Adriaan Mole weer fijn terug bij mams

Eigenlijk was Adriaan Mole me helemaal ontschoten. De Britse puber met zijn eeuwige puistjesproblemen en zijn eindeloze liefde voor Pandora was nooit ouder geworden dan ongeveer dertien-driekwart....

In De Cappuccinojaren (De Fontein; fl 34,95) is Adriaan Mole de dertig gepasseerd, nog steeds hopeloos verliefd op Pandora en nog altijd een ster in het zichzelf in de nesten werken. Maar auteur Sue Townsend (want nee, Adriaan bestaat niet echt) maakt het hem dit keer ook wel heel lastig. Hij ligt in scheiding met zijn Nigeriaanse vrouw Jo Jo Mole, heeft het zwaar te verduren met een of misschien wel twee zonen en krijgt zijn hoorspelscript maar niet geaccepteerd door de BBC. Zijn ongepubliceerde roman Yo! The Flat Hills of My Homeland doopt hij na het succes van Trainspotting om tot Birdwatching, maar de enige geïnteresseerde is Jajkj Vljkjkjv, een vertaler uit Belgrado die het Engels nauwelijks machtig is.

Het dagboek behandelt de periode 30 april 1997 tot 30 april 1998. In die periode wordt Tony Blair gekozen als nieuwe premier en overlijdt prinses Diana in Parijs, onderwerpen die ruim aan bod komen. Onze held woont in Londen, waar hij kok is in de hippe tent Hoi Polloi. Ondanks (of dankzij) de onbeschofte eigenaar, Peter Savage, en een vernietigende recensie in The Sunday Times zit de zaak weken tevoren vol met reserveringen. Na een maaltijd in het restaurant wil een tv-producer van het dubieuze soort een kookprogramma met Adriaan maken - uiteraard met alle rampen en teleurstellingen die daarbij horen.

Adriaan heeft de gave zich druk te maken om de kleinste futiliteiten en tegelijk onbekommerd in de grootste valkuilen te lopen. Als hem gevraagd wordt een kookboek te maken bij zijn tv-programma, regelt hij wél een manager die voor een royaal percentage zijn zaken wil behartigen, maar kan hij zich er niet toe zetten de recepten op te schrijven. Met als gevolg een boze uitgever, een woeste agent en zijn moeder die in het geniep het boek voor hem schrijft - uiteraard ook voor een percentage van de winst.

Tot overmaat van ramp begint zijn moeder een relatie met de vader van Pandora, waardoor Adriaans vader en Pandora's moeder vervolgens in elkaars armen worden gedreven. Adriaan kan zich er niet aan onttrekken, omdat Hoi Polloi wordt verbouwd tot een nog hippere tent waarbij ze het oude personeel niet meer nodig hebben. En zo zit Adriaan weer thuis bij mams onder de plak.

The Cappuccino Years verscheen al in 1999, er werd een serie van gemaakt voor de BBC en nu is het boek gelukkig ook als vertaling uit. Sue Townsend verweeft knap de actualiteit, laat Adriaan een verwijzing maken naar de dagboeken van Bridget Jones en neemt het toenemend aantal kokende tv-sterren op de Britse televisie op de hak. Het hilarische dagboek kan maar beter alleen worden gelezen. Zo niet, dan willen anderen voortdurend weten waarom de tranen je over de wangen rollen. Van het lachen, wel te verstaan.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden