Aartsrivaal maakt bang/beter

De aartsrivaal drijft een sporter tot waanzin. Of inspireert hem juist nog beter te worden. Drie olympische medaillekandidaten over de omgang met hun grootste vijand.

DE AARTSRIVAAL ALS ANGSTGEGNER

Edith Bosch nam zich een maand geleden al voor tot haar olympische wedstrijddag geen woorden meer vuil te maken aan haar grootste tegenstander voor het goud: Lucie Décosse. Wie meer over hun verstandhouding wilde weten, moest maar kijken naar het portret dat de NOS van Bosch maakte.

Daarin is een prominente plek weggelegd voor de drievoudig wereldkampioene uit Frankrijk. De balans van Bosch tegen Décosse is in haar nadeel. Vier keer dolf ze het onderspit. Een keer liet de Nederlandse zelfs verstek gaan voor hun onderlinge partij.

Décosse haalt het slechtste in Bosch naar boven. 'Haar houding, de vibe die ze afgeeft, vind ik vervelend', liet ze zich ontvallen. Ze zou het liefst weglopen als ze Décosse tegenkomt. Vorig jaar voegde Bosch de daad bij het woord. Bij de hooggewaardeerde Grand Slam in Parijs was ze op weg naar de finale, tot haar volgende partij die tegen Décosse bleek te zijn. In overleg met coach Marjolein van Unen besloot ze een buikgriep te veinzen.

Het excuus luidde toen dat ze de verandering van tactiek om wél van Décosse te kunnen winnen niet wilde prijsgeven. De werkelijke reden liet zich raden: ze durfde simpelweg niet tegen de favoriete te judoën, in een zaal vol uitgelaten Franse fans.

Décosse keurde het weglopen van Bosch af, vertelde ze in de NOS-documentaire. 'Ik vind het niet goed als je het gevecht niet aangaat', zei ze. Glimlachend: 'Was ze soms bang?'

Met haar coaches sleutelt Bosch al jaren aan een strijdplan waarmee de ban tegen Décosse kan worden doorbroken. De geslepen Française (30), een jaar jonger dan Bosch, beheerst de kunst van het nietsdoen. Om vervolgens met een dodelijke actie de tegenstander te vellen.

Een 'roofdier', noemt bondscoach Van Unen Décosse. Chris de Korte, de andere coach van Bosch, houdt de moed er nochtans in. De techniek van het judo beheerst ze niet beter dan jij, vertelt hij Bosch. De judoka reageert gepikeerd. Alsof het zo makkelijk is een blok beton te verslaan, zegt ze.

Er wordt van alles aan gedaan om het tij te keren. Bosch trainde een aantal keer met junior Guusje Steenhuis. De stijl van het meisje komt volgens Van Unen in de buurt van hoe Décosse judoot. Bosch heeft haar zinnen op goud gezet. Doordat Décosse en Bosch nummer een en twee van de wereldranglijst zijn, treffen ze elkaar woensdag op z'n vroegst pas in de finale.

Judo

Edith Bosch vs Lucie Décosse (-70 kg): 0-5

.

DE AARTSRIVAAL ALS TRAININGSPARTNER

Zou Dorian van Rijsselberghe zich kunnen voorstellen wat Edith Bosch bedoelt? De altijd ontspannen windsurfer maakt, net als de judoka, aanspraak op olympisch goud. Maar er is een wezenlijk verschil: Van Rijsselberghe maakt juist gebruik van zijn voornaamste tegenstanders om er zelf beter van te gaan presteren.

Met de Nieuw-Zeelander JP Tobin en de Canadees Zac Plavsic vormt hij al geruime tijd een hechte trainingsgroep die het olympische water van Weymouth uitgebreid heeft verkend. Gedrieën worden ze begeleid door de Nieuw-Zeelander Aaron McIntosh.

Die ziet, net als Van Rijsselberghe (23), louter voordelen van een hechte samenwerking tussen drie concurrenten om het goud. Bij Pauw & Witteman legde de surfer het als volgt uit: 'Wat is er mooier dan met je beste vriend en trainingspartner om plaats één en twee te mogen vechten? Doordat ik zo'n goede trainingspartner heb als JP, kunnen we elkaar pushen naar de top.'

'Een grote concurrent en een dierbare vriend', noemde Van Rijsselberghe Tobin. 'Geheimen bestaan er niet tussen ons', zei Plavsic. De drie zijn goede vrienden geworden dankzij hun onderlinge races waarbij ze elkaar het vuur flink aan de schenen leggen. Ze dagen elkaar uit en jutten elkaar op. Misschien zoals alleen kameraden dat bij elkaar kunnen.

Een opmerkelijke manier van voorbereiden op de Spelen? Integendeel, vindt Van Rijsselberghe, de wereldkampioen van 2011. 'Ik wil beter worden. Zij maken me beter', vatte hij het samen in The Daily Dutch, de dagelijkse krant van het Holland Heineken House. Hij is met zijn 23 jaar de benjamin van het stel. Plavsic is 29, Tobin al 35.

De Texelaar strijdt het liefst met de kaarten op tafel. Hij wil zijn wedstrijden winnen zonder ongeoorloofde streken, hetgeen hem geregeld lukt. En wat is er eerlijker dan met twee van je grootste rivalen toe te werken naar de race waar het uiteindelijk allemaal om draait?

Zijn vader noemt het de normaalste zaak van de wereld dat hij behalve Van Rijsselberghe ook de twee concurrenten mentaal begeleidt. Door de tegenstand te vergroten, probeert hij zijn zoon scherp te houden bij het trainen.

Bovendien: wil die straks met de olympische eer strijken, dan zal Van Rijsselberghe hoe dan ook alle anderen moeten verslaan. Ook twee rivalen die hem ongetwijfeld als eersten zullen feliciteren.

Windsurfen

Dorian van Rijsselberghe vs JP Tobin vs Zac Plavsic 2-1-0

DE AARTSRIVAAL ALS MOTIVATOR

Op Twitter leek de moed Reinder Nummerdor in de schoenen te zijn gezakt. Voor de zoveelste keer was hij met beachpartner Richard Schuil in Berlijn tegen een nederlaag aangelopen, met weer dezelfde boosdoeners, de Brazilianen Alison-Emanuel. Weer met 0-2 van het veld gestuurd, net als in de Grand Slamfinale van Moskou. En al die keren daarvoor. De onderlinge stand heeft Schuil maar niet bijgehouden, vertelt hij. 'Die interesseert ons niet.'

Schuil kent de kwaliteiten van het beste beachvolleybalduo ter wereld. 'Alison is een van de beste blokkeerders. Emanuel kan uitstekend verdedigen. En dan waren ze niet eens altijd in topvorm, de keren dat we ze tegenkwamen.'

Vier Grand Slams mogen de 39-jarige Schuil en de 35-jarige Nummerdor dan al hebben gewonnen, net als drie Europese titels; vat krijgen op de nummers 1 van de wereld lukt ze maar niet. Voor zover bekend zijn de Brazilianen het enige team van wie ze nog nooit hebben gewonnen.

De 39-jarige Emanuel Rego was in 2004 al olympisch kampioen geworden met een andere partner. Tegenwoordig zet hij met de dertien jaar jongere Alison Cerutti het beachvolleybal naar hun hand.

Van animositeit is nauwelijks sprake tussen het beste Nederlandse duo en hun onverslaanbare rivalen. Schuil: 'Haat is er zeker niet tussen ons. In het beachvolleybal gaat eigenlijk iedereen wel goed met elkaar om. Behalve dan de Braziliaanse teams onderling. Die haten elkaar.'

De cijfers spreken stevig in het nadeel tegen de 2 meter 3 lange Alison en Emanuel (13 centimeter korter). Van de zes keren dat ze elkaar troffen sinds een Pools toernooi in 2010, wonnen ze niet één keer.

Toch houden Schuil en Nummerdor hoop. Ze putten motivatie uit hun nederlagen die, zo stippen ze aan, lang niet allemaal slachtpartijen zijn geweest. Schuil: 'Het waren toch een paar keer nipte zeges die ze boekten. Daarom denk ik ook niet dat zij erg graag tegen ons spelen.'

Schuil zucht: 'Elk toernooi hoop ik dat we ze tegenkomen. Die achterstand moet een keer worden rechtgezet. We behoren tot de topzes van de wereld. Daardoor zijn we in Londen groepshoofd. Dat maakt de kans groter dat we Emanuel en Alison pas in de finale tegenkomen. Dan van ze winnen, dat zou een droomwedstrijd zijn.'

Nummerdor, in een andere tweet: 'We hoeven maar 1 keer van ze te winnen ;-)'

Beachvolleybal

Schuil/Nummerdor vs Emanuel/Alison: 0-6

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden