Column

Al zou ik denken dat de clit in de endeldarm zit, wat dan nog?

Niets blijft mij bespaard. Ik zetelde amper een dag in mijn nieuwe woonstede Kasteel Molensloot en de jongste hond Jamba bleek spoorloos verdwenen. Overmand door verdriet schreeuwde ik in het holst van de nacht en in onderbroek haar naam. Buren hingen uit slaapkamers en keken mij boos en meewarig aan.

Beeld Gabriël Kousbroek

Eerder die avond las ik een stuk in Propria Cures waarin nota bene een piepjong meisje vilein oproept voor mijn geestelijke en lichamelijke gezondheid te bidden. Propria Cures is het oudste studentenblad van Nederland. Menno ter Braak, Godfried Bomans, J. Slauerhoff, Renate Rubinstein en Beau van Erven Dorens zaten in de redactie.

De aanleiding voor deze argumentum ad hominem van de PC-redactrice was een Volkskrant-column waarin ik gekscherend schreef dat ik heel goddeloos vinho verde als vloeibaar ontbijt had en verder de hele dag moedeloos zat te blowen.

Nou vind ik vinho verde een homodrankje van het genre Coebergh met ijs en begin ik de dag zoals ieder fatsoenlijk mens gewoon met biologische yoghurt en muesli. Daarna ga ik tuinieren, doe een schoonheidsslaapje tussen 2 en 4 en werk 's avonds aan mijn memoires, met een kopje thee en een drupje whisky als slaapmutsje.

Ik haat blowen en voor mij mogen alle koffieshops van Nederland onmiddellijk gesloten worden. De PC-redactrice van dienst omschreef mij ook nog eens als een man die denkt dat de clitoris onderaan het vagijn bungelt. Ik kijk dermate veel porno dat ik de vrouwelijke anatomie inmiddels wel ken. En zelfs als ik zou denken dat de clit in de endeldarm zit, wat dan nog?

Anderzijds voel ik me wel vereerd want ik dacht altijd dat mijn column enkel in het Rosa Spierhuis te Laren werd gelezen.

Op de valreep verwijt de PC-juffer mij dat ik nooit een echt onderwerp heb: het is eeuwig komkommertijd in mijn columns.

Nou, deze column bewijst het tegendeel want ik ga nu verder met de Vreselijke Vermissing van Hondje Jamba. Ik was dus radeloos maar ook pisnijdig, want ik had een peperdure omheining van pallets laten bouwen en het ondankbare kreng was als een ware Houdini toch uitgebroken.

De lezer denkt: wat loopt die Algarviaanse Bukowski nou te jammeren in zijn vieze witte onderbroek met pisvlekken en remsporen, hij heeft toch nog twee van die stinkhonden?

Enfin, ik wierp mij snikkend op mijn ledikant. Het leven had geen zin meer. Bleek Jamba daar trillend als een rietje onder te liggen! Ik gaf haar meteen een reuzereep melkchocola.

En mensen maar denken dat ik niks meemaak.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden