Acht jaar lang de 'geboren captain' van Ajax

Ger van Mourik was een van de spelers die bij de invoering van het betaald voetbal een profcontract kregen: 25 gulden voor een gelijkspel, 50 bij winst.

Beeld HH

Zelfs bij veel echte Ajax-fanaten ging bij het horen van zijn naam niet meteen een lichtje branden. Ger van Mourik speelde in het tijdperk dat voetbalwedstrijden nog niet op de televisie waren te zien. Hij was basisspeler tussen 1950 en 1963, vlak voordat de glorietijd van het grote Ajax zou beginnen.

Met 352 wedstrijden staat Ger van Mourik wel op plek nummer 11 in de top-100 van Ajax-spelers die de meeste keren voor het eerste elftal hebben gespeeld. Dertien jaar was hij een vaste basisspeler en acht jaar aanvoerder. Hij was een fysiek sterke verdediger met een uitstekende koptechniek en tackle. In 1957 en 1960 werd hij kampioen met de Amsterdammers en in 1962 won hij met het team de Intertoto-beker. In het Nederlands A-elftal zou hij niet spelen, omdat Roel Wiersma (PSV) en Kees Kuijs (NAC) op die plek hoger werden ingeschat.

Na zijn voetbalcarrière zou Van Mourik dertig jaar actief zijn als trainer, onder meer bij DWV in Amsterdam-Noord. Onder zijn leiding zou DWV (inmiddels opgegaan in DVC Buiksloot) promoveren naar de hoofdklasse en daarmee kampioen worden in 1977. Ger van Mourik overleed 20 januari op 85-jarige leeftijd.

Van Mourik was de zoon van de kastelein van café Het Oosten aan de Oostenburgergracht. Hij begon zijn voetbalcarrière bij voetbalvereniging ASVK (Amsterdamse Sport Vereniging Kattenburg), die in 1974 zou opgaan in het ook al niet meer bestaande SV Voorland. Al op 12-jarige leeftijd kwam hij naar Ajax. In 1950 maakte hij tegen Enschedese Boys zijn debuut in het eerste elftal van de Amsterdammers. Hij behoorde tot de Ajax-spelers die bij de invoering van het betaald voetbal een profcontract kregen: 25 gulden voor een gelijkspel, 50 gulden voor een overwinning. Dat was te weinig om van te kunnen leven.

Daarnaast had Van Mourik 42 jaar lang een baan als vertegenwoordiger bij Rijnvis Metalen. Hij rookte nooit en nam slechts heel af en toe een borrel: een Franse cognac of de Italiaanse evenknie Vecchia Romagna. Hij wist dat hij het moest hebben van zijn fitheid en inzet. 'Ik was niet de snelste, ik speelde niet graag tegen snelle linksbuitens. Liever speelde ik tegen Coen Moulijn. Moulijn zocht z'n tegenstander op. Hij ging het duel aan. Dan heb je gelijke kansen', zei Van Mourik.

Op 27 november 1957 was Van Mourik basisspeler in de eerste Europa Cupwedstrijd van Ajax tegen SC Wismut Karl-Marx-Stadt. 'In het voormalige Oost-Duitsland moest je je paspoort inleveren bij binnenkomst in het hotel. En voor de deur hielden gewapende militairen de wacht', vertelde hij enige jaren geleden aan Het Parool. Ajax won met 3-1.

Het feit dat Van Mourik in zijn hele carrière maar één doelpunt maakte, zegt veel over de speelstijl in die tijd. Backs werden geacht de middenlijn niet te overschrijden. Ajax-icoon David Endt noemde Van Mourik 'een geboren captain, een man die voor geest en binding zorgde, die zowel ferm voorop kon gaan in de strijd, als een emotioneel beroep op de clubeer kon doen'. Maar hij nam nog afscheid met de stille trom: zonder afscheidsereronde, vuurwerk en supportersclubjasje. Ook dat was die tijd.

Meteen nadat hij was gestopt als voetballer werd hij trainer: eerst tien jaar bij OVVO in de Watergraafsmeer. In 1974 werd hij hoofdtrainer van het toen in de eerste klasse spelende DWV. Vervolgens was hij trainer bij Blauw-Wit, Marken, Sloten, SV Voorland en de jeugd van AFC.

Ger van Mourik bleef altijd lid van Ajax. Liefst 73 jaar. Een van de kleedkamers op sportpark De Toekomst is naar hem vernoemd.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden