Alfamannen met inhoud

Mannenvriendschap staat centraal in de nieuwe VPRO-serie Geen Probleem.

Alle drie wilden ze hetzelfde: een televisieserie over mannenvriendschap. Zoekende mannen, ongeveer van hun eigen leeftijd, niet helemaal oké met zichzelf, die niet alleen praten over de zin van hun bestaan, maar ook op hun vaste vrijdagavond het oeuvre van Quentin Tarantino doornemen, filosoferen over seks in smurfenland of uitgebreid praten over de zelfmoordpoging van één van hen.

Ze spelen drie leraren; zowel collega's als vrienden van elkaar. Stefaan Van Brabandt (32) is Koen: sociaal wat onhandig, maar behept met een groot intellect. Wim Helsen (42) is de suïcidale charmeur Herman, Theo Maassen (44) is als Peer het meest rechttoe rechtaan van de drie - iemand die voorzichtig accepteert dat zijn leven een opeenvolging van bijgestelde verwachtingen is.

'Sommige acteurs komen twintig kilo aan voor een bepaalde rol - wij moesten vrienden worden', zegt Maassen met een grijns. Ontspannen zit hij met Helsen en Van Brabandt op het zonnige terras van bioscoop Het Ketelhuis in Amsterdam. Een jaar lang spraken de drie theatermakers geregeld met elkaar af om elkaars laatste ideeën door te nemen. Broodje erbij, beetje kuieren door het park.

Het resultaat is donderdag te zien, in aflevering één van de zesdelige serie Geen Probleem, bij de VPRO op televisie. 'We hebben het uiteindelijk in een paar maanden geschreven en gemaakt', zegt Helsen. 'Dan zagen we elkaar drie keer per week, vaak meer. Zodoende is de trein vertrokken, en al rijdende groeide het ding. Ge neemt allemaal beslissingen en hebt eigenlijk weinig tijd om er bij stil te staan.'

Hoe verliep jullie samenwerking?

Van Brabandt: 'Op dag twee kwam Theo met een geweldig systeem. We maakten een wedstrijdje van het schrijven. Eierwekker erbij, allemaal een uur schrijven en vervolgens droegen we de teksten aan elkaar voor.'

Maassen: 'Ik vind het wel ideaal, zo met z'n drieën. Twee is heel frontaal, bij drie kan je altijd escapen. Heb je iemand die kan bemiddelen tussen de andere twee.'

Helsen: 'We moesten vooral plannen. Een paar maanden vooraf afspreken om te schrijven. Die periode vrijhouden. Maar dat overleg ging opvallend vlot - vooral Theo is erg gedisciplineerd.'

Maassen: 'Is dat zo!?'

Helsen: 'Ik werk op een veel ongezondere manier als ik alleen een voorstelling maak. Veel meer op het laatste moment, alles rap rap rap.'

Maassen: 'Maar dat doe ik ook als ik alleen ben.'

Dat klinkt alsof jullie doorgaans een soort kluizenaars zijn.

Maassen: 'Ik heb nu een kindje, maar vroeger was ik iemand die alles vooruit schoof en 's nachts om één uur nog eens begon te werken. De volgende dag ben je dan helemaal duf. Een soort jetlag.'

Helsen: 'En denken dat je er niks anders bij kan nemen. Zo van: laat me met rust.'

Maassen: 'Nu ik vader ben moet ik meer plannen, ik heb een beperkte hoeveelheid tijd.'

Helsen: 'Ik ervoer werken met Theo en Stefaan als minder stressvol dan wanneer ik alleen schrijf. Als ik ergens mee zat, kon ik het meteen delen.'

Maassen: 'Dit is een beetje een stom woord, maar voor we elkaar kenden waren we blijkbaar allemaal een beetje fan van elkaar. Dat helpt ook.'

Is het voor drie theatermakers wennen om samen tv te maken?

Helsen: 'Die zes afleveringen zijn eigenlijk zes theaterstukjes. Het speelt zich af in realtime, dat zie je weinig in eender welke vorm van fictie die op het scherm is. We hebben het gespeeld alsof er een publiek zat te kijken.'

Van Brabandt: 'Meestal hoor je in televisieseries enkel welgevormde, mooie volzinnen die grammaticaal correct zijn. Mensen reageren heel snel en gevat op elkaar. Oneliners enzo. Ik vond het leuk om dat nou eens niet te doen. Net als in het echte leven elkaar onderbreken, of met personages die zichzelf vaak herhalen.'

Maassen: 'Hebben jullie In Therapie wel eens gezien? Daar zegt níemand 'eh', terwijl ze allemaal in therapie zitten en hun gedachten moeten verwoorden.'

Die neurotische, praatgrage mannen zijn jullie zelf ook.

Maassen: 'Jazeker. Met een soort overgevoeligheid. Overbewustzijn.'

Helsen: 'Ik ben gisteren nog met Stefaan over zijn dubbele kin bezig geweest, bijvoorbeeld.'

Maassen: 'En hoe je je tong moet houden, wil je dat niet zien op foto's.'

Het is al een tijdje geaccepteerd om als man je gevoelens te bespreken. Spelen jullie daar slim op in?

Maassen: 'We hopen met deze serie de vrouwtjes gek te krijgen, natuurlijk.'

Helsen: 'Uiteindelijk worden onze personages in de serie door dezelfde dingen gedreven als de alfaman. Zij willen ook seks, macht, domineren en gezien worden.'

Maassen: 'Gehóórd worden. Praten. De bevestiging dat ze slim en origineel zijn.'

Helsen: 'Dat is het equivalent van de bevestiging dat je de sterkste bent.'

Voor jullie geldt natuurlijk hetzelfde.

Van Brabandt: 'Iedereen wil gehoord worden. Maar sociale interactie is gewoon zeer moeilijk, complex en verwarrend. Je kunt elkaar verwonden uit onmacht of onvermogen. Ik vind het mooi dat we dat ook laten zien.'

Maassen: 'En de behoeftigheid. Je wilt wel geven, maar je hebt het ook zo nodig om te krijgen.'

Helsen: 'Als mens, niet als personage, zijn wij ondertussen zo ontspannen dat dit niet tussen ons aan de hand is. We gaan daar niet op een verkrampte manier mee om, zoals die figuren dat wel doen.'

Van Brabandt: 'Tegelijk zet je jezelf een beetje te kijk door deze personages te spelen. Mijn haar heb ik bijvoorbeeld lang laten groeien, met van die inhammen.'

Maassen: 'Dat heeft hem ook dates gekost, in Antwerpen.'

Van Brabandt: 'Het was een gevecht met m'n ijdelheid.'

In de derde aflevering van Geen Probleem komt er een vierde personage bij. Iemand die het leven neemt zoals het is, en niet te veel nadenkt. Hij lijkt gelukkiger dan de intellectuelen die jullie spelen. Missen jullie die eenvoudige kijk op het leven soms?

Maassen: 'Ik heb nu voor het eerst in mijn leven een tuin. Soms moet je iets harken, bladeren ofzo, zo'n zen-bezigheid. Dan merk ik dat je niet altijd moet doormalen, maar af en toe juist ruimte in je hoofd moet creëren.'

Helsen: 'Of wanneer u zich overgeeft aan de energie van uw kind...'

Maassen: 'Dat is ook zo. Als ik met mijn dochter ga wandelen, sta je op een gegeven moment een kwartier steentjes in een prullenbak te gooien. Je komt geen stap verder. Ze vindt het meestal zo leuk dat je door moet gooien. Op een gegeven moment ga je het zelf ook leuk vinden en doe je iets dat je nooit zelf zou hebben bedacht. Maar ik zoek die momenten niet op. Het moet mij overkomen, ik ga ook niet mediteren bijvoorbeeld.'

Van Brabandt: 'Ik mediteer wel. Ik oefen daarin - het overwinnen van het egocentrisch denken.'

Worden jullie wel eens gek van jezelf?

Van Brabandt: 'Het malende denken, ja. Al neem ik daar regelmatig even afstand van - door erom te lachen bijvoorbeeld. Dat is al een beetje vrijheid.'

Helsen: 'In de drie solovoorstellingen die ik tot nu toe heb gemaakt ziet u drie keer een uitvergroting van de ziekte van het denken. Door er een voorstelling van te maken gaat u er mee spelen, u blaast er lucht door en maakt er opnieuw een spel van. Mensen herkennen dat, hoe raar, absurd of herkenbaar het ook is. In een ideaal geval heeft het een zeker therapeutisch effect, ja. Ook al zal ik het zo niet benoemen, dat is niet echt wervend, haha.'

Maassen: 'Ik heb het ook. Ik maak programma's over een fase in mijn leven. Die rond je daarmee ook zo'n beetje af. Je geeft vorm aan je eigen twijfel, waardoor het enigszins hanteerbaar is. Ik ben niet iemand die zomaar iets kan verzinnen, los van mijn eigen persoon. Uiteindelijk gaat het om herkenning. Als je geen connectie met onze personages hebt houdt het op. Dan denk je: waar hébben die mannen het over?'

Vrienden voor het leven

In Geen probleem, een zesdelige dramaserie die vanaf donderdag wordt uitgezonden,spelen Peter 'Peer' (Theo Maassen), Herman (Wim Helsen) en Koen 'Koentje' (Stefaan Van Brabandt), drie belezen, overbewuste, egocentrische en overgevoelige boezemvrienden, die na de mislukte zelfmoordpoging van Herman besluiten elke week samen te komen.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden