Afrekening met de vette jaren

Hun vergrijpen zijn onvergelijkbaar, de straffen ook, maar de boodschap laat aan duidelijkheid niets te wensen over: bestuurders die sjoemelen om de winst op te vijzelen of zichzelf te verrijken, komen daar niet langer mee weg.

Sipko Schat, als Rabobestuurder verantwoordelijk voor het Libor-schandaal, moest maandag aftreden onder druk van de lokale banken.

Erik Staal, die woningcorporatie Vestia aan de rand van de afgrond bracht, verscheen gisteren voor het eerst voor de rechter. Hij moet als het aan Vestia ligt salaris en pensioen terugstorten. En Ton Hooijmaijers, de ex-gedeputeerde die wordt verdacht van omkoping, witwassen en valsheid in geschrifte, hoorde maandag vier jaar celstraf tegen zich eisen.

Het is de afrekening met de vette jaren. De jaren waarin de winsten van de banken volautomatisch toenamen door financieel stuntwerk, waarin corporatiebestuurders zich door bankiers lieten verleiden ingewikkelde financiële transacties aan te gaan en waarin provinciebestuurders zich het hoofd op hol lieten brengen door ambitieuze projectontwikkelaars. Er leek geld genoeg voor iedereen.

Na de crisis kwam de afrekening langzaam op gang. Falende bestuurders moesten wel weg, maar ze kregen vaak vorstelijke afkoopsommen mee - wat het maatschappelijk ongenoegen alleen maar vergrootte. Erik Staal bijvoorbeeld kreeg 3,5 miljoen euro om zijn pensioen te veraangenamen.

Inmiddels heeft de volkswoede de bestuurskamers bereikt. Sipko Schat mocht aanvankelijk gewoon blijven zitten van de raad van commissarissen en toezichthouder De Nederlandsche Bank. De lokale Rabobank-directeuren waren hierover zo boos, dat de raad van commissarissen van Rabobank hem uiteindelijk liet vallen.

Een vertrekpremie is allang niet meer vanzelfsprekend. Rabobank-baas Piet Moerland zag onlangs vrijwillig af van een gouden handdruk. Of Sipko Schat, die 25 jaar voor de bank werkte, nog wat geld meekrijgt, is zeer de vraag. De Rabobank gaat bij een 'onafhankelijke derde' in beraad. Dit vanwege 'bestaande gevoeligheden rondom vertrekvergoedingen'.

Ook bestuurders die al een vertrekpremie hebben geïncasseerd, zijn niet langer veilig. Vestia is vastbesloten de schade van de financiële avonturen te verhalen op de oud-bestuurders.

Een dergelijke claim hoeft Ton Hooijmaijers niet te verwachten. Hij moet als het aan het Openbaar Ministerie ligt gewoon vier jaar de gevangenis in, een unieke eis in de Nederlandse geschiedenis. Nadat de bevolking al eerder met de nare consequenties van het uiteenklappen van de zeepbel werd geconfronteerd (bezuinigingen, oplopende werkloosheid), ervaren nu ook de verantwoordelijke bestuurders de gevolgen.

pagina 4-5

'Die salarisverhoging was niet mijn idee'

1 erik staal oud-topman van woningcorporatie Vestia. Verscheen maandag voor de rechter. Vestia wil dat hij salaris en pensioen terugstort.

2 ton hooijmaijers ex-gedeputeerde. Verdacht van corruptie, valsheid in geschrifte en witwassen. Hoorde maandag vier jaar celstraf tegen zich eisen.

3 sipko schat oud-bestuurder Rabobank. Trad maandag per direct af vanwege zijn rol bij het Libor-renteschandaal.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden