Aanpak Antillianen nu pas bespreekbaar

Een Antilliaanse jongen in de Millinxbuurt wordt emotioneel verwaarloosd door zijn moeder. Hij krijgt nauwelijks te eten. Hulpinstanties zien hem afglijden....

Het is maar een van de praktijkvoorbeelden die Marion van San, criminologe en veelgevraagd Antillianenexpert, haar gehoor de afgelopen dagen voorhield op de grote Antillianenconferentie in Kaatsheuvel. Alle betrokkenen – van gemeentelijke beleidsmakers en hulpverleners tot de ministers Pechtold en Verdonk – waren daar aanwezig.

‘Die jongen zit nu vast voor enkele zware delicten’, zegt Van San. ‘Ondanks alle goede intenties. Ik heb de deelnemers aan de conferentie gevraagd: denk erover na hoe dit mogelijk is. Die verlammende bureaucratie, dat is het grootste probleem.’

Van Sans analyse wordt breed gedeeld. Het besef van urgentie is er al langer, bij beleidsmakers en bestuurders. Maar hoe regel je dat er daadwerkelijk iets gebeurt?

Vorige maand nog luidde deelgemeente Charlois de noodklok. Burgemeester Opstelten en CDA-wethouder Geluk hadden de Antillianen tot dé topprioriteit bestempeld, er zou een ‘massieve inzet op gezinscoaches’ komen, vergaderingen waren belegd en convenanten getekend.

Maar uiteindelijk liep slechts één mevrouw op deurbellen te drukken in Charlois. Niet veel voor een wijk waar zeker vijfduizend Antillianen wonen, en waar van de jongeren tussen 10 en 35 jaar volgens schattingen minstens de helft op het slechte pad is.

Rotterdam kan het wel, getuige de ‘persoonsgebonden aanpak’ waarmee eerder de overlast van verslaafden werd teruggedrongen. Die aanpak wordt nu op de Antillianen losgelaten. Maar waarom zo laat?

‘Leefbaar Rotterdam vond het al die jaren niet belangrijk genoeg’, zegt fractieleider van de PvdA Bert Cremers. ‘Antillianen dragen immers geen hoofddoekjes?’ Hij wil maar zeggen: de volgelingen van Pim Fortuyn hebben een ongezonde obsessie voor de islam en die heeft de aanpak van andere problemen dwars gezeten.

Cremers en de zijnen hameren al een paar jaar op een specifieke aanpak van de problemen met Antillianen. Soms tot afgrijzen van leden van de eigen partij, die zo’n aanpak gelijkstellen aan stigmatisering en discriminatie van een bevolkingsgroep.

Leefbaarleider Marco Pastors wuift de verwijten van Cremers weg. ‘Je kunt niet alles tegelijk aanpakken, dat was juist altijd de fout in het bestuur van dit land. We hebben destijds gekozen voor algemene criminaliteit, drugsoverlast, straatprostitutie, de veiligheid bij het Centraal Station. Zo langzamerhand zijn de Antillianen aan de beurt.’

Pastors zegt er vertrouwen in te hebben dat de ferme beloften van Opstelten een extra impuls zullen geven. Opstelten beloofde dinsdag dat nog in 2006 alle Antillianen van de leerplichtige leeftijd tot 35 jaar op school of in een justitieel traject zullen zitten, dan wel een baan hebben. ‘Een burgemeester zegt dat niet zomaar’, aldus Pastors.

Minder vertrouwen heeft hij in de redenen om juist nu deze harde aanpak aan te kondigen. ‘De focus staat nu op de Antillen, omdat de meeste politici zo vlak voor de verkiezingen geen zin hebben om het over moslims te hebben. En dan bedoel ik CDA-wethouder Geluk, Opstelten en de PvdA.’

Volgens Van San zijn er andere redenen voor de late interventies. ‘Dergelijke maatregelen gericht op een groep waren een paar jaar geleden niet bespreekbaar. Een deel van de Antilliaanse gemeenschap ontkende de ernst van de problemen.’

Dat is over, constateerde ze in Kaatsheuvel. ‘Het valt ook niet meer te ontkennen. Elke jaar worden de Antillen met oudjaar getroffen door een golf van harde misdaad. Dat zijn Antilliaanse criminelen uit Nederland, die op huisbezoek zijn. Dan gaan ze daar ook denken: wat is er aan de hand?’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.