Aftrekkende bewegingen

WELKE RECHTSZAAK: Schennis der eerbaarheid op een niet openbare plaats (in het huis van de verdachte).
WELKE RECHTBANK: Politierechter Amsterdam.
SLACHTOFFER: Huurster Esmee.

Dat meneer Post (66) een gezicht trekt waaruit blijkt dat hij onaangenaam is verrast door de aanwezigheid van twee vrouwen op de publieke tribune, blijkt uit de reactie van de politierechter. 'Ja meneer Post, dit is een openbare zitting.'


Eigenlijk is er deze ochtend maar weinig waarop Post niet verontwaardigd reageert. Eind 2010 zou hij in zijn woning in de Amsterdamse Jordaan in het bijzijn van Esmee, een jongedame die bij hem een etage huurde, aftrekkende bewegingen hebben gemaakt aan zijn ontblote geslachtsdeel. 'Dat is voor 't eerst dat ik dat hoor', zegt Post met sterk Amsterdams accent wanneer de officier van justitie de aanklacht voordraagt.


'U bent heel lang verhoord', stelt politierechter Salomon. Hij leest voor uit het verhoor: 'Vraag van de politie: 'U heeft zich niet staan aftrekken? Esmee beschrijft heel duidelijk dat ze u heeft zien aftrekken.' Als ze u dit voorhouden, dan weet u toch waarover het gaat?'


Post: 'Ze zitten met twee man op je in te praten. Ik kreeg er de pest in, eerlijk gezegd.'


De verdachte - die een outdoor afritsbroek, een windjack en een vaalgrijs petje draagt - is geen gemakkelijke man om te ondervragen. Hij geeft antwoorden die haaks staan op vragen, laat anderen met moeite uitspreken en ontkent zo'n beetje alles wat hij bij de politie heeft verklaard.


Post vertelt de politierechter dat Esmee die avond onverwachts langskwam vanwege internetproblemen. Hij had zich net gedouched en droeg 'badkleding, die wat wijd was, ja'. Toen zakte zijn niet nader omschreven 'badbroek' - waarover de politie volgens hem nogal 'lacherig' deed - af. 'Maar die mevrouw heeft één seconde achterom gekeken, ze kan niets gezien hebben.'


Salomon: 'Eerst zegt u dat u niet weet waarover de zaak gaat. Dan weet u het wel, maar zegt u dat u het niet heeft gedaan.'


Post wiebelt nerveus met zijn voeten: 'Nu vat ik het niet meer.'


Salomon: 'Bij de politie verklaarde u: 'Ik stond op, liep weg en toen zakte mijn broek af. Toen draaide ze zich om.'


Post: 'Ik heb meteen toegegeven dat dat er raar moet hebben uitgezien.'


Salomon: 'Hebt u zich nou afgetrokken of niet?'


Post: 'Neeejjj, helemaal niet.'


Salomon: 'Waarom zei u dan van wel bij de politie?'


Post: 'Omdat ik naar buiten wou.'


Salomon: 'U zei: 'Ik heb me inderdaad staan aftrekken achter Esmee. Daar schaam ik me heel erg voor...'


'Dat kan ik niet zo gezegd hebben', interrumpeert Post. 'Wie zegt dat? Er is niemand bij geweest.'


Salomon: 'Esmee is er toch bij geweest. U zei: 'Het lijkt wel alsof er dan een soort drang over me heen komt...'


Post: 'Dat heb ik niet gezegd!'


Salomon: 'U zei: Ik wilde haar niet aanraken...'


Post: 'Ach, ach, ach.'


Salomon: 'Ik liet mijn broek zakken...'


Nog luider: 'Ach, ach, ach.'


Salomon: 'Toen keek ze achterom en heb ik sorry gezegd. Ik loop al die tijd rond met schuldgevoelens.'


Post: 'Er is helemaal niets met haar gebeurd!'


Salomon: 'Ze is halsoverkop vertrokken en zegde de huur op.'


Dan confronteert de politierechter hem met de gedetailleerde verklaring van Esmee. Volgens haar had ze die avond afgesproken om langs te komen met haar laptop. Toen ze bezig was met het installeren van een cd voelde ze dat er achter haar iets gaande was. In eerste instantie wilde ze niet omkijken, maar even later deed ze het toch. Ze zag de huisbaas met de broek op de knieën en zijn penis in de hand aftrekkende bewegingen maken.


'Hahaha.' Met een cynisch lachje onderbreekt Post het relaas. 'Dat T-shirt hing tot op mijn knieën, ze kon mijn penis niet eens zien!'


Salomon: 'Weet u welk probleem ik met u heb? Wat Esmee verklaart, zou niet waar zijn, maar als u wordt verhoord, geeft u het toe.'


Post: 'Ik geeft het op, maak er maar wat van. Het is de omgekeerde wereld. Ik zit hier, terwijl zij op dit moment gewoon naar The Bold and the Beautiful zit te kijken.'


De officier vindt het verhaal van Post ter terechtzitting 'weinig geloofwaardig'. Als hij refereert aan de verklaring van Esmee moet de politierechter Post weer tot de orde roepen, omdat die er doorheen lacht. Er is sprake van 'gebrekkig probleeminzicht', aldus de officier. Hij eist dertig uur werkstraf.


Dan mag Post reageren omdat hij zijn eigen verdediging voert. Larmoyant: 'Ik heb de indruk dat het niet uitmaakt wat ik vind.'


Salomon heeft genoeg gehoord en kapt hem af. Hij acht het tenlastegelegde wettig en overtuigend bewezen. 'Eigenlijk komt u er bij de officier nog goed vanaf, want het klimaat in Nederland is nu zo dat er eerder een celstraf wordt geëist bij zedenzaken. Er is zelfs een wet aangenomen die zegt dat iedereen de bak in moet die dit soort dingen doet. Vooruitlopend op wat de minister wil, had de officier een celstraf kunnen eisen.' Hij wordt conform de eis veroordeeld.


Opvallend rustig accepteert Post het vonnis. Hij doet ter plekke afstand van hoger beroep. Met zoetgevooisde stem voegt hij er aan toe: 'Dan kunnen we er een streep onder zetten hè.'


Salomon: 'Daar is de deur.'


a.kranenberg@volkskrant.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden