'Aardverhaal' van Def P ontaardt in vage nachtmerrie

Van niets naar alles naar niets. Of: hoe de mens onstond, groot werd en zichzelf te gronde richt. Wat kunnen we leren van onze geschiedenis?...

Def P, rapper en 'tekstschrijverzinner' van de Osdorp Posse, durft grote vraagstukken in rap tempo en stellige taal te behandelen. Hij schreef voor de RVU de educatieve 'rap-hoorspel-documentaire' Het Ware Aardverhaal, waarin precies wordt uitgelegd hoe het allemaal zit met onze planeet en haar bewoners. De rustige voorlezer Willem Davids en een rappende Def P wisselen elkaar af in een verhaal dat al snel rommelig wordt, omdat het aan dezelfde kwaal lijdt als veel Osdorp Posse-teksten: Def P wil te veel in één keer.

De oerknal van een door de ruimte zwevend 'kosmisch ei' en het ontstaan van de aarde luiden de vertelling in. Aanvankelijk lijkt het een pretentieloos fantasieverhaal over een koning die vanaf een lang geleden geëxplodeerde planeet, Niberu, naar de aarde reist. De leerzame informatie zit verstopt in de voorgelezen gedeelten, terwijl de raps de leerling het prettige idee geven dat hier geen sprake is van onderwijs. De oerknaltheorie, zo rapt Def P, is 'de theorie die door de mens het meest aanvaard is/ hoewel het slechts primitief gelul van aard is'. Gelukkig: we zijn niet aan het leren.

Helaas slaagt Def P er niet in de zaak luchtig te houden. Langzaam verdwijnt het fantasieverhaal naar de achtergrond en worden de raps spervuren van moralisme. De mens vervuilt, maakt oorlog, is egoïstisch en materialistisch.

En dan moet het ergste nog komen: de toekomst. Die ziet er niet best uit. Een nachtmerrie is het, vol openscheurende kernreactoren, mismaakte baby's, dode dieren in zwarte zeeën van olie, kreperende volkeren, een Derde Wereldoorlog waarin het nieuwste wapen 'melkwitte regen' is die gapende wonden veroorzaakt en - opdat de docent na de uitzending iets recht te zetten heeft - een machtsovername door de oprukkende fundamentalisten uit het Midden-Oosten.

In de loop van Het Ware Aardverhaal ga je je steeds vaker afvragen wat de bedoeling is. De ongekend pessimistische climax lijkt educatief nauwelijks wenselijk. Het verhaal is te eendimensionaal en trapt te veel open deuren in om volwassenen te kunnen boeien, maar het is de vraag of de soms abstract en filosofisch geformuleerde vragen over goed, fout en hoe nu verder wel tot schooljeugd doordringt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden