Afbouwen

We zijn bijna tachtig en al gaat het nog redelijk toch beseffen we dat het eind veel dichter bij is dan het begin....

HENK WOLF

Het opruimen van veel zaken waaraan je gehecht was en waaraan veel emoties zitten is geen vrolijke bezigheid, je ziet het of leest het voor de laatste keer. . . Veel papier heeft voor mij als oud-graficus grote waarde maar wat moet een ander er mee.

Het was al begonnen toen we afscheid namen van ons tweede huis de caravan, het ging niet van harte, maar toch. Enkele jaren later werd ook het bootje aan een jongere liefhebber overgedaan, dat deed slechts mij pijn, m'n vrouw was nooit zo waterig. De vrijgekomen tijd werd gestoken in een gehuurd akkertje, waar we veel plezier beleefden aan eigen, onbespoten groente en fruit. Maar na enige jaren moesten we dat door rugklachten braak laten liggen. Het wijnmaken was alleen tijdens de oogst van de vlierbessen flink wat werk, maar het was toch gemakkelijker bij de slijter aan te gaan. De fotografie was veertig jaar een prachtige hobby, het afwerken in de doka gaf veel voldoening en omdat er wel eens een foto geplaatst werd, was de doka ruim ingericht. Maar de ogen keken niet meer zo scherp en het juiste gevoel voor gradatie was niet meer wat het zijn moest. Van het gehele afbouw-proces deed dit afscheid het meeste zeer. Wat doe je met die duizenden negatieven en moeten dia's in de chemobak of de grijze?

Dat ook m'n vrouw voor het borduurwerk steeds grover stramien gebruikte was me al opgevallen en ik voorzag al dat ze zou terugvallen op macramé. De boeken met 10 punts letter werden door haar al opzij gelegd, dat zit haar kennelijk meer dwars dan ik door had.

Het grote afbouwen heeft dus ernstige vormen aangenomen, dat emoties daarbij een flinke rol spelen proberen we voor elkaar te verbergen. . .

Dit is een treurige geschiedenis, al hoop ik dat de frustraties er niet al te dik afdruipen want er zijn nog mogelijkheden.

Sedert kort is Hij in m'n leven gekomen, de heerser over m'n vrije tijd, die me achtervolgt in de slaap, macht heeft over m'n denken en me vele uren in beslag neemt. . . de computer! Alleen m'n maatje zit alleen te peinzen voor háár windows, achter de geraniums.

Henk Wolf, Vaassen

In NL schrijven lezers over hun huiselijk leven. Dit is aflevering 186. Bijdragen aan de reeks, tussen de 450 en 500 woorden lang, zijn welkom. Ze kunnen, mits voorzien van naam en woonplaats, worden gestuurd naar: Redactie de Voorkant, de Volkskrant, Postbus 1002, 1000 BA Amsterdam.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden