Akkoord Birma en Karen-volk

Het bewind in Birma heeft een akkoord voor een staakt-het-vuren gesloten met rebellen van het Karen-volk. De overeenkomst moet een einde maken aan een van de langdurigste opstanden ter wereld. De Karen strijden al meer dan zestig jaar voor meer autonomie.

AMSTERDAM - Het akkoord kwam tot stand na onhandelingen tussen vertegenwoordigers van regering en opstandelingen van de Karen National Union (KNU) in Hpa-an, hoofdstad van het Karen-gebied in het zuiden van Birma. De partijen besloten de wapens te laten zwijgen, verbindingskantoren te openen en doorgang over elkaars gebied toe te staan.

De toenadering tot de opstandige Karen is een nieuwe stap van de Birmese regering op het pad van hervormingen. Na decennia van militaire repressie probeert Birma, waar sinds eind 2010 een door het leger gesteunde burgerregering aan de macht is, zijn internationale isolement te doorbreken. Beëindiging van het gewapende conflict met de Karen is een van de voorwaarden die westerse landen verbinden aan opheffing van de sancties tegen Birma.

Sinds de onafhankelijkheid in 1948 zijn in Birma ettelijke conflicten uitgevochten met etnische minderheden die meer zelfstandigheid eisten. Sinds 1989 heeft de regering met zeventien rebellengroepen overeenkomsten gesloten, maar die hielden niet altijd stand. De afgelopen maanden overlegde de regering met verscheidene etnische groepen, zoals de Shan, de Karenni, de Chin en de Kachin, om verbroken bestandsakkoorden te vernieuwen.

De Karen, een verzameling etnische groepen in het zuiden en zuidoosten van Birma, brachten de taai-ste rebellen voort. Nooit eerder sloten zij een vredesovereenkomst met de militaire junta. Ze slaagden erin grote delen van het grondgebied langs de grens met Thailand te beheersen.

In de loop der jaren verdreef het gewapende conflict met de Karen en andere stammen honderdduizenden Birmezen naar vluchtelingenkampen over de Thaise grens. Het Birmese leger maakte zich in de stamgebieden schuldig aan dwangarbeid, verkrachting en het ronselen van kindsoldaten.

De Karen-minderheid vormt 7 procent van de Birmese bevolking van 50 miljoen. Het volk bestaat uit diverse subgroepen, zoals de Padaung, die bekend zijn om de vrouwen die hun nekken oprekken met halsringen. Ze zijn de derde etnische groep in Birma, na de Bamar (Birmezen) en de Shan.

De Karen slaagden erin over de grenzen sympathie te wekken voor hun zaak. Hun overwegend christelijke leiders wisten steun te krijgen van donoren in Europa en de Verenigde Staten. Maar toen het leger in de jaren negentig akkoorden begon te sluiten met andere minderheden en zich ging concentreren op de strijd tegen de Karen, raakte de rebellenbeweging in verval. Dat werd versterkt door een kloof tussen de christelijke rebellenleiders en de boeddhistische lagere rangen. Een afgesplitste groep sloot zichzelf aan bij de regering.

De onderhandelingen in Hpa-an werden geleid door minister Aung Min en generaal Mutu Saipo van de KNU. De delegaties beloofden dat ze de komende weken verder praten. 'We zijn het eens geworden over een volgende fase voor vredesoverleg op nationaal niveau', aldus Aung Min.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden