Column

'Aan tafel zitten bij Mart doe je niet in je Stones-shirt'

Volkskrant-redacteur Mark Misérus was zondagavond te gast bij Mart Smeets in het televisieprogramma De Avondetappe. Hij had zich er zorgvuldig op voorbereid. 'Het slokje wijn oefende ik tientallen keren. Het moest precies goed genoeg zijn om niet uit de toon te vallen naast Mart.'

Presentator Mart Smeets.Beeld anp

Ik keek Mart Smeets diep in zijn ogen en kuste met mijn wijnglas zacht het zijne. Daarna klonk ik met Telegraaf-collega Raymond en met NUSport-man Nando. Zo goed mogelijk tegelijk namen we een slok. Op de achtergrond verdween Mario Cipollini uit het zicht, een jonge vrouw aan zijn zijde.

De klok sloeg twaalf keer en De Avondetappe van zondag 30 juni was net voorbij. Ik bevond me op een plein in Ajaccio waar wat stoelen en een tafel waren neergezet. Het zag er nog mooier uit dan op tv. Al mijmerend over de geneugten van het leven drukte de mevrouw van de schmink een natte wat in mijn gezicht dat ze van drie lagen poeder begon te ontdoen.

Collega Marije was het al twee keer overkomen en nu moest ook ik eraan geloven. Of ik te gast wilde zijn bij Mart Smeets aan tafel, werd me voor de Tour gevraagd. Zonder na te denken zei ik ja tegen Martijn, de manus-van-alles van het programma. Voor een oude studievriend die net zo beroerd zaalvoetbalt als ik, stort ik me graag in het avontuur.

Gekkigheid
Achteraf sloeg het natuurlijk nergens op. Aan tafel zitten bij Mart doe je niet in je Rolling Stones-shirt en je verwassen korte broek. En laten dat nu net de kleren zijn waar je tijdens de Tour in rondloopt. Complete gekkigheid, niets minder had ik me op de hals gehaald. Hoe hou je een overhemd en een colbert kreukvrij terwijl ze in een dampende koffer in de achterbak heen en weer liggen te schuiven op Corsicaanse N-wegen? Gelukkig mocht ik al na vijf dagen onderweg aanschuiven bij de peetvader van het wielerjournaille. De beginnende plooien in de blouse zijn hopelijk geen kijker opgevallen.

Om het zekere voor het onzekere te nemen, had ik de uitzending thuis al flink voorbereid. Ik schafte een antieke houten tafel aan en zette daar een glas wijn en een glas water op. Ik probeerde diverse varianten uit van klinken met de glazen. Het slokje wijn oefende ik tientallen keren. Het moest precies goed genoeg zijn om niet uit de toon te vallen naast Mart. Die hoef je na al die jaren natuurlijk niet meer te vertellen hoe je een stevige Chablis aan je lippen zet.
(Dat een ongeluk in een klein hoekje zit, bewees de Telegraaf-collega. Die stootte zijn glas water om, waarna het in stromen van de tafel liep. Gelukkig zag niemand het.)

Keihard vreemdgaan
Schrijvende journalisten zijn niet aangenomen om hun verhaal te vertellen op tv. Dat doen ze het liefst met hun pen. Hetzelfde geldt voor mij. Geef me een laptop en laat me op wat knoppen drukken. Dat doen we in Tour bijna vier weken achter elkaar.

Van een writer's block heb je in de ronde nooit last. Dat kan ook helemaal niet. De deadline nadert en er is geen tijd om te piekeren over de volgende zin. Bovendien wacht de eigenaresse van het hotel geen uren met de sleutel in haar hand.

Heel af en toe verlaat je de veilige, bekrompen habitat van je eigen werkplek. Dat kan vreemd aanvoelen. Zondag deed ik zelfs niets minder dan keihard vreemdgaan.

Pen en kladblok lagen opgeborgen in de koffer. In plaats daarvan ging ik een uur lang praten - of wat daarvan overbleef na alle filmpjes die het gesprek resoluut verstoorden. De rebus snoerde ons resoluut de mond. Toen was het grote moment eindelijk daar. Mart praatte naar het einde toe.

We hieven de glazen. En proostten op het leven, op de Tour. Die niet altijd leuk is, maar vaak wel. Chin chin!

Volkskrant-verslaggevers Mark Misérus en Marije Randewijk volgen ook dit jaar weer de Tour de France op de voet. Voor Volkskrant.nl schrijven zij regelmatig columns over de hoofd- en bijzaken van La Grande Boucle. Dit is de vierde.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden