Afgegrendelde Heijplaat lijkt wel spookdorp

De situatie bij de enige toegangsroute tot de door politie en brandweer afgegrendelde Rotterdamse wijk Heijplaat is woensdag typerend. Gevaarlijk is het er niet, dat is al duidelijk geworden....

Van onze verslaggever

Hans Horsten

ROTTERDAM

Een moeder probeert haar twee zoontjes in toom te houden. Als een van hen verveeld met steentjes begint te gooien, schreeuwt ze: 'Ronald, verdomme laat dat.' Na een telefoontje van zijn ongeruste echtgenote heeft J. Holdorp zich van zijn werk naar Heijplaat gespoed. Deuren en ramen zitten er overal potdicht en niemand steekt zijn neus buiten de deur. De buurt lijkt wel een spookdorp. Holdorp wil naar huis, maar hij komt de politieman bij de invalsweg niet voorbij.

Het maakt hem woedend. 'Verdorie, wat moet mijn vrouw doen als het op evacueren aankomt. We hebben twee kinderen en vijf huisdieren; waar moet ze daarmee naartoe. Ik ben het zat', zegt hij boos.

De agent slaat een sussende toon aan, maar het is slechts olie op het vuur. 'Waarom kunnen wij de wijk niet in? Ik snap best dat jullie je aan een rampenscenario te houden hebben, maar wat meer soepelheid mag wel. Ik schrijf verdorie burgemeester Peper een brief op poten.'

Holdorp woont inmiddels acht jaar in Heijplaat. Woensdag was het de derde keer dat hij werd geconfronteerd met een calamiteit in de haven.

'De andere twee keren was ik thuis. Nadien heb je het er dan met elkaar over. Moeten we blijven wonen in een wijk die zo dicht tegen de haven en de chemische industrie aanligt? Ik denk niet dat we zullen vertrekken. Heijplaat is een dorp in de stad met een gezellige bevolking en weinig criminaliteit. Een prachtige wijk voor kleine kinderen. Waar vind je dat nog in Rotterdam?'

Een oude man verlaat op zijn rijwiel stilletjes de wijk in quarantaine. Bij toeval was hij tijdens zijn wekelijkse fietstocht in Heijplaat verzeild geraakt. Hij wist niets van de brand aan de Keilestraat en was moeiteloos door de mazen geglipt van het net dat politie en brandweer hadden gespannen. Zijn neus drupt van de kou, maar van tranende ogen, chloordampen, of geïrriteerde luchtwegen heeft hij niets gemerkt. 'Ik ben maar omgedraaid, omdat het er zo stil was.'

De explosie met brand bij CMI Containeropslag leidde niet tot een ramp, maar voor een buitenstaander leek dat lang wel zo. Ambulances reden af en aan, wegen van en naar verschillende wijken rondom de haven werden versperd, Radio Rijnmond was permanent met crisis-verslaggeving in de ether en boven het centrum cirkelden urenlang helikopters. Elke twee uur hield een door burgemeester Peper aangevoerde rampenstaf op het stadhuis aan de Coolsingel een korte persconferentie.

Tot laat op de dag veroorzaakte de brand bij de Lekhaven grote witte rookwolken, die in een belangrijk deel van Rotterdam zichtbaar waren. Door het tijdelijk afsluiten van de wijken Hoogvliet, Heijplaat en Pernis raakte het verkeer in de periferie van de haven verstopt. Vooral bij Heijplaat, dat ingebed ligt tussen de scheepswerf RDM, de Waalhaven, en terreinen met stapels containers, liep het vrachtvervoer in het honderd.

Tientallen chauffeurs die het wachten in de files bij de Waalhaven moe waren en wilden omdraaien, kwamen ook op de terugweg vast te zitten. Velen van hen sloegen hun bivak op bij het dichtstbijzijnde benzinestation. Zoals de trucker uit het west-Vlaamse Veurne. Dinsdag had hij uren verdaan op een vluchtstrook bij de A 17 dicht bij Gent, als gevolg van de verkeersramp die zich daar voordeed. 'Het ziet er naar uit dat ik vanavond ook weer niet in mijn eigen bed zal slapen', zegt hij berustend, terwijl hij van een collega een sigaret bietst.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden