Opinie

Al die kabinetsambitie rust op één pijler: 'de regio'

'De regio', dat is, zoveel werd duidelijk uit de beraadslagingen in de Tweede Kamer, een mythisch gebied met ongekende spankracht.

'de regio', daar kan alles.Beeld anp

Het kabinet van VVD en PvdA heeft plannen bedacht om te voorkomen dat er nog langer vluchtelingen verdrinken. Of om te voorkomen ze verdrinken en aanspoelen op plekken waar we het kunnen zien, waar de verdrinkingsdood ons in het gezicht slaat en waar het overlijden van gezonde, ambitieuze mensen met hoop en dromen niet langer veilig is vervat in een lange rij cijfers (cijfers? oeh saai) van het project Death at the Borders. Dat houdt alle officieel geregistreerde omgekomen Europavaarders bij die sinds 22 februari 1990 op onze deurmat zijn aangespoeld, met feitelijke omschrijvingen als 'naam onbekend, man, verdroging, ongeveer 20 jaar, vermoedelijk zwart'.

Ja, minimaal 25 jaar al duurt deze tragedie waar ons kabinet kordaat een einde aan wil maken. Bijna net zo lang heeft lidstaat Nederland een gemeenschappelijk Europees asielbeleid getraineerd. Ik kan me de eerste grote Europese asieltop herinneren, in de vorige eeuw. Ik was als verslaggever naar het koude, Finse Tampere afgereisd, want daar zouden de lidstaten van de Europese Unie in eendracht werken aan een gezamenlijk asielbeleid. Misschien zouden ze wel een einde proberen te maken aan de tragedie op de Middellandse Zee - ik dacht echt dat ze het erg vonden en hun macht wilden aanwenden er iets aan te doen. Ik was nog jong.

Het verschil met toen is dat de oorlogs- en armoedegebieden zijn verschoven. En dat er nu meer camera's op het aanspoelen zijn gericht. En dat het Nederlandse kabinet nu dingen schrijft als: 'Het kabinet spant zich in om tot een gezamenlijke Europese aanpak te komen.' Achter dat laatste zinnetje kliederde ik het woordje 'goh'.

De kabinetsplannen zijn er ook om te voorkomen dat de mensen in boten en vrachtwagens, wanneer ze niet verdrinken of stikken, naar Nederland trekken, waar ze volgens sommigen sociale huurwoningen inpikken, gratis wasmachines van Miele opeisen, ambities om te werken ontwikkelen en andere afkeurenswaardige daden begaan.

Al die brandende kabinetsambitie rust op één pijler. Op een begrip dat van alles kan betekenen en dat gisteren, toen de volksvertegenwoordiging de kabinetsplannen bediscussieerde, meer dan tachtig keer viel - ik ben bij 81 gestopt met turven: 'de regio'.

'De regio', dat is, zoveel werd duidelijk uit de beraadslagingen in de Tweede Kamer, een mythisch gebied met ongekende spankracht, waar mensen die hun land van oorsprong hebben verlaten in relatieve vrede en veiligheid kunnen wonen, eten, naar school gaan, misschien zelfs wel in hun eigen levensonderhoud voorzien. Waar de grenzen van 'de regio' precies liggen, daarover verschillen de meningen, maar helder is dat 'de regio' ver weg ligt. Buiten ons zicht. Van 'de regio' zullen wij geen last hebben.

'De regio' is een gebied waar de autoriteiten zich bereidwillig zullen plooien naar de wensen van Halbe Zijlstra en Malik Azmani. Het is een kwestie van voldoende geld naar 'de regio' sturen en dan zal 'de regio' in staat blijken om zonder wanklank vele duizenden, tienduizenden, honderdduizenden landverhuizers te herbergen.

Het klonk bijna leuk, het leven in 'de regio', vooral toen de premier beloofde dat het er 'natuurlijk geen nieuw-Amsterdam' zou zijn. Geestig ook, uit de mond van mensen die altijd hebben afgegeven op de effectiviteit van ontwikkelingshulp, maar nu van zins zijn met een blauwdruk en een zak geld een hele 'regio' in te richten.

Detail: 'de regio' heeft nog niets teruggezegd.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden