Aan fraaie types geen gebrek in klein Las Vegas

De Duitsers zouden hem Vize-weltmeister noemen, maar zo'n titel bestaat in de rest van de wereld nu eenmaal niet. Raymond van Barneveld (27), postbesteller uit Den Haag, is net geen wereldkampioen darts geworden....

Van onze correspondent

Henk Strabbing

LONDEN

Van Barneveld die zich 'Barney' laat noemen - de gelijknamige tekenfilmfiguur tooit zijn shirt - begon ijzersterk met een aantal '180's', het maximum dat je met de drie pijltjes kunt gooien. Burnett, als tweede geplaatst voor dit toernooi en huizenhoog favoriet na de eliminatie van wereldkampioen John Part en de als eerste geplaatste Steve Beaton, begon bloednerveus. Aan Barneveld, de underdog, was zo op het oog niets zenuwachtigs te merken, maar na afloop verklaarde de Hagenaar het veel meer te kwaad te hebben gehad dan tijdens de eerdere partijen.

Van Barneveld won de openingsset (het gaat in een WK-finale om de beste uit elf sets) maar stond binnen de kortste keren met 3-1 achter. Met een aantal heroische 180's maakte de Nederlander gelijk. In de volgende drie sets had hij eigenlijk nauwelijks meer een kans. Burnetts capaciteit om afsluitende doubles te gooien, bleek te groot. Van Barneveld gaf toe dat hij vooral op dat laatste gesneuveld was. 'Maar ik kom terug', verzekerde hij zijn Britse gastheren. In 1993 was hij nog niet verder gekomen dan de laatste zestien.

Het wereldkampioenschap darts, pijltjes gooien, of vogelpik, zoals de Vlamingen het plastischer uitdrukken, wordt al jaren per traditie gehouden in The Lakeside Country Club in Frimley Green, op een vuurpijl afstand van Windsor Castle. De Club is het eigendom van Bob Potter die zich van huizensloper en amateurmuzikant opwerkte tot de bezitter van deze amusementsgelegenheid.

Het woord 'Lakeside' is overigens wat overdreven, want het gaat om een overmaatse speelvijver. Een speciale portretgalerij toont Potter met de beroemdheden die ooit bij hem te gast waren. Van Sammy Davis tot prinses Anne. Komiek Benny Hill was er vaste gast. Dat wil zeggen: in de bar, opgetreden is hij er nooit. Potter noemt zijn club graag 'het kleine Las Vegas in het hart van de graafschap Surrey'.

Zo'n dartkampioenschap heeft iets weg van de Belgische bierhallen, waar immers óók horden mensen naar toe trekken voor dat ene: de leut. Daar heb je een orkest, een conferencier en spelletjes. Hier het doffe, elektronisch versterkte inslaan van de pijltjes en de stem van de Master of Ceremonies die 'One HUNDréééééd' roept of, als maximum 'One Hunderd and EIGHtyyyyyyy!' Groot gejuich dan, elke keer weer. Plus twee grote tv-schermen om het allemaal precies te kunnen volgen.

En hier geen continentale pintjes, maar Engelse pints (0,44 liter) die in plastic glazen gaan, want je weet maar nooit bij zo'n formidabele intake. Als vast voedsel worden aan de lopende band burgers, met of zonder onions, hot dogs en fish and chips genuttigd. Aan lange tafels zitten de enthousiaste toeschouwers, beschenen door de meest afgrijselijke trossen van roze plafondlampjes die je kunt voorstellen.

Voor wie kiften wil was dit geen compleet wereldkampioenschp, want het betrekkelijk kleine dartwereldje is onderhevig aan een schisma. Een aantal gerenommeerde pijltjesgooiers, onder leiding van Eric Bristow, verliet onlangs de British Darts Organisation (BDO) en richtte de World Darts Council op. Die laatste organisatie had vorige week haar eigen WK, in Purfleet aan de andere kant van Londen, met veel tamtam door Sky gepropageerd. Maar de BDO heeft al jaren de machtige steun van de BBC die vele live-uitzendigen aan het 'oude' WK pleegt te wijden.

Maar ook de bezoekers in de Lakeside Country Club kunnen je precies vertellen waarom die afgescheiden bond niks is. 'Dat kun je vergelijken met de senioren bij de golfers. Mooie types, dat wel, maar veel minder competitie.'

Maar ook in Lakeside is over gebrek aan fraaie types niet te klagen. Neem Bobby George (49), een van de weinige full-profs in het circuit. Hij pleegt op te komen voor zijn matches in een glimmende cape en met een kandelaar in de hand. Om de hals gouden kettingen en aan zijn linkerhand en -arm (die dus nìet gooit) een keur van gouden ringen en armbanden.

Op demonstraties wil hij nog wel eens geblinddoekt raak gooien op alles gooien wat men van hem vraagt, een soort circus-artiest onder de darters. Vorig jaar haalde hij de finale, maar dit jaar presteerde hij minder door een rugoperatie. Men zegt dat hij miljonair is. In ieder geval geeft hij als grootste hobby op: geld tellen.

Of neem Andy Fordham (32), een geheel in het zwart gaande zwaargewicht met een baard als Raspoetin, die voor en na de wedstrijd constant veel bier moet innemen 'omdat ik anders te nerveus word en dan gaat mijn hand beven.' Je krijgt visioenen van de man die 's ochtends zijn eerste twee jenevertjes via een handdoek om zijn nek naar de mond moet trekken om niet door het bibberen te morsen.

Vergeleken bij dit soort originals die in de pub lijken opgegroeid - uiteindelijk ìs darts van huisuit een Britse caféspel - zijn Raymond van Barneveld en zijn maatje Roland Scholten (die al in de eerste ronde werd uitgeschakeld) maar heel gewone jongens. Van Barneveld neemt voor een wedstrijd twee rum-colaatjes om kalm te blijven. Tijdens de match - de finale duurde twee uur - mag alleen water worden gedronken.

Vroeger was dat anders, maar de organisatoren willen darts uit de kroegsfeer proberen te halen en dat waterdrinken is een van de maatregelen. Maar zou het pijltjes-publiek blijven komen, als je ook voor hen tijdens de matches de tap zou dichtdraaien?

FRIMLEY GREEN: WK: halve finales: Van Barneveld (Ned) - Adams (Eng) 5-4, Burnett (Wal) - Fordham (Eng) 5-2. Finale: Burnett - Van Barneveld 6-3.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden