Alientje

Alientje is een klein bijdehandje dat al een hoop zelf meent te kunnen. Haar leeftijd? Vier misschien, dat cijfer staat tenminste op haar T-shirt....

Bart Deuss

De term laboratoriumtheater is goed besteed aan hetgeen de poppenspelers Smeets en Wiersma aanrichten. Een groot deel van de speelvloer is bezaaid met de meest curieuze opstellingen waar doorheen de twee druk in de weer zijn om de avonturen van Alientje vorm te geven. De resultaten daarvan zijn op een achterdoek te volgen: projecties van wat de twee spelers ter plekke op ingenieuze wijze registreren. Tegelijk blijft het verleidelijk om in het halfduister de spelers zelf te volgen tussen overheadprojectoren, kijkdozen en poppenkastinstallaties waarin zij met kleine camera's Alientje op de huid zitten.

Alientje is een eendimensionaal gekrabbeltekend meiske met een fotohoofdje. Bram Wiersma spreekt haar teksten in een microfoon met stemvervormer. Niet de woorden tellen maar vooral de intonatie, het gehijg en gekir van het meisje. Gelijk Alice in Wonderland krimpt Alientje op een gegeven moment om zich met gevaar voor eigen leven in het interieur van een televisie te begeven.

De combinatie van houtje-touwtje constructies en de ingetogen maar anarchistische inslag van de poppenspelers maakt van deze kleutervoorstelling een ongepolijste beleving.

De voorstelling bestaat in feite uit drie dimensies: de aan Pippi Langkous verwante cartoonwereld van Alientje op het doek; haar fantasie trip in de binnenwereld van de kijkbuis en dan nog het laboratorium van de twee spelers. Soms dekt de in zichzelf gekeerde houding van de spelers de liefde voor hun creatie wat af maar juist de kwetsbaarheid van de techniek maakt Alientje tot een spannende exercitie.

Kermis in de hel

DOX/Flying Bridge International. Regie & script Marjan Barlage. Choreografie Sassan Saghar Yaghmai. Leeftijd 12 t/m 16. Te zien: 11 febr, De Lieve Vrouw, Amersfoort.

Relevant theater maken over de spanningen die culturele verschillen opleveren, is niet simpel maar bijzonder actueel en noodzakelijk. Flying Bridge International en Theatergroep DOX pakken de handschoen op. Kermis in de hel is hedendaags vormingstheater met een Romeo en Julia-motief.

De ontluikende liefde tussen een jongen van Duitse komaf en een Arabisch meisje wordt onderuit gehaald door de invloed van beide families. Het meisje is in het land van haar ouders uitgehuwelijkt en speelt vanuit die traditie bekeken met vuur.

Kermis in de hel is een drama over eerwraak en stelt daarmee de vraag of mensen uit extreem verschillende tradities werkelijk naast elkaar kunnen leven. Tussen een stellage met waslijnen en witte doeken spelen en dansen de twee families hun verhaal. Zowel de Westerse als de Arabische kleding zijn uitgevoerd in spijkerstof, de witte doeken symboliseren de sluierende werking van verschillende, culturele perspectieven.

De voorstelling koppelt de onverenigbaarheid van de twee families aan de liefde van de twee jonge mensen. Dat plaatst de confrontatie tussen diepgewortelde tradities en de op individuele vrijheid gebaseerde westerse moraal dicht op de huid van de scholieren. Kermis in de hel speelt vooral voor scholengroepen. Achteraf gaan de spelers met de leerlingen in gesprek over aan de voorstelling gerelateerde stellingen die in spelvorm terugkomen in een discussie naar model van het televisieprogamma Het Lagerhuis. Niet zelden leidt dat tot heftige en ook uitbundige debatten.

Tegenover de serieuze verhaallijn plaatst Sassan Saghar Yaghmai choreografieën die de woede wegdansen, het onheil aankondigen. Prettig contrast met deze soms wat al te illustratieve delen vormen de prachtige, ingetogen duetten tussen de geliefden. Daar eisen schuchtere, tastende handen en zwijgende blikken even de hoofdrol op.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden