Aantijgingen zijn laatste drie jaar flink toegenomen

Voor bijna vijftig gulden per maand kan iedereen een 'eigen' kindje in een ver land adopteren. Met dat geld moet het kind een beter leven krijgen: in ruil daarvoor krijgt de adoptieouder tastbare bewijzen van zijn liefdadigheid; een foto van 'zijn' kind, en af en toe een brief met wederwaardigheden....

Van onze verslaggeefster

De hulporganisatie Foster Parents Plan (FPP) is groot geworden met dit ogenschijnlijk zo simpele concept.

In meer dan driehonderdduizend huizen in Nederland ligt, hangt of staat momenteel een foto van een kansarm kind uit Afrika, Latijns-Amerika of Azië. Over de hele wereld zijn ruim een miljoen kinderen geadopteerd, verspreid over ruim veertig ontwikkelingslanden.

Foster Parents Plan is de grootste liefdadigheidsinstelling in Nederland, met een opbrengst van 203 miljoen gulden in 2000.

Foster Parents Plan werd in 1937 opgericht met als doel het helpen van kinderen die door de Spaanse Burgeroorlog wees of dakloos waren geworden. Na 1945 deed de organisatie hetzelfde voor kinderen die door de Tweede Wereldoorlog getroffen waren, en in de jaren daarop verschoof de instelling zijn activiteiten naar ontwikkelingslanden.

Nederland sloot Foster Parents Plan al gauw in de armen. Begin jaren negentig groeide het aantal donateurs jaarlijks enorm. Dat gebeurde niet in de laatste plaats doordat tal van beroemdheden en bekende politici klaarstonden om tijdens grootscheepse wervingsacties op televisie hun steun te betuigen. Een avondvullend programma op RTL4 was in 1994 goed voor 46 duizend nieuwe adoptie-ouders.

Toch klonken zo nu en dan ook andere geluiden door over het liefdadigheidsfonds. Zo merkten mensen die onverwacht op bezoek gingen bij 'hun' kind, dat de betreffende familie nooit van hen had gehoord, laat staan geld had ontvangen.

Van adoptiekinderen bleek dat ze geen letter konden schrijven, terwijl hun donateur wel degelijk meerdere brieven had ontvangen.

FPP deed de verhalen af als incidenten. De organisatie benadrukte keer op keer dat het geld weliswaar niet altijd direct bij de kinderen terechtkomt, maar dat het geld wordt gestopt in voorzieningen in de dorpen waar zij wonen. Op die manier profiteren kinderen ook van het geld, aldus Foster Parents Plan.

Sinds ongeveer drie jaar blijft het echter niet meer bij een paar losse aantijgingen van boze donateurs. Een reeks van affaires en beschuldigingen kenmerken de publiciteit rond Foster Parents Plan.

Zo kwam de organisatie in een reportage van de EO in 1997 zwaar onder vuur te liggen. FPP stelt de hulp die de geadopteerde kinderen krijgen veel te rooskleurig voor, concludeerden de makers van de reportage die de Evangelische Omroep had gemaakt.

Boze en verontruste donateurs bundelden daarop hun krachten en eisten herhaaldelijk opheldering over de besteding van hun geld. Een verzoek om faillissement werd vorig jaar uiteindelijk verworpen door de rechtbank.

Volgens de advocaat van een stichting die zich tot taak stelt Foster Parents Plan in de gaten te houden, hebben zestienduizend Colombiaanse kinderen stelselmatig te weinig geld gekregen. De advocaat eiste honderd miljoen gulden van Foster Parents Plan.

Een andere advocaat, B. Tomlow, stelde eveneens vorig jaar de bestedingen van Foster Parents Plan in Haïti aan de kaak. De afgelopen 25 jaar heeft de organisatie daar geld gestoken in nutteloze projecten, aldus Tomlow.

Een onafhankelijke commissie onder leiding van oud-minister De Boer van VROM begon eind vorig jaar een onderzoek naar aanleiding van de beschuldigingen.

De slechte berichten konden overigens niet verhinderen dat Foster Parents Plan eind vorig jaar miljoenen aan subsidies kreeg van minister Herfkens van Ontwikkelingssamenwerking.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden