Aleksandr Milinkevitsj niet bang om de waarheid te spreken

De Wit-Russische oppositieleider Aleksandr Milinkevitsj ziet het als zijn belangrijkste taak zijn landgenoten minder bang te maken voor hun president, de laatste dictator van Europa Aleksandr Loekasjenko....

‘Als mensen zien dat er iemand is die niet bang is de waarheid te zeggen, krijgen zij zelf misschien wat meer moed’, zei Milinkevitsj dit voorjaar. Hij was de belangrijkste uitdager van Loekasjenko bij de presidentsverkiezingen op 19 maart. Door op grote schaal te frauderen won Loekasjenko, Milinkevitsj haalde 6 procent.

Milinkevitsj is na de verkiezingen meermalen lastig gevallen door de politie en werd door een rechtbank veroordeeld tot vijftien dagen gevangenisstraf wegens het organiseren van een illegale demonstratie. Vergeleken met andere oppositieleiders werd hij voorzichtig aangepakt door het regime. Milinkevitsj heeft in Wit-Rusland en in het buitenland te veel status.

Oppositie voeren zit Milinkevitsj in de genen. Zijn betovergrootvader en overgrootvader namen deel aan de Wit-Russisch-Poolse opstand tegen Rusland in 1863. Zijn grootvader was in de jaren twintig van de vorige eeuw actief in een anti-Russische nationalistische beweging.

Milinkevitsj studeerde natuurkunde en wiskunde in zijn geboortestad Grodno en doceerde later op de lokale hogeschool. Tussen 1980 en 1984 leidde hij de faculteit natuurkunde van de universiteit van Setif in Algerije.

Van 1990 tot 1996 was hij locoburgemeester in Grodno. Zijn beweging werd in 2003 op last van de autoriteiten opgeheven. Twee jaar later koos de verenigde oppositie Milinkevitsj tot kandidaat voor de verkiezingen in 2006.

Afgelopen winter ging Milinkevitsj op zoek naar de kiezer. In gammele busjes doorkruiste hij het land om zich te presenteren. Voor velen was hij wat de staatsmedia van hem hadden gemaakt: Een door het westen gefinancierde slechterik die het land via een bloedige revolutie aan het westerse grootkapitaal wil verkopen.

Met zijn rustige voorkomen slaagde Milinkevitsj er in veel Wit-Russen ervan te overtuigen dat hij geen gevaarlijke revolutionair is. Toch zei hij te hopen op een revolutie in de hoofden van de mensen, die moet leiden tot het einde van het Loekasjenko-bewind.

Zover is het voorlopig niet. Hoe dan ook voert Europa, na het invoeren van sancties als een visumverbod voor Wit-Russische regeringsfunctionarissen, de druk op Loekasjenko op met het uitreiken van de Sacharov-prijs aan zijn belangrijkste rivaal.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden