Ajax - AZ: optelsom van onmacht en onkunde

Twee Haagse oefenmeesters hadden het na afloop van de in alle opzichten bedroevende Noord-Hollandse  clash  tussen  Ajax  en  AZ  (1-0) veel te gezellig met elkaar om zich te laten verleiden tot een kritische analyse over het incapabele spel van hun ploegen.

Zichtbaar in zijn element beperkte AZ-coach Dick Advocaat zich vooral tot het maken van wat grapjes, dus ook over zijn rode kaart na het beledigen van scheidsrechter Kuipers. Collega Martin Jol van Ajax sloeg bij het geven van wat obligate schouderklopjes zowat het stof uit het colbert van zijn oude kameraad en hield zich verder op de vlakte. En dat zal niet zonder reden zijn geweest.

Beiden hebben ploegen gecoacht die veel verder waren in hun ontwikkeling, zowel tactisch als kwalitatief. En diep in hun hart zullen ze nog wel eens terugdenken aan het spel van die ploegen, spel waarin enige lijn was te ontdekken en dat werd uitgevoerd door spelers met wat meer voetbalintelligentie.

Zeven gele kaarten

Liefst zeven gele kaarten werden AZ toebedeeld door scheidsrechter Kuipers. Een vorstelijk aantal, vaak voor even onnozele als onbeholpen vergrijpen, maar op de beslissingen van de arbiter was eigenlijk niet zo gek veel aan te merken.

Het wekte dan weer wel bevreemding dat Advocaat zich liet wegsturen, nadat hij Kuipers voor ‘oetlul’ had uitgescholden. De 62-jarige Hagenaar, die dit met misplaatst triomfalisme vertelde, tracht zijn spelers discipline bij te brengen. Maar hoe serieus moeten zijn spelers die pogingen nemen als de coach zelf niet in staat is zijn woede te beteugelen?

Zowel Jol als Advocaat voelde zich geroepen Moussa Dembélé te complimenteren met zijn spel. Maar achter al zijn technische vaardigheid ging zondag opnieuw een diep gebrek aan spelinzicht schuil.

Schoolpleintjesgehalte

Steeds als AZ kon toeslaan in de eerste helft, vergat de Belg zijn hoofd op te richten en het bredere perspectief te zien. In plaats daarvan pingelde hij zich vast, waardoor zijn acties vaak elke functionaliteit misten en vooral een hoog schoolpleintjesgehalte hadden.

Niet voor niets wees Advocaat eveneens op het gebrek aan doortastendheid bij AZ als het aankwam op het geven van de beslissende pass of het maken van de doorslaggevende loopactie. ‘Misschien heeft dat wel met de kwaliteit van de spelers te maken’, oordeelde hij.

Het spel van AZ mocht dan hoofdzakelijk lichtzinnig en onkundig zijn geweest, de uittredende landskampioen combineerde af en toe nog aardig. En de ploeg had reden zich te beklagen, doordat zowel Mendes da Silva als El Hamdaoui onfortuinlijk waren en de lat raakten.

Vermeer

Al had spits Ari in de 39ste minuut behoren toe te slaan, nadat de bal via de lat weer het veld insprong. Maar de Braziliaan stond doelman Vermeer een heldhaftige redding toe, doordat hij verzuimde goed te kijken waar de stand-in van Stekelenburg zich had gepositioneerd.

Ajax had, behalve het gunstige resultaat, nauwelijks reden om tevreden terug te blikken op de eerste thuiswedstrijd van 2010.

Mede door de absenties van de gebruikelijke ordebewakers op het middenveld – Demy de Zeeuw (geschorst) en Eyong Enoh (Afrika Cup) – trad Ajax aan met een middenlinie die bestond uit Rasmus Lindgren, Siem de Jong en Ismaïl Aissati. Aan goede wil geen gebrek in deze bezetting, maar aan inventiviteit en corrigerend vermogen des te meer.

Vooruitgang

Het is een wedstrijd als deze Noord-Hollandse confrontatie die het moeilijk maakt aan te geven in welke opzichten Ajax vooruitgang heeft geboekt ten opzichte van het vorig seizoen onder Marco van Basten. Na het ondermaatse optreden van vorige week tegen NAC (1-1) werd opnieuw pijnlijk duidelijk dat van groei nauwelijks sprake kan zijn onder Jol.

Zo nu en dan heeft Ajax dit seizoen gevoetbald op een manier die reden gaf van enige progressie te spreken. Maar vaak is het verval nadien dermate groot geweest dat van houvast geen sprake kan zijn. Het is dat het AZ in de Arena aan slimheid ontbrak om de kwetsbare defensie uiteen te rijten, anders had Ajax zich definitief kunnen terugtrekken uit de strijd om de landstitel.

Nu werd de ploeg gered door een opleving van rechtsback Van der Wiel, die AZ-doelman Romero in de 63ste minuut passeerde met een beheerste schuiver, na goed voorbereidend werk van de grotendeels anonieme Suarez.

De irritantste

De Uruguayaan had zich, samen met zijn Mexicaanse opponent Moreno, vooral vastgebeten in een onderling gevecht ‘Wie is de irritantste?’. Ze ontliepen elkaar daarbij niet veel. De verdediger van AZ mocht van geluk spreken dat hij niet met rood werd weggestuurd, nadat hij Suarez halverwege de tweede helft attaqueerde met een trap waarvoor gerenommeerde martial arts-specialisten zich niet geschaamd zouden hebben.

Hoewel de verdediger goed wegkwam met dit vergrijp, was de schade voor AZ verder natuurlijk aanzienlijk. Door de negende nederlaag van het seizoen is de achterstand op Ajax bijvoorbeeld al opgelopen tot veertien punten.

Maar zover kijkt Advocaat niet eens meer. Hij richt zich voorlopig op het achterhalen van FC Utrecht (6de), Heracles (5de) en Feyenoord (4de), de concurrenten van dit moment. Het is geen klus die hij met al te veel vertrouwen tegemoet zal zien.

Luis Suarez baalt na een gemiste kans. (ANP)
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden