AFSCHIETEN?

Staatsbosbeheer zal in de toekomst vaker ingrijpen in de natuur om onnodig leed onder dieren te voorkomen. Hierdoor zullen bijvoorbeeld meer verwilderde runderen en reeën worden afgeschoten....

Midas Dekkers, bioloog: 'U en ik weten waar ouwe koeien thuishoren, maar de natuurbeschermingsorganisaties weten dat duidelijk niet. Het gevolg is dat het publiek staat te kijken naar koeien met iets te lang haar, die grazen in gebieden met iets te veel hei. Natuurbeheer weet het soms een tijdje vol te houden om de natuur de natuur te laten, maar dan krijgen ze het weer op hun heupen en doen ze een persberichtje het licht zien waarin ze meedelen dat ingrijpen toch echt niet achterwege mag blijven. En niet zomaar ingrijpen, ingrijpen met de grootste vormen van genoegen!

Het is een dilemma waarmee iedere poezenliefhebber bekend is, want er is altijd dat moment dat je kat binnenkomt met een halfdooie muis in zijn bek. Wat doe je dan, laat je de natuur zijn werk doen, of sta je dan ineens zelf in de tuin met een baksteen het beestje uit zijn lijden te verlossen?'

Leo Linnartz van de Stichting Ark, houdt zich bezig met natuurontwikkeling: 'Die maatregel ligt in het verlengde van de bestaande praktijk. Aan het einde van de afgelopen winter stierven er in de Oostvaardersplassen meer dan zeventig heckrunderen. Waarschijnlijk zijn zij gestorven aan een tekort aan suikerstoffen. De beheerders konden in dat geval niet ingrijpen omdat de dood al heel erg snel was ingetreden, maar het is allang de gangbare praktijk dat er zou zijn ingegrepen. Als je ziet dat een dier ligt te sterven, vind ik dat je er het best zo snel mogelijk een einde aan kunt maken, dan jaag je 'm een kogel in de kop. Helemaal omdat predators, grote roofdieren, die de beesten snel uit hun lijden zouden verlossen, in ons land niet voorkomen.'

Ronno Tramper, verbonden aan het Centrum voor Bio-ethiek en opsteller van de nieuwe richtlijn: 'We hebben beheerders gevraagd tegen welke problemen zij de afgelopen jaren zijn aangelopen en met welke dilemma's zij te maken hadden. Deels sluit deze richtlijn dus aan bij de bestaande praktijk, dat klopt. Het is de verantwoordelijkheid van de mens om in te grijpen bij uitzichtloos leed.'

Martijn de Jonge, natuurfotograaf: 'Ik heb twee jaar geleden een serie foto's gemaakt van een kadaver van een Schotse Hooglander op de Veluwe. Over een periode van drie maanden heb ik mezelf enkele keren per week in een tentje geposteerd bij dat kadaver om te kijken wat er nu precies gebeurde, ook 's nachts. Dat fascineert mij. Er rust bij natuurliefhebbers nog steeds een enorm taboe op de dood.

Ik kan mij goed vinden in de nieuwe richtlijn van Staatbosbeheer. Je moet als mens barmhartigheid betrachten naar de dieren. Mensen zijn in de positie om de natuur een handje te helpen. Ik heb vorig jaar in Spanje een schaap afgemaakt. Eén oog was er al uitgepikt door vogels, maar het beest leefde nog. Ik heb eerst zijn keel doorgesneden met een mes, maar dat lukte niet, ik raakte slechts de luchtpijp. Toen heb ik met een grote steen het dier uit zijn lijden weten te verlossen.'

Tom Bade, secretaris van de Stichting Kritisch Bosbeheer: 'Een kat krijgt in Nederland een chemokuur, een hond een second opinion. Waar hébben we het over? Wij kunnen niet omgaan met de dood, willen het verstoppen, want we kunnen er niet tegen. Als we met onze chihuahua door het bos wandelen, willen we niet worden geconfronteerd met een dood rund.

Het stoort ons dat de beheerders dan het ontbreken van grote predators aanvoeren als argument. Wij willen ook dat die weer terugkomen in Nederland, maar we moeten niet vergeten dat 90 procent van de dieren overlijdt in z'n eentje, in een hol, van de kou of de honger. In de meeste gevallen komt daar echt geen predator aan te pas. Door die natuurfilms denken we dat de gemiddelde gnoe de hele dag wordt aangevallen door gevaarlijke roofdieren. Is helemaal niet waar. Het is de natuur en die moet je niet willen veranderen.'

Piet Schenk van de Vereniging Het Reewild: 'In Nederland hebben we een gecreëerde natuur met overal hekken. Dat vraagt om beheersmatige ingrepen en daar zorgen onze jagende leden voor. Wij zijn het dus eens met deze richtlijn. Natuurlijk beleef ik genoegen aan het jagen, maar ik jaag alleen op aangewezen wild.'

Joseph Tarry, wandelaar: 'In Nederland valt het allemaal wel mee, de natuur is hier zoals alles in Nederland: georganiseerd en netjes. De enige levende wezens die ik tegenkom op wandelingen zijn andere wandelaars. Je krijgt haast de indruk dat er nauwelijks dieren leven in Nederlandse bossen. Aan de Amerikaanse westkust, waar ik ben opgegroeid, is dat wel anders. Beren en wolven kan je daar tegenkomen. En af en toe vind je daar ook de karkassen van. Schrikken? Nee, zo is de natuur nu eenmaal, dat vergeten Nederlanders weleens.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden