Afhaalsterren

Stel, je wilt indruk maken op een potentiële geliefde. Liefde gedijt op goed eten, dat is bekend, en uit ervaring weet ik dat culinair aangelegde types goed in de markt liggen....

Op zo'n moment is er maar één ding dat uitkomst biedt: het sterrenafhaalrestaurant. Het bestaat. Restaurant Kaatje bij de Sluis in Blokzijl, twee sterren Michelin, heeft sinds kort een afhaalservice. Uniek in de wereld. Voor zover ik weet het enige sterrenrestaurant met een afhaalloket. We bellen naar Blokzijl met onze potentiële-geliefde-op-bezoek-indruk-willen-maken-maar-niet-kunnen-koken-smoes. Onwennige ober aan de lijn die vertelt dat de afhaalservice vooral is bedoeld voor bootjesmensen. Blokzijl ligt in een populair vaargebied waar 's zomers file wordt gevaren. Op al die boten zitten rijke mensen met grote hongers maar kleine keukens. Die eten bij Kaatje en als ze geen zin hebben om zich net aan te kleden, halen ze af. In het vaarseizoen is er keuze uit twee menu's. Buiten het seizoen afhalen kan ook, maar dan moeten we eten wat de pot schaft.

Deze week is dat saumon fou, gevolgd door hazenbout met champignons en uitjes, en als toetje bavarois van Blokzijler kruidkoek. Prachtig, roepen we door de telefoon, gooi er een goede fles wijn bij, we komen eraan. We kunnen het eten afhalen bij het hotel van Kaatje, dat schuin tegenover het restaurant ligt. Achter de balie staat een kerstpakketachtige doos klaar met ons eten erin. Uit nieuwsgierigheid lopen we even naar het restaurant om te kijken wat daar het menu schaft. En verdomd, de saumon fou en de hazenbout staan op de kaart. We krijgen hetzelfde als de tweesterrengasten.

Spoorslags rijden we naar huis waar we onze doos uitpakken. In keurige zwarte bakjes zit ons eten, voorzien van een handgeschreven gebruiksaanwijzing. Het voorgerechtje kunnen we zo op het bord leggen, de haas moet 4 minuten in de oven. Terwijl de haas opwarmt, beginnen we aan de 'gekke zalm': een stukje rauwe zalm aan een spiesje, twee zalmsushi's en drie ravioli's: dubbelgevouwen plakjes rettich met zalm ertussen. Sojasaus is los bijgeleverd, de wasabi (Japanse mierikswortelsaus) zit in noppen op de bodem van het bakje, die we dus nooit zo op het bord krijgen. Ook verder houdt het niet over. De zalm aan het stokje is lekker, de ravioli gaat, de sushi proeft oud en flauw.

De haas heeft langer nodig dan 4 minuten en begint in onze gewone oven al een beetje te blakeren aan de buitenkant voor hij van binnen warm is. Kaatje rekent op een magnetron in de boot. De smaak voldoet wel. Het vlees is prima, de bijgeleverde rode kool is zalig (nog nooit zulke lekkere geproefd, zegt mijn geliefde), er zitten knapperige spruitjes bij en uitjes. Het toetje is niet bijzonder, maar dat vinden we wel vaker.

We zijn niet ontevreden. We hebben voor honderd piek beter gegeten dan je voor hetzelfde geld buiten de deur op je bord zou krijgen. Maar een beetje kaal vonden we het wel. Wil je er echt de blits mee maken, dan moet je er zelf een sfeertje omheen bouwen. Chique servetten, kaarsje erbij. Iets van dien aard had Kaatje toch wel mee kunnen leveren. En nog wat: je moet geen geliefde hebben met grote honger. Ik moest de mijne bijvoeren met chips. En ik had zelf ook nog wel trek.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden