Adempauze voor Hamas

Niemand heeft er belang bij dat de Palestijnse gebieden verkommeren tot het armenhuis van het Midden-Oosten en een broedplaats van extremisme en geweld worden....

Het geld is alleen bestemd voor de Palestijnse bevolking en mag absoluut niet terechtkomen bij Hamas, door de geldschieters beschouwd als een terreurorganisatie. De regeling is tijdelijk en zal na drie maanden worden geëvalueerd.

Ondanks al deze restricties vormt het heropenen van de geldkraan een bijstelling van de boycot die het zogenoemde Kwartet en Israël direct na de Palestijnse verkiezingen instelden tegen de nieuwe machthebbers. Er beweegt dus iets, en dat mag als positief worden beoordeeld in een regio die niet grossiert in goed nieuws. Ook al profiteert Hamas niet van het geld, zij krijgt indirect wel wat lucht. Bovendien heeft de Israëlische premier Olmert besloten Hamas nog ruim een half jaar te geven om zich te matigen, voor hij een begin maakt met zijn plan eenzijdig Israëls grens op de Westelijke Jordaanoever vast te stellen.

Er is een adempauze gecreëerd en de vraag is hoe die zal worden gebruikt. Hoewel Israël en de VS ongetwijfeld willen en hopen dat de Hamas-regering bij nieuwe verkiezingen wordt weggestemd, lijkt het erop dat zij met Europa en Rusland hebben afgesproken zich voor het moment niet te richten op een ‘verandering van regime’ maar op een ‘verandering van gedrag’.

Hamas moet zelfmoordaanslagen afzweren, Israëls bestaansrecht direct of indirect erkennen en alle door voorgaande Palestijnse regeringen gesloten akkoorden aanvaarden. Het zijn logische eisen: van Israël kan niet worden verwacht dat het zomaar afstand doet van de verworvenheden van vijftien jaar vredesproces.

Hamas geeft nog niet toe. Haar leiders blijven oproepen tot het sturen van wapens of volharden in de bezwering dat de islam de oplossing is. Maar de islam schept geen arbeidsplaatsen. En daar zit het probleem. De beweging is de afgelopen regeermaanden hardhandig met drie waarheden geconfronteerd: 1) de Palestijnse gebieden kunnen niet zonder het permanente westerse miljardeninfuus, 2) met eerder verstrekte hulp is niets blijvends gedaan, 3) van de Arabische landen valt niets te verwachten. Hamas kan die waarheden negeren en kiezen voor de vertrouwde martelaarsrol. Het kan ook gaan bewegen.

Een van haar gevangenzittende leiders sloot met een collega-gevangene van Fatah een akkoord dat de Palestijnse nationale strijd zich dient te beperken tot het grondgebied dat in 1967 is bezet. Dat lijkt op een impliciete erkenning van Israël. Ook voor de Palestijnse bevolking is het te hopen dat het een voorbode is.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden