Alle sporen leiden naar een spookhuis

Drie waren er uit het boerendorp Grimshaw ontsnapt, de vierde was er blijven wonen. Misschien doordat hij geestelijk ziek was, zoals hij het zelf sarcastisch noemde. Toch waren ze nog goede vrienden. Koesterden ze een platonische, vruchteloze, vurige liefde voor elkaar. De nauwelijks besproken liefde tussen mannen die als jongens vriendschap sluiten.


Ze waren zestien jaar toen het Thurman-huis hun levens in de war schopte. Gevolg: verslaving, beroepsmatig mislukt, emotioneel geamputeerd. Degene die achterbleef observeerde het Thurman-huis dag en nacht vanuit zijn kamer aan de overkant van de straat. Hij was ervan overtuigd dat er iets uit het leegstaande huis zou proberen weg te komen. Na vierentwintig jaar pleegde hij zelfmoord.


Nu komen ze alle drie terug voor zijn begrafenis. Er is het gedeelde geheim en de wetenschap dat elk dorp een tweede hart heeft, een kleinere en duisterder versie van het hart dat het bloed van goede bedoelingen rondpompt.


Voor de Canadese auteur Andrew Pyper hoeft geloofwaardigheid niet altijd verbonden te zijn met het alledaagse, de werkelijkheid kan zich ook mengen met gothic elementen. In De wachters (The Guardians) wordt het verhaal over een winter in 1984 waarin alles veranderde verteld door een van de vrienden, Trevor, net veertig geworden, die zijn nachtclub in Toronto heeft verkocht nadat bleek dat hij parkinson had. Een ervaring, noemde zijn therapeut het. Alsof het een reis naar Paraguay was of seks met een tweeling. Aanzienlijk gehandicapt komt hij aan in het dorp waar hij nooit meer wilde terugkeren.


Naast het verslag van zijn verblijf houdt Trevor ook een herinneringsdagboek bij over de tijd waarin de jongens méér dan hun onschuld verloren. Een vervallen huis, de verdwijning van een jonge lerares, en de vermissing van de coach van het schoolijshockeyteam, de Guardians. Alle sporen leiden naar een spookhuis, met peilloze diepten die via verre wegen terugvoeren in het verleden, van andere jongens. En meisjes.


Mooi gecomponeerd, de personages worden buitengewoon kundig en empathisch in de omgeving geplaatst, het begrip spook wordt van vlees en bloed voorzien, maar vooral van oplossende nevelen in de geest.


Nog een pakkende zin: De bloederige plakken biefstuk, dik als romans, worden dampend voor ons neergezet.


Van Stephen King, onbetwist zowel op de lange als korte afstand een meesterverteller, verschenen twee korte verhalen in vertaling. Eenmalige zonde en Blockade Billy, samen 135 pagina's.


Om in 49 pagina's een verhaal over een eenmalige zonde en de hartverscheurende teloorgang van een huwelijk op te schrijven als een werkelijk klassiek drama is vererend voor de auteur en uitermate opwindend voor de lezer.


Hoe een normaal leven verandert door de morbide wens, die 200.000 dollar waard is, van een dominee in ruste. Een niet eerder begane zonde leidt tot een reisje naar de menselijke hel.


En dan nog Blockade Billy, 81 pagina's. Een honkbalverhaal met een slaggemiddelde dat zelfs niet-honkballiefhebbers knock-out slaat. A catcher on the lose.


Andrew Pyper: De wachters


Uit het Engels vertaald door Mieke Vastbinder


Anthos; 303 paginas; € 19,95


ISBN 978 90 414 1669 8


Stephen King: Eenmalige zonde. Met bonusverhaal Blockade Billy.


Uit het Engels vertaald door Hugo Kuipers


Luitingh; 160 paginas; € 9,95


ISBN 978 90 245 3328 2


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden