Afrikaanse kijk op Afrika en op Europa

Wie wel eens genoeg heeft van de westerse berichtgeving over Afrika kan ook in Nederland een tijdschrift volgeschreven door (voornamelijk) Afrikanen kopen....

Wim Bossema

NewAfrican, uitgegeven in Londen, is een blad met een lange staat van dienst, maar de standpunten die erin worden verkondigd, zijn nogal eens eigenaardig. President Mugabe van Zimbabwe kan op de warme steun van het blad rekenen, vooral omdat hij in de Britse pers geen goed kan doen. Toen president Mbeki van Zuid-Afrika weigerde te geloven dat HIV tot aids leidt, tot wanhoop en woede van aidsbestrijders in Zuid-Afrika in het Westen, publiceerde NewAfrican prompt een artikel om Mbeki's gelijk te 'bewijzen'.

De Afrikaanse visie als het tegendeel van de westerse visie, wat die ook moge zijn. Dat lijkt het motto van hoofdredacteur Baffour Ankomah. De op het oog recalcitrante houding leidt tot goedpraten van dictators en het honen van de oppositie.

Toch staan er ook verstandige stukken in. Columniste Stella Orakwue vraagt zich af waarom de Britse premier Blair zo nodig een Afrika-commissie in het leven moest roepen. Zijn er niet al instellingen genoeg? Te veel eigenlijk, die 'miljoenen bladzijden per jaar' over Afrika's problemen produceren. Doorkruist Blair Mbeki's initiatief Nepad niet? Afrikanen worden moe van al dat vergader over hen.

NewAfrican heeft ook verrassende stukken. Een oud-docent van de 'Afrikaans-Amerikaanse' Condoleezza Rice, Alan Gilbert, beschrijft dat zij een tamelijk linkse studente was en niet, zoals de regering-Bush beweert, altijd al een doorgewinterde neo-conservatief. Ook leuk is een gesprek met een Nigeriaanse advocaat die in Slovakije de belangen van de Roma-zigeuners behartigt.

Het omslagartikel gaat over de vluchtelingenproblematiek. Op 20 juni is het wereldvluchtelingendag, vandaar. Europa is in de ban van de kwestie van de asielzoekers die het oude continent zouden overstromen, maar Afrikanenweten wel beter: verreweg de meeste vluchtelingen worden opgevangen in Afrika zelf. New-African zet hun aantal per land in een schema. Het is iedere keer weer verbijsterend.

Het is bekend, er zijn vele rapporten over, Lubbers van de VNvluchtelingenorganisatie roept het vaak en zijn voorgangster deed het ook al, maar het lijkt in Europa maar niet door te dringen, zeker niet tot de Nederlandse minister Verdonk. Haar beleid werd al in het meinummer van NewAfrican gehekeld.

De 'integratie-test' van Verdonk is onhaalbaar, meldt een ander Afrika-tijdschrift: The African Courier, uitgegeven in Duitsland. Dit blad richt zich op de immigranten uit Afrika in Duitsland en zijn buurlanden. Het wil midden in de Afrikaanse gemeenschap staan, met verslagen van bijeenkomsten en stukken over Afrikaanse organisaties. Het omslagverhaal gaat over een vereniging van Ouders van Zwarte Kinderen, uit gemengde huwlijken.

The Africa Courier biedt een aardige spiegel van een heel pluriforme minderheid. De burgerzin overheerst. Neem de wijze raad aan immigranten van de Ethiopische prins Asfa-Wossen Asserate, achterneef van wijlen keizer Haile Selassie. Tip 1: 'leer de taal zo snel mogelijk'. Tip 2: 'verdiep je in de cultuur van het gastland'. Maar: 'Vergeet je eigen culturele wortels niet.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden