Adembenemende, prikkelende en grillige avonturen

God zijn in je eigen film, dat is waar elke regisseur van droomt. Op uitzonderingen na hebben filmregisseurs in de Amerikaanse droomfabriek weinig te vertellen....

Natuurlijk zijn overal in de wereld producenten, geldschieters dus, in zekere zin de baas. Maar in verschillende Aziatische landen lijken regisseurs, ondanks de basisvoorwaarden van producenten, een constante economische crisis en in vele gevallen censuur, nog vrij te zijn om hun eigen ideeën te ontwikkelen en uit te voeren.

Misschien is dat wel de voornaamste reden dat al jaren het cinematografische goud gedolven wordt in landen als China (inclusief Hong Kong), Taiwan, Japan en Zuid-Korea. Ze winnen de hoogste prijzen op internationale festivals, en echt niet uit medelijden met hun politieke en economische omstandigheden.

De meest geslaagde Aziatische films zijn geen formuleproducties, maar persoonlijke avonturen, waarin de gebaande paden van allerlei genres een richtlijn zijn om van af te wijken of creatief mee te spelen.

Natuurlijk is wat wij hier te zien krijgen slechts een deel van de totale productie, want in alle bioscopen van Peking, Taipeh en Seoul draaien ook de Hollywood-

successen. En in al die landen worden ook namaak-Hollywoodfilms gemaakt.

De selectie die naar het Westen gaat, is gemeten naar artistieke normen, naar vrije bewegingen, experimenten en persoonlijke ontboezemingen. Dus naar maten die in de door Hollywoodregels gedomineerde landen niet (meer) de belangrijkste zijn.

Sinds de oprichting van het Rotterdamse filmfestival lijken de directeuren van Hubert Bals tot aan Simon Field te zijn aangesteld vanwege hun neus voor nieuw en zich bevestigend Aziatisch talent. Ook de dertigste editie van het festival biedt weer tal van adembenemende, prikkelen-

de, avontuurlijke en grillige Aziatische films. Op de volgende pagina's onze favorieten.

Speciale aandacht voor twee jonge talenten uit Japan en Zuid-Korea: Wakase Naomi en Kim Ki-Duk. De eigengereide Wakase Naomi zegt letterlijk dat zij een god is in haar eigen film. Maar in de 164 minuten die haar sterk autobiografische Hotaru duren, gaat zij er soms goed voor zitten om te zien wat acteurs in haar wereld uitspoken. Ze is dan documen-tairemaakster in haar eigen fictie.

Kim Ki-Duk baarde op het festival van Venetië opzien met The Isle, waarin een paar gruwelijke scènes toeschouwers de ogen deed sluiten. Maar van de wreedheid schept Kim een wonderbaarlijke

schoonheid en ontroering over de pijnlijke poging van mannen en vrouwen de liefde te vinden.

Een hit in Rotterdam wordt ongetwijfeld de nieuwe film van de Japanner Fukusaku Kinji, aan wie vorig jaar een retrospectief was gewijd. De Japanse regering probeerde vergeefs zijn Battle Royale uit de bioscoop te houden. Zogenaamd vanwege het geweld waarmee jongeren op een eiland elkaar letterlijk naar het leven staan, maar wie de inderdaad schokkende film heeft gezien, weet dat het eerder gaat om de verontrustende wijze waarop Fukusa autoriteiten en Japanse ouders wijst op hun verantwoor-

delijkheid ten aanzien van de jeugd.

Ook uit Japan Eureka van Shinji Aoyama, een schitterend essay over de zin van het leven. De Napoleon van de Chinese film, Jia Zhang-Ke, heeft ook een persoonlijk filmessay gemaakt, Platform, over de jaren tachtig, waarin China zich een weg worstelde naar de vrije markteconomie. De briljante Wong Kar-Wai (Hongkong) komt met In the Mood for Love, die geladen is met verlangen. En de Chinese regisseur Jiang Wen vertelt in Devils on the Doorstep hoe een boerengemeenschap tijdens de Tweede Wereldoorlog zich in leven hield onder de Japanse bezetting.

Misschien de mooiste Aziatische film komt uit Taiwan: Yi Yi van Edward Yang, waarin Taipeh lijkt op New York, maar dat niet is. Tenslotte zijn ook voor in de competitie van de Tiger Awards films uit China, Japan en Zuid-Korea geselecteerd, zoals All the Way van Shi Runjiu, een speelse en toch gevoelige Chinese western.

Het Aziatische filmavontuur is in Rotterdam een festival op zich.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden