Column

Al ben ik wit en oud, 'k meen het niet fout

Dat de zwartgeverfde knecht een racistische traditie is, staat buiten kijf.

Sinterklaas in ontmoeting met tegenstanders van Zwarte Piet Beeld anp

Hopelijk is met het vertrek van Sint-Nicolaas de zwartepietendiscussie eindelijk gesloten. Opdat volgend jaar die guitige roetmoppenbrigade niet meer op komt buitelen. (Maar evenmin al te ludieke varianten! Dit jaar al wemelde het van ongeinpieten in alle kleuren van de regenboog.)

Dat de zwartgeverfde knecht - hoe goedmoedig, onschuldig en oer-Hollands ook - een racistische traditie is, staat buiten kijf. Neem alleen al die zin uit het welbekende sinterklaasliedje: 'Want al ben ik zwart als roet, 'k meen het wel goed' - het hele probleem in een notedop.

Sunny Bergman, Humberto Tan en Sylvana Simons hebben groot gelijk. Welke weerzinwekkende teksten deze dappere strijders over zich heen hebben gekregen weet ik niet, maar ik kan me er wel iets bij voorstellen. Van de sociale media maak ik doorgaans geen gebruik. A. uit angst op te veel onverkwikkelijkheden te stuiten en B. vanwege digitale onhandigheid. Niet dat ik mezelf wil degraderen tot digibeet. De computer is mijn steun en toeverlaat, maar ik gebruik maar een fractie van alle mogelijkheden die dit wonderapparaat te bieden heeft.

Vergeet niet dat bij mijn oma de telefoon nog aan de muur hing met daarnaast de koffiemolen. En dat ze haar voeten warmde op een stoof, terwijl de koperen ketel stond te neuriën op de plattebuiskachel. Mijn grootouders woonden in Grolloo. Cuby and The Blizzards (voor wie het niet weet een nederpopgroep uit dat Drentse dorpje) zaten toen nog veilig in hun vaders verrekijker.

Als ik kwam logeren, haalde oma me af van het station in Assen met haar koetsje. Zelf zat ze op de bok te mennen. Elke keer als ik terugdenk aan deze lang vervlogen tijden, waarin de winters nog winters waren ('bloemen' op de ramen, ijspegels aan het dak) en de zomers zomers (zwemmen in de poel met een ijzeren busje op mijn rug), verbaast het me dat ik niet nog ouder ben dan ik me voel.

Ook in Drenthe werd Sinterklaas gevierd. Mijn opa, die om onnaspeurlijke redenen plotseling in het luchtledige was opgelost, speelde voor Goedheiligman en Zwarte Piet werd - wel erg rondborstig - gestalte gegeven door mijn oudste nichtje. Ik weet nog dat ik beiden herkende zonder hen te willen herkennen, dus herkende ik hen niet.

Over ronde borsten gesproken: die van Sylvana Simons - zoals haar hele verschijning een lust is voor het oog - mogen er wezen. Tijdens haar moedige optreden bij Pauw kon ik mijn ogen niet van dat donkere duo afhouden, terwijl ik toch echt niet op vrouwen val. Dus wat hebben de heren aan Pauws tafel hun best moeten doen hun blikken niet af te laten glijden. Bijvoorbeeld die onbeschofte kluitenkop die dorst te vragen waarom Sylvana zelf niet voor Zwarte Piet speelde.

Zoals mijns inziens meisjes niet in ultrakorte rokjes diep in de nacht alleen over straat moeten lopen, zo zou Sylvana, wilde ze nóg serieuzer worden genomen, er iets minder manvriendelijk bij hebben moeten zitten.

Is dit seksistisch? Soit. Want al ben ik wit en oud, 'k meen het niet fout.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden