Aldo Bakker kreeg zijn vooropleiding thuis

'Als je mijn werk poëtisch noemt, ben ik helemaal gelukkig.' Ontwerper Aldo Bakker (28) gelooft in samenvallen met je omgeving, je eigen wereld creëren....

'Ik houd niet van eendagsvliegen. Mijn meubels en glazen moeten een heel lang leven tegemoet gaan.' Grote inspiratiebron voor Bakker was en is de onlangs overleden architect Enric Miralles, die onder meer de verbouwing van het Centraal Museum in Utrecht op zijn naam heeft. Ook werk van Scarpa en Liebeskind spreekt hem aan. En muziek van Luigi Nono, Salvatore Shiarrino en Helmut Lachenmann. 'Popmuziek heb ik helemaal niets mee.' Hij droomt ervan ooit nog eens een totaalproject te realiseren.

Bakker volgde een paar maanden de Vakschool Edelsmeden, de Rietveld Academie - 'wat een losgeslagen teringzooi is dat; daar zou eens een bezem doorheen moeten' - en de Design Academy, maar kon op geen van drie echt aarden. 'Het ging steeds over zaken waar ik helemaal niet mee bezig was.'

Aldo Bakker weet al een tijd dondersgoed wat hij wil en wat hij wil maken. Hij is de zoon van sieraadontwerpers Gijs Bakker en wijlen Emmy van Leersum, die in de jaren zestig voor een doorbraak zorgden met hun enorme kragen en hoofdsieraden van aluminium en kachelpijp. Aldo werd van jongs af aan meegesleept naar balletvoorstellingen, concerten en 'heel veel tentoonstellingen'. Dat moet hem een voorsprong hebben gegeven. 'Tuurlijk, dat kan ik niet ontkennen. Ik ben er mee doodgegooid, en vaak tegen mijn zin. Maar op een bepaald moment raak je toch gefascineerd. Ik heb dat met glas.'

Regelmatig kwamen er ook edelsmeden bij de Bakkers over de vloer, van wie hij veel leerde. 'Ik maakte ook wel sieraden voor mijn vader. In feite heb ik mijn vooropleiding thuis gekregen.'

Toen hij zestien was, maakte hij zijn eerste ontwerptekening en werd overvallen door het gevoel dat het klopte. Vanaf dat moment is hij zijn eigen weg gegaan. Leidraad is steeds éen maat en éen dikte, en de spanningsboog daartussen. Zijn glazen zijn zo dun mogelijk, ook aan de onderkant - 'niet zo'n dikke klodder eronder, dat vind ik zo lelijk'. De poten van zijn tafels zo rank mogelijk.

De tentoonstelling in Galerie Binnen is een momentopname, benadrukt Bakker. Daarom exposeert hij behalve de meubels en glazen ook zijn tekeningen. Hij wil zijn bezoekers deelgenoot maken van het hele ontwerpproces. Een aantal types zijn ook nog niet uitontwikkeld. 'Tekeningen zijn heel belangrijk voor me. Ze staan voor het moment waarop je gedachtenspinsels concreet worden.' Het magische moment waarop 'het' gebeurt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden