Aardig

Niets is leuker dan het volgen van Nederlands nieuws via buitenlandse media. Ik genoot van de berichtgeving over de nieuwe Nederlandse euthanasiewetgeving op de Franse tv....

Toen ik een week later in Amsterdam met Franse kennissen zat te eten, bevestigden zij die gedachte enthousiast. Wat vonden ze ons voorlijk. Aanspreekbaar, open en behulpzaam in de strijd tegen de laatste ouderwetse tiran in onze samenleving: de parkeerwachter. 'Als het om vrouwenemancipatie gaat lopen jullie zeker ook ver vooruit?', vroeg de dame in het gezelschap. Dat was jammer, nu moest ik het beeld nuanceren. Van een headhunter die alleen bemiddelt voor vacatures boven de drie ton, weet ik dat nog geen 5 procent van de functies in de top van het bedrijfsleven door vrouwen wordt vervuld. Ook als het om vrouwelijke hoogleraren gaat, scoren we internationaal laag. Niet meer dan 40 procent van de vrouwen is hier economisch zelfstandig. Je bent dat als je minstens 70 procent van het minimumloon verdient.

De Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid beschreef begin dit jaar bezorgd hoe hard de dubbele belasting van en zorg bij vrouwen toeslaat. Een verontrustend deel van de nieuwe WAO'ers bestaat uit vrouwen, en in het vijfde jaarrapport over armoede wordt gesproken over de feminisering van die armoede. Vergrijzing en individualisering komen bij vrouwen het hardst aan.

Dat viel mijn Franse gehoor tegen. Maar afgaand op de stoerheid waarmee meiden in felgekleurde kleren en met wilde haren op hun fiets langs de grachten scheuren, concludeerden mijn kennissen dat de Neder landse vrouw er ongetwijfeld alles aan doet om deze zaken recht te zetten.

Weer moest ik hen teleurstellen. Uit recent onderzoek (Trendbox, Miss Etam, BSUR) blijkt dat de Nederlandse vrouw zichzelf vooral ziet als betrouwbaar, eerlijk, sociaal, vriendelijk en trouw. Sterk, vastbesloten en zelfverzekerd beduidend minder, en kwalificaties als geïnformeerd en geëngageerd werden niet eens genoemd. Dat hoeft geen slecht teken te zijn. Volgens trendwatchers wint het vrouwelijk denken in het bedrijfsleven aan terrein. Dat zou blijken uit het feit dat teamwork een strakke hiërarchie vervangt, en dat men meer gericht is op diversiteit, veranderingen en processen.

Ook buiten het bedrijfsleven lijkt die vrouwelijkheid in opmars. In soaps en reality tv zijn al dan niet gespeelde vormen van emotionele intelligentie aan de orde van de dag en toen de Vier van Belgrado werd gevraagd de balans op te maken van hun uit de hand gelopen trip naar Montenegro, antwoordden ze dat ze zichzelf veel beter hebben leren kennen. In de Libelle? Op SBS6. Je zou dus kunnen zeggen dat die aardige vrouwen wolven in schaapskleren zijn. Ze feminiseren niet alleen de armoede maar de godganse maatschappij, en voor je het weet zwaaien ze hun zachte scepter over een rechtvaardig Nederland. Maar dan moeten ze wel de handen uit de mouwen steken!

Onlangs hield het tijdschrift Avanta een congres. Vroeger stond er 'Voor ambitieuze vrouwen' op de cover. Dat leek de redactie inmiddels zo vanzelfsprekend dat ze die woorden na een restyling weglieten. Onterecht, bleek. Veel vrouwen zeiden dit jaar de top niet meer te hoeven bereiken. Zichzelf zijn, onthaasten en een leuk leven leiden hadden de prioriteit. Knus. Een ander vrouwentijdschrift, Lover, gaf haar lezers de opdracht een nieuw Femi nistisch Manifest op te stellen. Binnenkort wordt duidelijk wat de inhoud daarvan is. Natuurlijk begrijp ik dat vrouwen doodmoe zijn van al dat stressen thuis en op kantoor. Toch hoop ik op nieuw elan. Zodat ik dit mailtje naar Parijs kan zenden: vergeet De Beau voir. Le petit pays courageux neemt opnieuw het voortouw. Volg ons. Bisous en ciao, C.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden