Alle begrip voor islamitisch geïnspireerde misogynie

Column Elma Drayer

Was dat even tegen het zere been. Bij de presentatie van het boek Heilige identiteiten van Machteld Zee beklaagde sociologe Jolande Withuis zich over medefeministen die zich uitputten in het 'vergoelijken van wandaden gebaseerd op de islam'. In haar speech, maandag afgedrukt op deze pagina's, gaf ze treffende voorbeelden.

Genitale verminking reguleren omdat het toch wel gebeurt? Merkwaardige logica, vindt Elma Drayer. Beeld epa

Ze gingen van Ayaan Hirsi Ali die destijds nauwelijks feministische steun kreeg in haar strijd tegen islamitisch geïnspireerde vrouwenhaat tot een Utrechtse hoogleraar Kunst, Cultuur en Diversiteit die recentelijk pleitte voor een verbod op naaktafbeeldingen in de publieke ruimte 'met als argument dat iedereen zich in onze multiculturele samenleving thuis moet voelen'.

Concreet genoeg, zou ik denken. En geen woord aan gelogen. Maar dat had ik gedacht. De krant lag nog niet op de mat of menigeen ontvlamde in woede. Belangrijkste verwijt: de gegeven voorbeelden waren 'veelal 10+ jaar oud' dan wel 'ouwe meuk'. Want wisten wij wel dat geen hedendaagse feministe praktijken als eerwraak, meisjesbesnijdenis of kindhuwelijken goedpraat?

Dus had Withuis zich bezondigd aan een stropopredenering. Waarna ze in één moeite door werd weggezet in het onfrisse rechtse, islamofobische kamp.

Dat mag natuurlijk. Maar een tikje lui is het wel.

In werkelijkheid kost het verbluffend weinig moeite om Withuis' lijstje aan te vullen. Je hoeft beslist niet lang te zoeken naar weldenkenden (m/v) in dit land die alle begrip tonen voor islamitisch geïnspireerde misogynie. Of de uitingen ervan op z'n minst relativeren. Zodra er immers verontwaardiging rijst over een onsympathiek verschijnsel in de moslimgemeenschap, wijzen zij meteen op het feit dat de rest van de mensheid evenmin uit lieverdjes bestaat.

Alsof die waarheid onsympathieke verschijnselen minder onsympathiek maakt. En minder bestrijdenswaardig.

Wat dat betreft was de oogst ook deze week weer rijk. Zo hekelde filosoof Ger Groot op de website van Trouw de recente pogingen om illegale islamitische huwelijken eindelijk aan te pakken. Seculiere liberalen, schamperde hij, menen toch dat religie een 'private hobby' is? Waarom vinden ze dan 'plots' dat de staat zich druk moet maken om dit fenomeen? Alsof 'incest, verkrachting en huiselijk geweld' niet binnen legale huwelijken voorkomen!

Nog onnozeler was het stukje dat Aafke Romeijn deze week tikte voor Vrij Nederland. Daarin verklaarde ze 'vanzelfsprekend' tegen vrouwenonderdrukking te zijn, maar de kwestie wel 'constructief', met 'nuance' en 'pragmatiek' te willen benaderen. Ter illustratie voerde ze haar tante op die in de jaren negentig vond dat je 'niet te krampachtig' mocht omgaan met genitale verminking en de ingreep in een ziekenhuis moest laten plaatsvinden. Argument: als je vrouwenbesnijdenis verbiedt, gebeurt het toch, 'en dan veelal op de keukentafel met een bot mes'.

Iemand als Withuis, schreef Romeijn, had haar tante 'ongetwijfeld' onmiddellijk afgeserveerd. 'Maar de waarheid is en blijft dat feminisme en emancipatie vele complexe gezichten heeft.'

Merkwaardige logica, met alle respect. Moord en doodslag zijn bij mijn weten, ondanks een strikt wettelijk verbod, verre van uitgeroeid. Hetzelfde geldt voor pakweg diefstal, antihomogeweld, racistische aanslagen, verkrachting, incest. Toch zul je niemand horen betogen dat deze illegale verschijnselen nu eenmaal gebeuren, dus dat je ze beter netjes kunt reguleren - teneinde erger te voorkomen. En terecht. Maar als het gaat om genitale verminking is dat wel een tof idee?

Trouwens, al in de jaren negentig keerde de Wereldgezondheidsorganisatie zich principieel tegen elke vorm van vrouwenbesnijdenis, ook in de lichtste variant. Sindsdien stelt de WHO zich op het standpunt dat health professionals daaraan nimmer zouden moeten meewerken.

Zelfs zo'n bedaagde club, wil ik maar zeggen, spreekt zich al decennia fier uit tegen deze flagrante mensenrechtenschending. En dan lees ik in een progressief blad dat je er juist genuanceerd en pragmatisch naar moet kijken? Anno 2016?

Het was uitgerekend dit miserabele stukje dat voormalig feministisch boegbeeld Anja Meulenbelt warm aanbeval bij haar aanhangers. 'Gelukkig', jubelde ze op haar Facebookpagina. 'Een vrouw van de jongere generatie neemt de handschoen op.'

Ik begrijp haar vreugde over de erfopvolging. Maar mij stemt juist die tot diepe treurigheid.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.