Activist op tournee

Soms lijkt het wel of er een cyclische wetmatigheid ten grondslag ligt aan de aandacht die de media besteden aan bepaalde personen....

Afgelopen weekeinde dook Abou Jahjah ineens weer op in twee tv-programma's, nu zonder duidelijke aanleiding. Op vrijdagavond was hij een van de twee hoofdpersonen in Krachtstroom. De volgende dag viel hem de eer te beurt om als enige gast Nederland kiest uit te luiden.

In Krachtstroom was hij gekoppeld aan Quote-hoofdredacteur Jort Kelder. Niet bepaald iemand die erg ingesteld is op het soort introspectie waarvan dit programma het moet hebben. Maar ik was toch benieuwd om te zien wie van de twee zich het meest met zichzelf ingenomen zou tonen, en ik moet zeggen dat Kelder dit onderdeel met glans won. Maar hij kon de voorsprong niet vasthouden tijdens het nogal venijnige twistgesprek dat in de loop van de uitzending tussen hem en Abou Jahjah ontstond. Er sloop te vaak het woord 'jullie' in zijn vocabulaire en hij bestreed het wereldbeeld van zijn inmiddels door de wol geverfde opponent meer met karikaturale typeringen dan met overtuigende argumenten.

Dat Abou Jahjah niet voor één gat is te vangen, bleek ook in Nederland kiest. Geroutineerd verdedigde hij zijn nee tegen de integratie en zijn ijveren voor culturele eigenrichting. Daarbij profiteerde hij van het feit dat de afstemming tussen Felix Rottenberg en Matthijs van Nieuwkerk in deze uitzending duidelijk haperde. Op de momenten dat Rottenberg hun gast enigszins in het nauw leek te drijven, liet Van Nieuwkerk hem ontsnappen door op een ander onderwerp over te schakelen. Bijgevolg kwam Abou Jahjah makkelijk weg met de contradictie dat hij zich enerzijds zeer krasse vergelijkingen permitteert (Israël=nazisme, assimilatie =fascisme), maar anderzijds de uitspraken van Ayaan Hirsi Ali over de profeet Mohammed ontoelaatbaar acht.

Na alle politieke beslommeringen van de afgelopen week had ik zondag van Buitenhof wel iets meer reflectie verwacht - de weekendedities van de kranten droegen voldoende gespreksstof aan. Maar het (in)formatiespel domineerde de uitzending. Rob Oudkerk filosofeerde over een mogelijk verbond van PvdA, VVD, D66 en GroenLinks. Hij leverde er ook vast een paar acceptabele namen uit de andere partijen bij. Oudkerk werpt zich graag op als pleitbezorger van de 'nieuwe politiek'. Maar deze oefening in ballotage rook erg naar oude arrogantie.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden