Advocaat jaren verdachte door zijn visitekaartje

amsterdam Een visitekaartje zorgde ervoor dat advocaat Leon van Kleef belandde in een nachtmerrie die zes jaar duurde. Al die tijd hing het als een zwaard boven zijn hoofd: justitie in Italië verdacht hem van betrokkenheid bij internationale drugshandel door de maffia....

Van Kleef (49) zit al 22 jaar in het vak. Net als zijn collega’s van het bekende Amsterdamse kantoor Meijering, Van Kleef, Ficq & Van der Werf staat hij verdachten bij in geruchtmakende rechtszaken. ‘Ik ben heel wat gewend, maar deze zaak heeft me geregeld tot wanhoop gebracht’, zegt hij. Dit gun je niemand.’

Checkpoint Charlie
‘Een dieptepunt is dat ik mijn dochter en zoon, die toen zes en negen jaar waren, in 2004 moest vertellen dat de politie aan het onderzoeken was of ik een boef ben. Ik kon de grens niet meer over; dan zou ik worden opgepakt in opdracht van Italië. Als ik vanuit Maastricht Belgische vriendjes van mijn zoon naar huis bracht, werden ze aan de grens opgewacht door een ouder. Het leek wel Checkpoint Charlie in een slechte B-film.’

‘De ellende begon eerder dat jaar, op het vliegveld in Madrid. Bij de douane moest ik meelopen met mannen in een uniform, omdat er een probleem was dat serieus leek. Pas uren later mocht ik naar Nederland. Daar ontdekte ik waarom het ging: ik werd gezocht in Italië omdat ik een grote jongen zou zijn in de drugshandel.’

‘Ik kon niets doen, behalve melden dat ik zaken wilde ophelderen. Dat kon in 2005, toen ik een brief kreeg met vragen als: kent u die en die? De namen zeiden me niets. Het arrestatiebevel werd ingetrokken, maar ik bleef verdachte.’

‘Pas drie jaar later kreeg mijn advocaat een dik strafdossier, in het Italiaans. Mijn zaak was een flintertje van een groot onderzoek. Het bleek dat twee mannen tijdens een afgeluisterd telefoongesprek mijn naam en het adres van ons kantoor hadden genoemd. Ze spraken over een ontmoeting, waaruit de politie ten onrechte de conclusie trok dat ze hier hadden vergaderd. Er was ook een opname van een gesprek tussen een verdachte en een man met een Nederlandse mobiele telefoon. Misschien is dat Van Kleef wel, meenden ze.’

Jarenlang had de advocaat zich machteloos gevoeld. ‘Het was slopend; alsof ik rondliep met een chronische ziekte die elk moment kon toeslaan. Mijn existentie stond op het spel. Als advocaat weet ik dat onschuldigen kunnen worden veroordeeld. Ik wist niet waar ik me tegen moest verdedigen. Achteraf is mijn analyse dat de kern van de zaak is dat iemand mijn visitekaartje voorleest aan iemand anders. Meer is het niet.’

Alibies
‘Met de opname van het gesprek toonden we aan dat ik niet de man was met de Nederlandse gsm. Dat heeft dé expert op het gebied van stemherkenning vastgesteld. Op de dag van de veronderstelde ontmoeting in ons kantoor was ik naar een rechtszaak in Groningen, zo blijkt uit het verslag van de zitting. Op de andere belangrijke dag vierde mijn zoon zijn verjaardag, waar ik foto’s van had. We hebben alles naar Italië gestuurd, hopend dat het genoeg was.’

‘Helaas ontdekte De Telegraaf wat er speelde. Ze belden op de valreep voor een reactie op een artikel. Op kantoor hadden we gewed over de kop die boven het stuk zou komen. Ik had helaas gelijk. Op de voorpagina stond met grote letters, tussen aanhalingstekens: topadvocaat lid maffia. Ik was blij dat andere media genuanceerder waren, maar toch zullen sommigen denken: waar rook is, is vuur.’

De verdenking was nergens op gebaseerd, zo blijkt nu. ‘Ik ben heel blij dat het Openbaar Ministerie in Calabrië heeft gevorderd dat het proces moet stoppen. De rechter zegt expliciet dat ik de feiten waarvan ik werd verdacht, niet heb gepleegd. Dat zal mijn schade beperken.’

‘Dit voelt als een rehabilitatie, die op kantoor met champagne is gevierd. Maar morgen kan een andere strafpleiter dit overkomen. In Nederland kent het Openbaar Ministerie mijn reputatie, dus hebben ze me gesteund in deze zaak, net als de deken. Maar in het buitenland ben ik onbekend. Voor je het weet denken ze: hij is een boef, we laten hem oppakken. Uitleveringsverzoeken in Europa worden nauwelijks getoetst.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden