Abrahamsen

Barbara Hannigan weet al jaren dat Abrahamsen de magie in een orkest tevoorschijn kan toveren.

Abrahamsen, Strauss. Barbara Hannigan, Rotterdams Philharmonisch Orkest o.l.v. Yannick Nézet-Séguin


Rotterdam, de Doelen, 27/2. Herhaling op 1/3, Zaterdag-matinee, Concertgebouw, Amsterdam


In een bleekroze jurk die vloeiend overloopt in de kleur van haar huid, lijkt Barbara Hannigan op een droomgestalte. Begeleid door klokjesklanken van een celesta en hoge piccolotonen zingt ze traag: Let me tell you how it was - woorden van de tragische Ophelia uit Shakespeares Hamlet. Haar stem klinkt laag, uit een gebied dat ligt tussen slapen en waken in. Samen met trombones en cello's klimt ze naar een hoger, wakkerder register.


Let me tell you is een monoloog waarin Ophelia met stokkende stem afdaalt naar haar verleden. Als ze vervolgens in het heden komt, lijken Hannigan en haar personage samen te vallen: 'and I sing' klinkt zo stratosferisch hoog als alleen zij dat kan, met klarinetten die tonen krijsen die pijnlijk dicht tegen elkaar aan schuren.


Spectaculair is de instrumentale reactie die volgt op het eindeloze, breekbare licht dat Ophelia ervaart. Een bruisende fontein sproeit ondefinieerbare, hoge klanken van klokkenspel, houtblazers en violen en maakt zo de kracht van haar liefde voelbaar. Aan het slot is er haar sterven in de sneeuw: onbestemde tonen, vegen van brushes over een trommelvel, als de tot klank gestolde sneeuwscène uit Thomas Manns roman Der Zauberberg.


De componist van dit wonderschone stuk komt uit Denemarken, is 61 en heet Hans Abrahamsen. In Nederland is hij nauwelijks bekend, maar nieuwemuziekspecialiste Barbara Hannigan weet al jaren dat hij de magie in een orkest tevoorschijn kan toveren en haalde hem over een vocaal werk te schrijven. Zo ontstond, op tekst van een novelle van Paul Griffiths, Let me tell you. Er was een première in Berlijn, met de Berliner Philharmoniker gedirigeerd door Andris Nelsons, er waren voorstellingen in Göteborg met Kent Nagano en in juni dirigeert Nelsons het stuk opnieuw, nu met het orkest van Birmingham - een score die in de nieuwe muziek gewoonlijk is voorbehouden aan werk van componisten uit de buitencategorie.


In de Doelen was het merendeel van de stoelen leeg, maar toen na een lange stilte het applaus ontbrandde, klonk het alsof Nederland de Champions League had gewonnen.


Jammer dat Yannick Nézet-Séguin en zijn Rotterdams Philharmonisch Orkest alle kaarten hadden gezet op Abrahamsen. Excelleerden ze voor de pauze in fijnzinnigheid, in Eine Alpensymphonie waren ze minder geconcentreerd. Yannick dirigeerde met grove slag en veranderde de compositie van Strauss in een bombardement voor orkest, donderplaat en orgel.


Op zaterdag 1 maart speelt het Doelenkwartet in de Rotterdamse Laurenskerk een recent strijkkwartet van Abrahamsen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.