'Agent zit thuis en Dries is dood'

Dries en zijn vriendin haalden wat te eten. Dries kreeg ruzie en ging naar huis om een mes te halen. Een ding is zeker: Dries is gestorven door een politiekogel...

Door Kim van Keken

Naast hem steekt een roos uit het kogelgat in het raam. Woensdagavond stond hij op dezelfde plek, toen een politiekogel vlak langs hem scheerde. 'Als ik vijftien centimeter verderop had gestaan, was ik nu ook dood geweest.' Zijn 33-jarige vriend Dries werd geraakt en overleed ter plaatse.

Donderdagavond houdt de buurt een herdenkingsbijeenkomst voor de Marokkaan. Honderden mensen komen, onder wie zijn vriendin Oum Koltsoum el Menssi die de schietpartij zag. 'Hij knipperde twee keer met zijn ogen en ineens was hij weg', vertelt ze. 'Het gebeurde in een fractie van een seconde.'

Ze ging die avond om zeven uur eten halen met haar vriend. Volgens haar kreeg hij ruzie met andere jongens, omdat zij werd lastiggevallen. 'Hij kreeg een klap.'

Dries werd kwaad en ging naar huis om een mes te halen. 'Ik kon hem niet tegenhouden.'

Inmiddels waren twee agenten gearriveerd. 'Dries richtte zijn mes op afstand naar de jongen die hem sloeg. Maar hij heeft nooit een agent bedreigd', zegt El Menssi. 'Toen schoten ze hem dood, zomaar.' Zij weet zeker dat de politie Dries ook op andere wijze had kunnen bedaren.

Het politiekorps Amsterdam-Amstelland zegt echter dat de agent wel werd bedreigd en daarom een schot loste. Verder wil de politie niets over de zaak kwijt. Inmiddels loopt er een rijksrechercheonderzoek.

Tijdens de herdenkingsbijeenkomst blijft het rustig. Tot een dronken man op een terras verderop de één minuut stilte met gelal doorbreekt. Een meute jongeren gooit met de stoelen en tafels, tot de uitbater zelf zijn terras opruimt. 'Heb respect voor de doden', gilt een jongen.

Abdul noemt de schietpartij een schande. Sinds gisteravond is hij op de been om de doodgeschoten man die hij niet kent te herdenken. 'Dit soort schietgrage agenten moeten ze naar Bagdad sturen. Stel je voor dat er gisteren een kind was geraakt. De agent schoot richting het terras.'

Daar stond Paul van Ewijk die avond met zijn zeven maanden oude baby. 'Dries was agressief, maar die agenten hebben toch niet voor niets pepperspray? Deze ambtenaren waren schooljongens, broekies. Ze hadden allebei maar één streep op de schouder.'

Door de megafoon roept hij op tot solidariteit. 'De Marokkaanse gemeenschap wordt verschrikkelijk gestigmatiseerd en ook gecriminaliseerd. Daar moeten we als maatschappij tegen optreden.'

De hele dag en avond loopt de jeugd heen en weer, een enkeling met een joint in de hand. 'Ze zijn op zoek naar rellen', zegt een Surinaamse man. Tot vier jaar geleden hadden er regelmatig relletjes plaats in deze buurt. 'Als er ook maar iets gebeurt op het Mercatorplein, komen ze van heinde en verre om stampij te schoppen.'

Iedereen blijft juist rustig tijdens de herdenking, ook op verzoek van de familie en vrienden van Dries. 'Laten we allemaal rustig blijven', roept een meisje. 'Ook al lopen de emoties hoog op.'

Dat gebeurt zeker als een agent de situatie door de megafoon probeert uit te leggen. 'Het is een verschrikkelijk moment, en ik wens jullie allemaal sterkte.'

Hij wordt direct uitgejouwd. 'Die agent zit gewoon thuis', aldus El Menssi. 'Mijn vriend is er niet meer.'

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden