werkte eind jaren zestig in Amsterdam op een school voor bijzonder onderwijs. Het was een vooruitstrevende school. Daarom werd ik bij mijn huwelijk in 1969 niet zonder meer ontslagen. Ik kreeg een keuze voorgelegd: of de belofte dat ik de komende drie jaar niet zwanger zou worden (in Amsterdam was het toen al gemakkelijk de pil te krijgen) of ontslag. Ik wilde die belofte niet doen dus kreeg ik ontslag.

Joanna Geurts, Hilversum

De Alma-pop

Grunberg voorspelt dat de mensheid over enige tijd kan beschikken over een siliconenrobot waarmee je seks kunt hebben. Scheelt een hoop gedoe is de verborgen boodschap. 'Stel,' schrijft Grunberg, 'dat je een ondergeschikte leuk vindt, maar denkt dit kan niet. Dan bestel je een siliconenrobot die op de ondergeschikte lijkt.'

Dit idee is minder nieuw dan je zou denken. Toen Alma Mahler besloot om de schilder Oskar Kokoschka te verlaten, liet hij een levensgrote Alma-pop maken. Van stof, gevuld met stro gelijkend op zijn grote liefde. Kokoschka was veel brutaler dan Grunberg zich kan voorstellen, want Kokoschka nam de pop overal mee naartoe als zijn vaste partner. In het theater zat ze naast hem, in de kroeg ook. Of hij ook seks met de pop had vertelt de geschiedenis niet, maar ik sluit dat niet uit.

Max Dohle, Oegstgeest

Nieuwe krant

Een nieuwe Volkskrant. Spannend!

Heel tevreden. Het hoofdkatern geen 48 pagina's meer. Wat meer wit overal, scheiding van achtergrond en opinie. Wanneer het spraakmakende artikel over E-nummers nu gepubliceerd zou worden in het opiniekatern, was er vast minder ophef geweest. Kleine opmerking: in het nieuwskatern mis ik de opening van het V-gedeelte.

Ewoud Boor, Obbicht

Zelfbenoemde keurmeester

Anousha Nzume vroeg zich af (Zaterdag, 2 april) of ik voor deze krant wel mensen mag interviewen over hun afkomst. Ik ben opgevoed door een alleenstaande moeder. Haar moeder werd geboren in Egypte, haar vader in een land dat Palestina heette. Mijn moeder immigreerde op latere leeftijd van New York naar Amsterdam en spreekt Nederlands met een accent.

O ja, en dan leef ik nog in een land waar mensen met mijn afkomst 25 jaar voor mijn geboorte werden gedeporteerd naar vernietigingskampen. Ik was in de veronderstelling dat ik wel eens heb nagedacht over het onderwerp afkomst, maar kennelijk kom ik niet langs de ballotage van de zelfbenoemde keurmeester. Om even in haar eigen terminologie te blijven: wat ik nou 'problematisch' vind is dat Anousha Nzume een beperkt en eenzijdig wereldbeeld hanteert waarin zij wel toestemming zou hebben om over dit onderwerp te spreken en ik niet.

Robert Vuijsje, Amsterdam

Kernenergie en afval

Als Marcel Crok - zelfbenoemd gelover in 'meer' - net zoveel tekst paraat had gehad over kernafval als over kernenergie, had ik hem misschien nog wel geloofwaardig kunnen vinden. Nu hij dienaangaande nauwelijks verder komt dan dat het 'een belangrijk issue' blijft, kan daar geen sprake van zijn.

Nohn Hölsgens, Roermond

Beeld Pieter Van Eenoge

Tevreden

Mijn eerste indruk van de nieuwe zaterdagkrant is positief. Het is even wennen, maar dat is altijd zo. Ik heb alleen 1 'minpuntje': de zwarte streep bovenaan de pagina, had wat mij betreft blauw kunnen blijven. Het is nu een beetje te somber.

Wim Hellenthal, Rijnsburg

Springlevende columns

'Poëzie moet dicht bij de aarde blijven' (Sir Edmund, 22 april). Remco Campert schrijft al zijn hele leven vanuit dat adagio, ook zijn proza is ervan doordrongen. Zeventig jaar wars van poeha, prijst hij in zijn columns ruimhartig collega's aan. Zelfs Ilja Leonard Pfeijffer krijgt een pluim, toch een dichter die veel hogere sferen betreedt. Campert is stokoud, maar zijn columns zijn springlevend.

Tjeempie!, koester hem.

Joost Heyink, Zuidwolde

Dodewaard

De stilgelegde kerncentrale in Dodewaard staat daar nog minstens tot 2045. Los eerst het afvalprobleem op, en pas daarna is verdere ontwikkeling van kernenergie aan de orde.

Hylke ten Cate, Haarlem

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden