Aan tafel

Het gaat niet altijd om onduidelijke bladeren met mysterieuze inhoud in Swaziland, om varkenshersenen in Servië of gebakken torren in Achter-Indië....

NORMANDY

ln Schotland bijvoorbeeld, toch al geen land met een grote culinaire reputatie. Ik ben wat eten betreft niet erg avontuurlijk ingesteld, en liet dus tijdens mijn vakantie daar, afgelopen zomer, de roemruchte haggis aan me voorbij gaan, al probeerde men me hier en daar nog wel over te halen. Er werd me zelfs een vegetarische haggis voorgespiegeld.

In een ietwat afgetrapt familiehotelletje aan de zuidkust van het eiland Arran, waar we op een avond na een flinke wandeling hongerig binnenstapten voor een bar meal, stond onder meer pork chop normandy op het programma. Pork chop, dat is een karbonade, en 'normandy', dacht ik naïef, dat zou wel een beetje een Frans-culinaire manier van bereiden zijn, op de grill of zo; daar zou ik me geen buil aan vallen.

Bij het uitserveren kwam er toch een surprise, de pork chop was inderdaad een flink uitgevallen karbonade, maar 'normandy' bleek in te houden dat het ding in water was gekookt tot er een flets marinegrijze, taai-draderige, volstrekt smakeloze lap-met-bot resteerde.

Mijn vrouw had iets anders besteld, en daar zat een niet onsmakelijke saus bij. Daarmee hebben we mijn pork chop een beetje versierd, voor het oog en voor de papillen, en zo kon ik toch mijn directe eetlust een beetje stillen. Maar ik denk er nog wel eens met afgrijzen aan terug; vooral die grijze kleur zal me lang bijblijven.

René de Cocq

EXCLUSIEF

Onze riksjavriend Girwar nodigde ons, samen met een Britse vriend, uit in zijn woning, een schuur van zes bij twee meter, voor een exclusieve maaltijd. De ex-kok van de vorige maharadja, vertelde Girwar, zou voor ons een visgerecht klaarmaken, zoals we nog nooit eerder gegeten hadden.

We zaten in een kring op de grond toen de kok arriveerde. Hij maakte een diepe buiging, zette een pan op een spiritusbrander en ging aan het werk. De vis - het leek een stevige koolvis - werd ontdaan van zijn graten en in de pan gedaan. Ik was heel benieuwd naar de ingrediënten die hij zou gebruiken, maar zag dat er alleen saffraan, kerrie- en paprikapoeder bijgevoegd werden. De vis werd heel kort gebakken en geserveerd op onze borden.

'En nu', zei Girwar, 'is het de bedoeling dat als je een heel lekker stukje vis hebt, je dat aan je vriend laat proeven.' Het werd een heel bijzondere maaltijd. De vis was inderdaad de lekkerste die ik ooit gegeten heb. Het genot werd echter groter door de speciale dimensie die eraan gegeven werd. Ieder van ons viste met zijn handen het beste stukje van zijn bord en stopte dat in de mond van een ander. De kok, die zich eerst terugtrok, genoot mee toen hij ook een hap kreeg. Niemand had tekort, want iedereen had de beste hapjes gekregen.

R. van der Zande

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden