Afscheidstournee Delmee ontbeert bekroning met nationale titel

AMSTERDAM - Hockey: Play-offs

Lang leek Jeroen Delmee het eeuwige leven te hebben als hockeyer. Maar na de uitschakeling door Amsterdam in de play-offs is de carrière van de kleine strateeg van Oranje Zwart in de hoofdklasse zo goed als voorbij. Nog een best-of-3 om een startbewijs voor volgend seizoen in de Europese Hockey League (EHL) tegen Rotterdam, dat door Bloemendaal werd verslagen, en zijn loopbaan in de hoogste klasse van de nationale competitie zit er na twintig jaar op.


Met zijn 38 jaar is Delmee de oudste Nederlandse speler in de hoofdklasse. Hij had graag met de landstitel afscheid willen nemen, maar Oranje Zwart struikelde in de halve finales van de play-offs over Amsterdam. In Eindhoven vocht OZ zich zaterdag verbeten terug van 0-3 terug naar 3-3 om in de verlenging tegen de golden goal van Billy Bakker op te lopen, 3-4.


Zondag toonde OZ in het Wagener Stadion wederom mentale veerkracht door in de slotminuten knap terug te komen van 2-0 tot 2-2 om vervolgens na de verlenging met strafballen (3-1) te verliezen.


Na de nederlaag staarde Delmee minutenlang in de dug-out voor zich uit. Hij sprak geen woord en keek de medespelers die hem een opbeurend schouderklopje gaven, strak aan. 'Strafballen zijn geen loterij', sprak hij cryptisch. Hij wilde daarmee het falen van Gougnard, Alegre en Baart niet veroordelen, maar er op wijzen dat strafballen een kwestie van statistieken zijn. 'En meer zeg ik er niet over.'


Voor Delmee was de uitschakeling vooral onverteerbaar omdat OZ geen gebruikmaakte van het thuisvoordeel. 'Zaterdag waren we de eerste zeven minuten niet bij de les en stonden we direct met 0-3 achter. We moesten tot op de bodem gaan om terug te komen. En toen we daar waren, gaven we de winst alsnog door een kinderlijke fout weg. Dat was slikken.' In het Wagener Stadion leek Amsterdam zeven minuten voor het einde met de tweede treffer van Taekema de beslissing af te dwingen, 2-0.


Binnen drie minuten kwam OZ langszij. Van der Weerden mikte eindelijk een strafcorner, zijn zesde, raak en de Spanjaard Alegre tekende een minuut later met een wereldgoal voor de gelijkmaker. 'En dan krijgt Gougnard in de slotminuut een dot van kans om met de overwinning aan de haal te gaan', treurde Delmee.


'Balen, zwaar balen, want we hebben een jonge ploeg die kampioen had kunnen worden. Ik had daar graag deel van uitgemaakt.' In de verlenging liepen de Brabanders op hun tandvlees en misten ze de kracht om in de slotfase de numerieke meerderheid (Buissant van Amsterdam zat met geel aan de kant) uit te buiten.


'We liepen te lang achter de feiten aan', oordeelde Delmee. 'We sprongen te nonchalant met de kansen om en het rendement van de strafcorner was te laag. Deze serie hadden we niet hoeven te verliezen. We waren niet de mindere, misschien waren we zelfs een tikkeltje beter, maar we slaagden er niet in dat in een positief resultaat om te zetten.'


Taco van den Honert, de coach van Amsterdam, kon een eind meegaan met de analyse van Delmee. 'Zaterdag was OZ beter, zondag bestond er evenwicht.' Van de Honert, de uitvinder van de sleeppush, bewaart mooie herinneringen aan Delmee van zijn tijd bij het Nederlands team. 'Ik zie hem in 1994 nog de kleedkamer binnenkomen. Verlegen, serieus. Hij zei geen woord. Wij noemden hem Ons Jeroen, zoals Brabanders dat zo mooi kunnen zeggen en later Delmis na zijn fatale misser in de strafballenserie van de WK-finale van '94 tegen Pakistan.'


In de ogen van Van den Honert groeide Delmee uit tot een fantastische hockeyer. 'Een heel slimme, sturende speler. Gedreven, ambitieus, met de humor van zijn vader Harrie. Als je zoals Jeroen 401 interlands speelt, twee keer olympisch goud wint, wereldkampioen wordt, vier keer de Champions Trophy wint en met Den Bosch twee keer landskampioen wordt, heb je het niet verkeerd gedaan, natuurlijk. En dan draagt hij ook nog de Nederlandse vlag bij de opening van de Olympische Spelen in Peking.'


Van den Honert ziet een mooi einde in het verschiet voor Delmee. 'OZ is in juni favoriet in de final four van de EHL.' Dat wordt het laatste kunstje van de geblokte hockeyer uit Boxtel. Daarna vertrekt hij naar België, waar hij assistent-bondscoach en clubcoach van Braxgate wordt.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.